دانلود پایان نامه

پاتنام با بوردیو و کلمن در سطح بکارگیری مفهوم سرمایه اجتماعی است. برخلاف آن دو پاتنام سرمایه اجتماعی را در سطح کلان و رژیم های سیاسی حاکم بر جامعه مورد مطالعه قرار دارد و به همین خاطر با مشکلات و پیچیدگی های خاص سیاسی و ملاحظات سیاسی روبرو شده است.

 

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

2-3-4- فرانسیس فوکویاما:
فوکویاما سرمایه اجتماعی را به عنوان وجود مجموعه معینی از هنجارها یا ارزشهای غیر رسمی تعریف می کند که اعضای گروهی که همکاری و تعاون در بین انها مجاز است و در آن سهیم هستند، از نظر او مشارکت در ارزشها و هنجارها به خودی خود باعث تولید سرمایه اجتماعی نمی گردد. چرا که این ارزشها ممکن است ارزشهای منفی باشد، برعکس هنجارهایی که تولید سرمایه اجتماعی می کنند اساسا باید شامل مسائلی از قبیل: صداقت، ادای تعهدات و ارتباط دو جانبه باشند، این هنجارها به ایجاد و افزایش همکاری در گروه می انجامد، همچنین این هنجارها تعمیم پذیرند، یعنی می توانند تنها میان گروه محدودی از مردم از همان اجتماع مشترک باشند. و نه در میان دیگران، در حالیکه سرمایه اجتماعی در همه جوامع وجود دارد اما به طرق مختلف می تواند توزیع گردد (فوکویاما، 1379: 12-11).
فوکویاما در تعریف دیگری از سرمایه اجتماعی، آن را در شکل و نمونه ملموس از یک هنجار غیر رسمی می داند که باعث ترویج همکاری بین دو یا چند فرد می شود. هنجارهای تشکیل دهنده سرمایه اجتماعی می توانند از هنجار متقابل دولت گرفته تا آموزه های پیچیده ای را در برگیرند هنجار روابط متقابل بطور بالقوه در روابط با همه مردم وجود دارد باشد، ولی فقط در رابطه با دوستان است که از قوه به فعل در می آید. با این تعریف اعتماد، شبکه ها، جامعه مدنی و امثال آن که با سرمایه اجتماعی مرتبطند، تماماً محصول جانبی این پدیده اند، که درنتیجه سرمایه اجتماعی بوجود می آیند، ولی خود سرمایه اجتماعی را تشکیل نمی دهند، از نظر وی، هر مجموعه ای از هنجارها، مصداق عینی سرمایه اجتماعی را تشکیل نمی دهند زیرا این هنجارها باید به ایجاد و افزایش همکاری در گروه بیانجامد، لذا با فضایل سنتی چون دستکاری، وفای به عهد، قابل اعتماد بودن در انجام وظیفه، روابط متقابل و نظایر اینها مرتبطند (فوکویاما، 1384: 170-169).
فوکویاما معتقد است که سرمایه اجتماعی برخلاف سرمایه انسانی متعلق به گروههاست و نه به افراد، هنجارهایی که شالوده سرمایه اجتماعی را تشکیل می دهند در صورتی معنی دارند که بیش از یک فرد در آن سهیم باشد. به نظر و گروهی که حامی سرمایه اجتماعی هستند ممکن است به کوچکی دو دست باشند که با یکدیگر تبادل اطلاعات می کنند یا در پروژه ای مشترک همکاری دارند یا ممکن است در مقیاس بزرگتری تمامی یک ملت باشند (فوکویاما، 1379: 13).
به نظر فوکویاما، دلیل اینکه سرمایه اجتماعی در مقایسه با سرمایه فیزیکی با انسانی کمتر غیر اجتماعی به نظر می رسد آن است که سرمایه اجتماعی بیش از هر یک از دو شکل دیگر سرمایه استعداد در تولید آثار خارجی منفی را دارد. این بدان سبب است که همبستگی گروهی در جوامع انسانی اغلب به بهای دشمنی نسبت به افراد غیر عضور گروه بدست می آید، ظاهراً تمایل طبیعی در انسان وجود دارد که جهان را به دوستان و دشمنان تقسیم کند و این تمایل اساس همه ملاحظات سیاسی است. راه دیگر برای پرداختن به این مسئله وارد شدن از طریق شعاع اعتماد است، همه گروه هایی که مظهرسرمایه اجتماعی هستند دارای نوعی شعاع اعتمادند و به دیگر معنا حلقه ای از کسان در هر گروه موجود است که هنجار همکاری در میان آنها عمل می کند. یک جامعه مدرن را می توان همچون مجموعه ای از شعاع اعتماد متحدالمرکز با لایه های روی هم قرار گرفته تصور کرد. گستره این سلسله می تواند از دوستان تا سازمان های غیر دولتی و گروه های مذهبی را در برگیرد (فوکویاما، 1384: 172).
فوکویاما برخی از کشورها را که نسبتاً وضعیت فرهنگی یکسانی دارند، برمبنای سرمایه اجتماعی مقایسه می کند. هدفش، پاسخ به این سوال است که چرا برخی از کشورها موفقیت اجتماعی بشتری نسبت به سایر کشورها دارند. او ادعا می کند که این کشورها سطوح بالای قابلیت اجتماعی (سرمایه اجتماعی) صداقت و اعتقاد افراد را به انجام کارهای مشارکتی و تعاونی مشتاق می سازد و زمینه را برای رشد و ترقی فراهم می کنند. به نظر وی، موفقیت جوامع مدرن تنها به این علت است که آن جامع، قادر به حفظ سرمایه اجتماعی شده اند که در طی قرون متمادی انباشته شده است (فوکویاما، 1379: 17).
وی معتقد است که همه شکل های گروه های فرهنگی – اجتماعی، نظیر قبایل، عشایر، مجامع روستایی و فرقه های دینی و … برهنجارهای مشترک مبتنی اند. و از این هنجارها برای تحقق اهداف مشترک استفاده می کنند. در ادبیات توسعه بنا به قاعده کلی این شکل از سرمایه اجتماعی یک امتیاز تلقی نمی شود، بلکه به نوعی مایه درد سر محسوب می شود. نوسازی اقتصادی با فرهنگ و سازمان اجتماعی سنتی پیدا می کند، بطوری که با نوسازی سازمان سنتی را نابود خواهد کرد، یا در غیر این صورت راه حرکت خودجوش به وسیله نیروهای سنت گرا مسدود خواهد شد. اگر سرمایه اجتماعی یکی از شکل های اصیل و راستین سرمایه است چرا باید وضع بدین گونه باشد؟ به نظر فوکویاما دلیلش این است که در چنین گروه هایی شعاع اعتماد ناچیز است، همبستگی درون گروهی از قابلیت های اعضای گروه برای همکاری با افراد بیرون از گروه می کاهد، و اغلب آثار خارجی منفی را بر افراد بیرونی تحمیل می کند، بطوریکه در بخش های آسیا و آمریکای لاتین سرمایه اجتماعی عمدتاً در خانواده و حلقه نسبتاً کوچکی از دوستان جمع می شود. غریبه ها یا غیر خودی ها در این مقوله ورای خویشان جای می گیرد (فوکویاما، 1384: 4-173). به نظر فوکویاما جوامع سنتی غالباً حالت قطعه قطعه دارند، به دیگر معنا، این جوامع مرکب از تعداد زیادی از واحدهای اجتماعی یکسان و خود کفا، از قبیل روستاها و قبایلند. جوامع مدرن برعکس از تعداد زیادی گروه های اجتماعی که با هم همپوشانی دارند تشکیل شده اند، به همین سبب در جوامع مدرن عضویت در چند گروه و هویت متکثر ممکن است. در جوامع سنتی، کمتر به پیوندهای سنتی که در بین اجزا تشکیل دهنده آن وجود دارد اجازه داده می شود ارتباط بین اجزاء برقرار شوند و بنابراین اطلاعات، نوآوری، منابع و استعدادهای انسانی با سهولت کمتری انتقال مییابد (فوکویاما، 1384: 174).
از دید فوکویاما یکی از منابع اصلی برای تولید سرمایه اجتماعی در سطح جهان، خانواده است، اما ساختار خانواده از جامعه ای به جامعه ای دیگر تفاوت می کند، بطوریکه استحکام پیوندهای خانوادگی نه تنها با قید و بندهای خانوادگی در جوامع مختلف فرق می کند، بلکه بسته به نوع پیوندهای اجتماعی نیز متفاوت است (فوکویاما، 1379: 12).
فوکویاما منابع ایجاد کننده سرمایه اجتماعی را اینگونه تعریف می کند:
هنجارهای که به لحاظ نهادی ساخته شده اند (ساختمندیهای نهادی) و منتج از نهادهای رسمی مانند دولت و نظام های قانونی هستند، 2- هنجارهایی که خود جوش هستند (ساختمندی خود جوش و برخاسته از کنش های متقابل اعضای یک جامعه هستند)، 3- ساختمندهای برونزا که برخاسته از اجتماعی غیر از اجتماع مبدا خودشان هستند و می توانند از دین، ایدئولوژی، فرهنگ و تجربه های تاریخی مشترک نشات بگیرند. 4- هنجارهایی که از طبیعی ریشه گرفته اند (ساختمندی های طبیعی)مثل خانواده، نژاد و قومیت (فوکویاما، 1379: 98).
متفکران سرمایه اجتماعی
نام متفکر
شاخص های مطالعه سرمایه اجتماعی
کلمن
بررسی میزان تعهدات و انتظارات متقابل افراد و گروه ها، نظام اعتماد، امنیت اجتماعی و فردی، میزان ارتباطات و پیوندهای فردی، میزان حاکمیت هنجارهای همکاری وضمانت اجرایی آن، میزان روابط خانواده ها،
سطح تحلیل: افراد در گروه های فامیلی و اجتماعی (فرد با گروه)
پاتنام
در انجمن های بررسی میزان عضویت رسمی وغیررسمی، مطالعه مطبوعات، میزان آگاهی افراد، اعتماد تعمیم یافته، رعایت قانون، روابط همسایگی و روابط کاری، پایین بودن جرایم
سطح تحلیل: حکومت های سیاسی در سطح ملی (گروه با حکومت ملی)
بوردیو
بررسی میزان عضویت گروهی، حجم شبکه های ارتباطی، میزان تعهد افراد در روابط
سطح تحلیل: افراد در حال رقابت با هم (فرد با فرد)
فوکویاما
بررسی میزان اعتماد، شعاع اعتماد، عضویت در انجمن ها، تعداد و اندازه انجمن ها، همسایگی و انسجام درون گروهی، احساس امنیت، عملکرد درست ادارات، تعهد مدنی
سطح تحلیل:حکومتها،دولتها و ملتها
2-4- شناسایی مفهوم و ابعاد توسعه پایدار شهری:
2-4-1- مفاهیم توسعه پایدار:
پایداری: فرهنگ آکسفورد پایداری را به این ترتیب تعریف می کند:” توانایی دوام یا انجام کاری بطور دائم” بنابراین پایداری دانش توانایی برای پایدری و صفت پایداری توصیف کننده تداوم یا حفظ وضعیت برای موصوف خود می باشد. بر اساس این اصل اگر در هر محیطی به اندازه توان طبیعی فرآوری محیط زیست؛ بهره برداری یا بهره وری انجام شود اصل سرمایه( منابع اکولوژیک) بطور پایدار باقی می ماند و استفاده ما از محیط به اندازه به اندازه آن توان تولیدی، همیشه پایدار است. مفهوم پایداری نقش عمده ای را در بقای شهر بازی می کند و دیر زمانی است که مفهوم جدید رسیدن به یک شهر پایدار به بحث های سیاست توسعه شهری وارد شده است.؛ راهبرد توسعه پایدار شهری در جهان کنونی حاصل فرهنگ بکارگیری شناخته های بشر از محیط شهری است( اذانی،12:1385).
پایداری شهری: پایداری شهری مفهوم موازی دیگری است که در این زمینه توسط برخی از مولفان از جمله خانم مکلارن¹ مطرح می شود. وی برای تعریف این مفهوم ابتدا آن را با توسعه پایدار شهری مقایسه می کند.
¹ .Mac Laren
او به نقل از ریچاردسون¹ می نویسد:”معنی این دو اصطلاح خیلی به هم نزدیک است و اغلب در ادبیات تحقیقی بجای هم بکار برده می شوند”. او راه تمیز آنها از یکدیگر را در نظر داشتن مفهوم پایداری بعنوان تشریح کننده یک وضعیت یا حالت مطلوب و یا مجموعه شرایطی می داند که در طول زمان تداوم داشته است، در مقابل واژه توسعه در اصطلاح توسعه پایدار شهری، فرآیندی را تداعی می کند که به وسیله آن می توان به پایداری دست یافت.
از نظر مکلارن برخی مشخصات کلیدی پایداری که غالبا در ادبیات موضوع بیان می شوند عبارتند از: برابری بین نسلها، برابری درون نسلها( شامل برابری اجتماعی ، برابری جغرافیایی و برابری در حکومت)، حفاظت از محیط طبیعی( و زندگی در چارچوب تحمل آن)، استفاده حداقل از منابع تجدید ناپذیز، بقای اقتصادی و تنوع، جامعه خوداتکاء، رفاه فردی و رفع نیازهای اساسی افراد جامعه. بحث های زیادی در گروه های دانشگاهی، بین برنامه ریزان و دیگر سازمانهای مربوطه در خصوص اهمیت نسبی هر یک از این مشخصات وجود دارد، حتی ناسازگاری بر سر این مسئله است که آیا همه آنها را باید در نظر گرفت ؛ زمانی که اهداف اصلی پایداری بدست می آید( موسوی و کاظمی محمدی،59:1378).

به عقیده مکلارن به لحاظ اهداف گزارش پایداری، تعریف واحد و بهتری از پایداری شهری وجود
1. Richardson
ندارد، چون جوامع مختلف احتمالا کمی یا حتی در حد معنی داری ، باید تصورات مختلفی از پایداری داشته باشند که به اوضاع جاری زیست محیطی؛ اقتصادی؛ اجتماعی و قضاوتهای ارزشی جامعه آنها بستگی دارد. در نتیجه مجموعه ای از شاخصهای مطرح شده برای سنجش پیشرفت در جهت دستیابی به اهداف کلی پایداری در هر جامعه، لزوما نباید برای سنجش پیشرفت پایداری در جامعه دیگر مناسب باشد. با این وجود برخی ویژگیهای بنیادی برای شاخصهای پایداری وجود دارد که همه جوامع در آن هم نظرند و باید آنها را در سیاستها و برنامه های خود اعمال کنند(همان:60).
توسعه پایدار: کمیسون جهانی محیط زیست توسعه پایدار را چنین تعریف می کند:” توسعه ای که پاسخگوی نیاز نسلهای حاضر باشد بدون آنکه توان نسلهای آنی را برای برآورده کردن نیازهای زمانه خود محدود کند”(برآبادی،144:1384). بنابراین توسعه پایدار دربردارنده تغییر روابط بین انسان و طبیعت در زمان کنونی و در طول زمان است(فنی،46:1384). در توسعه پایدار انسان مرکز توجه است و انسانهای هماهنگ با طبیعت سزاوار حیاتی توام با سلامت و سازندگی هستند( موحد،43:1379). در این گزارش اصل موازنه بین خواسته های اقتصادی ، اجتماعی و اکولوژیکی هر نسل با توجه به سهم نسلهای آتی از منابع محدود زمین محور سیاستگذاریهای شهری و چیدمان سکونتگاه است( امکچی،1:1383). در نتیجه مفهوم توسعه پایدار معنای گسترده ای میابد که تمامی جوانب زندگی انسانها را دربر می گیرد که در آن سیاستهایی در زمینه اقتصادی؛ بازرگانی؛ تکنولوژی؛ منابع طبیعی؛ آموزشی و بهداشتی؛ صنعت و… به گونه ای برنامه ریزی و طراحی می شود که توسعه اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی را تداوم بخشد(همان:45).
توسعه پایدار شهری: نظریه توسعه پایدار شهری حاصل بحث های طرفداران محیط زیست درباره مسائل زیست محیطی بخصوص محیط زیست شهری است که بدنبال نظریه توسعه پایدار برای حمایت از منابع محیطی ارائه شد(پاپلی یزدی و ابراهیمی،340:1382).
با توجه به تعاریفی که درباره توسعه پایدار آمد، می توان توسعه پایدار شهری را چنین تعریف کرد: توسعه ای که به نیازهای مردم شهر پاسخ گوید اما بقا و دوام آن را نیز تضمین کند و در عین حال آب؛ خاک و هوا ،آلوده و بلا استفاده نماند(برآبادی،145:1384). نظریه توسعه پایدار شهری موضوعهای جلوگیری از آلودگی های محیط شهری، کاهش ظرفیتهای تولید محلی، حمایت از بازیافت و عدم حمایت از توسعه های زیان آور را مطرح می کند؛ همچنین راه رسیدن به این اهداف را با برنامه ریزی های شهری و روستایی که برابر با قانون کنترل کاربریها و کنترل بیشتر در شهر و روستاست؛ می داند(پاپلی یزدی و ابراهیمی،340:1382).
توسعه پایدار شهری پدیده ای با ابعاد گسترده و پیچیده است که در رشد و تکوین شهرها ، عوامل اقتصادی، اجتماعی، جمعیتی، زیست محیطی و اکولوژیکی را مورد بررسی قرار می دهد. آنچه که امروزه اهمیت دارد آگاهی از نقاط ضعف و قوت ابعاد اجتماعی– اقتصادی ، زیست محیطی و اکولوژیکی توسعه است که می تواند عاملی مهم در جهت رفع مشکلات و نارسایی های مبتلا به خود برای نیل به رفاه اقتصادی و سلامت اجتماعی جهت رسیدن به توسعه پایدار شهری باشد( حکمت نیاو موسوی،34:1385).
پایداری و شرایط آن : مرور اسناد و گزارشات فراوان در چند سال اخیر بدون شکل همگی بیانگر ناپایداری توسعه جوامع بشری به رال متداول دو قرن اخیر است. شاخص های زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی نشانگر تهدید جدی همه جانبه نظام های پیشینیان حیات جوامع بشری است. وجود ناپایداری همچون از بین رفتن جنگلها، و گسترش بیابان ها، فرسایش خاک های کشاورزی، شکاف درآمد و ثروت، ازدیاد فقر، رشد اقتصادی بدون رشد متناسب فرصت های شغلی، از هم گسیختگی اجتماعات و تضعیف نهاد خانواده نمودهایی از این تهدیدات هستند، در حال حاضر شاهد ناپایداری در تمامی ابعاد هستیم، و این در حالی است که طرفداران نظریه «تمرکز بر انسان شناسی» در این باره می گویند که منابع جهان تمام شدنی نیست. و اگر منبعی تمام شود منبع دیگری جایگزین آن نخواهد شد (مجتهدزاده ، 1379:ص 46).
در مقابل «تمرکز روی موجودات زنده» که در دهه 1960 مطرح شد و در دهه 1970 ادامه پیدا کرد، توقف استفاده بی پروا از منابع ز مین را امری ضروری و حیاتی می داند (همان، 46). بنابراین پایداری آگاهی از ظرفیت و محدودیت سیاره زمین و اطلاع از این واقعیت است که تعادل زیست محیطی جهان در معرض خطر است. در مفهوم پایداری ابعاد اقتصادی و اجتماعی نیز قویاً مورد نظر است چرا که پایداری از یک بعد مثلاً پایدرای زیست محیطی به تنهایی پایداری محسوب نمی گردد. لذا پایداری دامنه وسیعی از موضوعات را در بر می گیرد، در مجموع در ارزیابی پایداری آن را باید به عنوان نوعی کلیت نگریست و تمامی موضوعات را در ارتباط با هم در نظر گرفت.
اصول توسعه پایدار : وابستگی انسان به طبیعت یکی از بدیهیات و زیر بنای مفهوم

مطلب مرتبط :   تحقیق رایگان درباره و