دانلود پایان نامه
رویکرد قراردادهای پرهزینه فرض می کند که اطلاعات کامل وجود دارد. تفاوت اصلی آن با دو رویکرد دیگر این است که آن ها رویکرد اطلاعاتی را اتخاذ می کنند (هیلی و پالپو، 1993) که پایه اصلی آن عدم تقارن اطلاعاتی بین مدیریت و دیگر ذینفعان است و در آن مدیریت دارای اطلاعات بیشتری است. تفاوت بین رویکرد تصمیم گیری و رویکرد قانونی- سیاسی در مفروضات مربوط به سهامداران است. رویکرد تصمیم گیری، سهامداران را دارای قدرت تصمیم گیری می داند ولی آن ها را فاقد اطلاعات فرض می کند. همچنین، در رویکرد قانونی- سیاسی، سهامداران دارای مشکل نظارت بر مدیران هستند به دلیل این که فاقد قدرت و دانش لازم برای انجام چنین کاری هستند.
رویکرد قانونی – سیاسی
رویکرد تصمیم گیری
آیا سهامداران پس از این که از اطلاعات حسابداری آگاه شدند قدرت انجام کاری را دارند؟
آیا افراد بیرونی واقعیت اقتصادی را بدون دانستن اعداد حسابداری می دانند؟
رویکرد قراردادهای پرهزینه
رویکرد قانونی – سیاسی
رویکرد تصمیم گیری
آیا سهامداران پس از این که از اطلاعات حسابداری آگاه شدند قدرت انجام کاری را دارند؟
آیا افراد بیرونی واقعیت اقتصادی را بدون دانستن اعداد حسابداری می دانند؟
رویکرد قراردادهای پرهزینه
نمودار 2-1- سه رویکرد متفاوت که اهمیت سود را از دیدگاه تئوری شرکت نشان می دهند (رونن و یاری، 2008: 10)
2-2-5-1- رویکرد قراردادهای پرهزینه
در این رویکرد، اعداد حسابداری به عنوان پایه ای برای قراردادهایی که شرکت منعقد می کند در نظر گرفته می شوند. اعداد حسابداری، به این دلیل مورد استفاده قرار می گیرند که به طور یکسان قابل مشاهده هستند و بنابراین برای طراحی قراردادهایی که قابل اجرا هستند بوسیله افراد بیرونی قابل استفاده می باشند. اگر گروه های طرف قرارداد، وقایع اقتصادی زیربنای آنها را دانسته و همچنین آنها ازاعداد حسابداری تنها به عنوان زبان اندازه گیری و مشخص ساختن کیفیت عملکرد شرکت استفاده کنند، اعداد حسابداری هیچ گونه ارزش ذاتی فراتر از یک زبان خاص که با آن قرارداد نوشته می شود، ندارند (رونن و یاری، 2008).
اعداد حسابداری، زمانی ارزشمند هستند که قراردادها به طور بهینه تنظیم شوند تا در بر گیرنده تغییرات چرخه های اقتصادی باشند یا هنگامی که تعدیل این قراردادها پرهزینه باشد و گروه های طرف قرارداد ترجیح دهند که از تعدیل آنها اجتناب کنند. از منظر رویکرد قراردادهای پر هزینه، اعداد حسابداری دارای اهمیت هستند، زیرا اندازه گیری بهتر رخدادهای آینده که ممکن است باعث ایجاد مشکل شوند را ارتقا داده، نقص قراردادها را جبران کرده و همچنین باعث کاهش نیاز برای مذاکرات مجدد و پرهزینه می شوند (رونن و یاری، 2008).
2-2-5-1-1- مدیریت سود از دیدگاه قراردادهای پرهزینه
این دیدگاه به طور تلویحی بیان می کند که مدیریت سود یک رفتار فرصت طلبانه است که به منظور رسیدن به اعداد خاصی، که به وسیله قراردادهای رسمی امضا شده بین شرکت و اعضایش تعیین شده است، انجام می شود. البته پژوهشگران وابسته به رویکرد قراردادهای پرهزینه ( به عنوان مثال واتز و زیمزمن، 1990؛ فیلدز و همکاران، 2001) ممکن است طرفدار تعریف زیر باشند: « مدیریت سود انتخاب رویه های حسابداری است که یا فرصت طلبانه یا از نظر اقتصادی موثر هستند». هنگامی که مدیریت سود ارزش شرکت را حداکثر کند از نظر اقتصادی موثر شناخته می شود و هنگامی که ارزش شرکت را به حداکثر نرساند، فرصت طلبانه نگریسته می شود (رونن و یاری، 2008).
اسکات (2009) مدیریت سود را از دیدگاه قراردادهای پرهزینه به عنوان راهی می بیند که بدان وسیله، شرکت از نتایج رخدادهای غیرمنتظره در مواقعی که قراردادها غیرقابل انعطاف و ناقص هستند، حفاظت می شود.
محدودیت رویکرد قراردادهای پرهزینه از دیدگاه مدیریت سود این است که پدیده مدیریت سود تنها محدود به رخدادهایی است که در آن قراردادها به منظور تغییر شرایط اقتصادی تعدیل نشده اند و یا مذاکره مجدد پرهزینه است (رونن و یاری، 2008).
2-2-5-2- رویکرد تصمیم گیری
این رویکرد شرکت را به عنوان یک شرکت اجتماعی می داند که خروجیش نتیجه تعاملات بسیاری از تصمیم گیرندگان است که به تسهیل کردن روابطشان از طریق قراردادهای رسمی، نوشتاری یا از طریق قراردادهای غیررسمی و زبانی می پردازند. به این ترتیب از این دیدگاه، سوال این که چرا سود مهم است به صورت این سوال که چرا سود برای تصمیم گیرندگانی که دارای قدرت برای مشخص کردن این اعداد هستند مهم است؟ تغییر می یابد (رونن و یاری، 2008).
رویکرد تصمیم گیری نهفته در تئوری بازی است. از نظر سلسله مراتبی، این رویکرد قبل از رویکرد قراردادهای پرهزینه می آید. این رویکرد تنها بر روی یک تصمیم گیرنده تمرکز می کند که ترجیحاتش به وسیله یک تابع مطلوبیت خلاصه می شود که خروجی های جایگزین را طبقه بندی می کند. هر تصمیم گیرنده منطقی است، یعنی در انتخاب هایش به گونه ای عمل می کند که مطلوبیت مورد انتظارش را به حداکثر برساند (رونن و یاری، 2008).
تاکید بر روی تصمیمات بهینه بیانگر این است که همه اعداد حسابداری که فراهم کننده اطلاعات مفید برای تصمیم گیری می باشند ارزشمند هستند.
2-2-5-2-1- مدیریت سود از منظر رویکرد تصمیم گیری
تاکید بر ارزش سود برای تصمیم گیری هنگامی که تصمیم گیری بر اساس سود مدیریت شده و سود غیرمدیریت شده یکی باشد، بی اثر است، اما با در نظر گرفتن میلیاردها دلار زیان سرمایه گذاران در رسوایی های اخیر حسابداری، در نظر گرفتن مدیریت سود به عنوان یک پدیده بی اثر، قابل پذیرش نیست. این فرض که همه بازیگران منطقی هستند، گستره مدیریت سود را محدود می کند. از آنجا که مدیریت سود زیان آور است، کسانی که دچار زیان شده اند به دنبال راهی برای مشخص کردن آن می باشند، مگر این که هزینه این کار بر منفعت آن فزونی داشته باشد (رونن و یاری، 2008).