دانلود پایان نامه
دار ایران با سوریه، لبنان و عراق و درکنار آن تبدیل ایران به قدرت منطقه ای همگی گسترش دامنه خطرات منافع انگلستان را در منطقه به همراه خواهد داشت به همین سبب انگلستان بیش از بیش درصدد بحران سازی های سیاسی در ایران با هدف ضربه به بنیان های مشروعیت آن برخواهد آمد.
– مشروعیت زدایی داخلی: نویسنده بر این عقیده است که ایجاد توطئه و با هدف قراردادن مشروعیت نظام اسلامی، مدخل دیگر حضور استعمار انگلستان در ایران خواهد شد. تکثر وقایع اینچنینی در دوران معاصر که التهاب سیاسی در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال 1388، آخرین اقدام بریتانیا در این خصوص بوده است. به عبارت دیگر، مقابله و مبارزه با حکومت های مردمی و با هدف خدشه سازی مشروعیت حکومت در ایران را شاید بتوان مهمترین رویکرد بحران سازی های سیاسی انگلستان در آینده و حتی حال قلمداد نمود.
– جنبش های تکفیری: انگلستان و دیگر همپیمانان غربی، مواردی همچون اسلام هراسی، شیعه هراسی، تروریسم منتسب به گروه های اسلام گرا، تهدید نیروهای بالقوه نظامی ایران(همچون سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) که می توان همگی را به نوعی ذیل بنیادگرایی اسلامی قرار داد را مستمسک هجوم سیاسی و روانی و تهاجم خود در راستای انزوای جمهوری اسلامی ایران قرار خواهد داد.
– ابزارمداری دموکراسی : با توجه به اهمیت روز افزون مفاهیمی همچون حقوق بشر، آزادی های سیاسی، آزادی بیان، فعالیت تحزبی قانونی به عنوان ارکان مهم دموکراسی، می توان رویکرد دیگر انگلستان را در حال حاضر و در آینده ای نزدیک در بحران سازی های سیاسی در ایران قلمداد نمود.
– سیاست تجزیه طلبی: راه دیگر ورود و رسوخ انگلستان در ایران عصر کنونی را می توان در وقایعی دانست که به نحوی مقوله تجزیه طلبی یا چالش های پیرامون این قضیه را در برخواهد داشت. به عنوان مثال تحریک و ترغیب شیخ نشین های امارات متحده عربی در خصوص استرداد جزایر سه گانه در خلیج فارس را می توان در این خصوص ذکر نمود. نویسنده بر این عقیده است که در آینده سیاسی جمهوری اسلامی، هر گاه چالش های سیاسی پیرامون نقاط مرزی و ارضی و دریایی میان جمهوری اسلامی و دیگر همسایگان روی دهد، به نحوی باید سایه های حضور انگلستان را در رویداد های مذکور شاهد باشیم.
– کادرپروری سیاسی: عامل دیگری که ورود و حضور انگلستان را در آینده سیاسی جمهوری اسلامی ایران سهولت خواهد بخشید، کادرپروری سیاسی انگلستان در ایران و مزدور پروری در داخل کشور خواهد بود. یقینا انگلستان در دوران کنونی بسان دوران معاصر طراحی استراتژی های کلانی را در دستور کار خود داشته و یکی از مصادیق اجرایی آن، کادر پروری و به نوعی پرورش مزدوران آنگلوفیل در داخل مرزهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران خواهد بود.
– اخلال در ساختار اقتصادی ایران: شکنندگی ساختار اقتصادی ایران را شاید بتوان رویکرد نهایی استعمار انگلستان در قبال ایران آینده دانست. هرچند رویکرد مذکور، رویکرد نوینی به شمار نمی رود و از دیر باز پیشینه اجرایی مهمی در ایران داشته است، لذا کماکان اهمیت خود را در عصری که تحریم های همه جانبه علیه اقتصاد ایران صورت پذیرفته است، می توان از ساختارهای اقتصادی به عنوان ابزار نیرومند انگلستان در ورود، حضور و نهایتا بحران سازی های سیاسی در ایران نام برد.
نویسنده عوامل مذکور را به عنوان مهمترین عواملی که روابط سیاسی ایران و انگلستان را بیش از پیش به سمت تزلزل و شکنندگی سوق خواهد داد، در نظر گرفته است. در واقع، از یک سو ایران قدرتمند در منطقه و گسترش نفوذ انگلستان در میان کشورهای منطقه از سویی دیگر و گسترش امواج ایران هراسی و شیعه هراسی و مواردی مشابه که همگی اضمحلال نظام جمهوری اسلامی را مدنظر دارد، روابط سیاسی میان ایران و انگلستان را بیش از پیش دچار خدشه و لطمه خواهد ساخت.