تکرار از تعلیق از رنگ از موسیقی باید استفاده بکنیم. به نظرم همه اینها مجموع عناصری هستند که به کار کمک می‌کنند و در هر اثری هر کدام از ویژگی‌ها را برجسته‌تر می‌بینید.

شماره پانزده : همه‌اش لازم است و همه اینها وقتی در یک کاری درست مراعات شود لازم است. من : حتی استفاده از بانوان؟ بله. یه جاهایی لازم است که خاله‌ای باشد. من: اگر همه خاله و عموها را حذف کنیم و یک مجری هم سن مخاطب کودک بیاوریم چه؟ این هم اتفاق خوبی است. در تلویزیون تهیه‌کننده هر وقت مشکل و دغدغه مالی نداشت حالا فکرش می‌رود به سمت اینکه محتوا را هم بهاء بدهیم.

شماره شانزده : ابتدا بنده نظر شخصی خود را در این رابطه عرض می‌کنم و سپس ببینیم که جواب این سؤال چه می‌شود. ذهن کودک بسیار ساده و غیر پیچیده است و شاید بسیاری از اتفاقات را ملتفت نگردد. ولی هر چیزی که یک کودک در قاب تلویزیون می‌بیند مثلا دکور، موسیقی، رنگ،‌ عروسک و قصه باید شاد و جذاب باشد و می‌تواند در جذب مخاطب مؤثر باشد. و اینکه آن اتفاق‌های بصری که جلوی لنز دوربین می‌افتد ویژه باشد که بتواند کودک را مجذوب خود کند یعنی مثلا وقتی از رنگ‌های گرم و شاد استفاده کنیم این طول موج رنگ‌ها که کودک را ناخودآگاه جلوی تلویزیون می‌نشیند. در مورد مجری خود بنده با مجری مرد، برنامه تولید کردم و فکر می‌کنم که به ارتباط مجری با کودک بستگی دارد و جنسیت مجری در نحوه ارتباط او و توفیق برنامه تأثیری ندارد. من یادم هست که وقتی فرزندم غذا نمی‌خورد یک برنامه خاص مثل “فیتیله” را با اینکه خیلی کوچک بود جذب آن می‌شد و از کنار تلویزیون تکان نمی‌خورد و همسرم هم به واسطه همین کشش برنامه، غذا را پای تلویزیون به او می‌داد. و هرچقدر استفاده از این عناصر بهتر باشد برنامه موفق‌تر خواهد شد.

شماره هفده : کارهای عروسکی برای سنین پایین‌تر مثل کودکان جذاب است و حتی در برنامه‌های جهانی برنامه‌های عروسکی برای بزرگسالان نیز تولید شده است. و مهمترین چیز همان وجود نقشه و طراحی صحیح است. برای گروه سنی خردسال کارهای ریتمیک و آهنگین به ویژه برای آموزش به آنها بسیار مؤثرتر است ولی با سازهای اورف و ساده باید نواخته شود. آواز هم همینطور است ولی باید متناسب با گروه سنی خردسال باشد و باید شعرهایی کاملا ساده و تعداد واژگان محدود که بتوانند آن را به خاطر بسپارند و وِرد زبان‌شان بشود. و هر شعری بتواند وِرد زبان مخاطب شود تأثیرگذاریش بیشتر است. باید کوتاه و با عنصر تکرار مثل ترجیع بند سروده شوند. یعنی محتوای شعر در قالب ترجیع بند تکرار شود. در سنین پایین‌تر بچه‌ها بانوان را می‌پسندند ولی با بالا رفتن سن چون دوست دارند حرف جدی بشوند و حرف مردانه باشد. هرچه طراحی برنامه‌ها جدیدتر و نوتر باشد تأثیرگذارترند. و هر چقدر طرح برنامه نوتر باشد بسیاری از ضعف‌های برنامه دیده نمی‌شود. حافظ هم در این زمینه گفته : فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم. . مثلا اگر شما یک کار داستانی برای خردسالان تهیه می‌کنید معمولا شخصیت‌های آن نباید از دو یا سه نفر بیشتر تجاوز بکند، فاصله بین صحنه‌ها و تقطیع فیلمنامه نباید زیاد باشد، معمولا لوکیشن‌ها طولانی‌تر و زبان ساده‌تر است و هرچه گروه سنی بالاتر می‌رود شخصیت‌ها بیشتر می‌شوند. ولی داستان‌های ماجرایی و یا افسانه‌های همراه با تکرار برای گروه سنی خردسال خیلی مناسب‌تر است البته با تعداد شخصیت محدود. البته من افسانه همراه با تکرار را اولین بار از زبان اقای “رهگذر” شنیدم. افسانه همراه با تکرار یعنی گروه سنی خردسال به دلیل اینکه فاصله منطقی بین لوکیشن‌ها و صحنه‌ها را فراموش می‌کند از عنصر همراه با تکرار استفاده می‌کنند. مثلا یک داستان را اینگونه برای خردسال تعریف می‌کنند: “یک مرغابی داشت می‌رفت لب رودخونه، یک مرغابی از خونه‌اش راه افتاد بره رودخونه رو پیدا بکنه راهش رو گم کرد. توی مسیری داشت می‌رفت به یک خرگوش رسید و به خرگوش میگه من از خونه اومدم بیرون راهمو گم کردم میخواهم بروم رودخونه. خرگوش میگه از این راه برو. میره تا دوباره به یک روباه میرسه و به روباه میگه من از خونم اومدم بیرون که برم به سمت رودخونه ولی راهمو گم کردم تو راه به یه خرگوش رسیدم که گفت از این مسیر برم. روباه هم گفت نه از این مسیر برو”. به این طرز داستان‌گویی می گویند همراه با تکرار که مخصوص سنین ابتدایی خردسالی است که فاصله منطقی بین صحنه‌ها و لوکیشن‌ها را فراموش می‌کند. همراه با تکرار به مخاطب خردسال کمک می‌کند تا موضوع اصلی داستان را از خاطر نبرد. شخصیت‌های گروه خردسال کاملا بیرونی و نمایشی هستند و اصلا درونی نیستند. هم محدودند و هم بیرونی. و زاویه دید آنها کاملا بیرونی است. در داستا‌ن‌های ویژه خردسالان درون‌گرایی معنا ندارد چون خردسال درون‌گرا نیست. توجه به محیط و پیرامون و اشیاء ملموس از ویژگی‌های دیگر این گروه سنی است و اگر مقداری پا را فراتر از این بگذاریم دیگر او نمی‌تواند درک کند.

مطلب مرتبط :   فیل‌ها، ، داستان، خرگوش‌ها، (همان:، مأخذ

شماره هجده : قصه و تخیل برای کودکان و خردسالان. تنوع حرکات و تصاویر برای نوجوان.

شماره نونزده : به نظرم پاسخگویی به این سؤال، نیازمند انجام کار تحقیقی روی گروهی از مخاطبان کودک و نوجوان است و در غیر این صورت، هر جوابی بیشتر سلیقه‌ای، تجربی و شخصی خواهد بود. در کتاب “جنگ تلویزیونی برای کودکان” در بخش نتایج تحقیق، گوشه‌هایی از ترجیحات کودکان و نوجوانان را اشاره کرده‌ام که مثلا اکثرا کارتون را بیشتر از فیلم سینمایی می‌پسندند و خواهان همراهی موسیقی با تصویر هستند

اسلپ استیک و موسیقی با حفظ رعایت ویژگی‌های کودکان جذاب هستند. تنوع تصاویر و حرکات اگر نباشد کودک از پای برنامه برنامه بلند می‌شود. ولی بعضی از اینها را باید با چیزهای دیگر پیوند بزنیم تا جذاب بشود مثل مفاهیم اخلاقی که باید با تنوع حرکات، موسیقی و داستان پیوند بخورد تا در قالب بتوان آن را برای کودک عنوان کرد
اول قصه دوم شخصیت‌پردازی
اول رنگ دوم موسیقی سوم حرکات بازیگرها و . اما استفاده از مجری خانم یا آقا ندارد و هر کدام که در اجرا موفق‌تر عمل کنند جذاب‌تر هستند
زن بودن مجری تأثیری در موفقیت برنامه ندارد و بسته به اجرای آنها دارد

رنگ‌ها شاد و گرم برای کودک و خردسال و نوجوان همه رنگ‌ها را دوست دارد
عروسک برای خردسال در وهله اول و بعد برای کودک جذاب است

روی مجری‌های زن بیشتر مانور می‌دهند در حالی که عمو قناد، عمو پورنگ، عمو مهربون موفق‌تر هستند چون مجریان مرد در ایران دارای شرایطی هستند که دستشان برای انجام بعضی کارها بازتر است
دارد استفاده از عروسک بستگی به عروسکش دارد
موسیقی و آواز و رقص که خیلی هم موافقش نیستم خیلی برای بچه‌ها مهم است. اسلپ استیک نیز مهم است تخیل هم همینطور است ولی اگر در یک برنامه تخیل هم نباشد شما می‌توانید کار را جلو ببرید
رنگ و لعاب خیلی مهم است و باید طبق یک سواد بصری به بچه ارائه دهد

هیچکدام بردیگری برتری ندارد
تخیل و فانتزی از اولین عناصر جذابیت در برنامه‌ها هستند.سپس عنصر موزیکال بودن از دیگر عوامل جذب مخاطبین کودک است. استفاده از مجری خانم برای بچه‌ها جذابیتش بیشتر است. تنوع تصویری و حرکتی هم خیلی مهم است. خود عنصر عروسک مهم است و کمدی بزن بکوب چاشنی است
موسیقی یکی از بهترین راه‌های ارتباط با کودک است
دومین نکته دکور برنامه است. سومین نکته متن برنامه است که شاید از همه مهم‌تر باشد. چهارمین نکته مجری و پنجمی هم عروسک برنامه است
ولی استفاده از بانوان اگر به معنای جذابیت‌های جنسی باشد اصلا برای بچه‌ها معنی ندارد. و یا کمدی اسلپ استیک برای بچه‌های امروزی که با کمدی وراجی خیلی آشنایی دارند فهم آن سخت است هرچند “پت و مت” را به خاطر در هم ریختگی و سرعت آن دوست دارند. سرعت در حرکت و پلان‌ها بسیار مهم است. موسیقی و شعر خیلی برای بچه‌ها جذاب است. ولی موسیقی‌های امروزی ویژه کودک نیست و اگر شعر می‌خوانیم عموپورنگ شعر می‌خواند. و باید بچه‌ها به صورت جمعی شعر بخوانند. اساسا برای بچه‌ها حرکت جذاب است و حرکات ریتمیک و رقص جذاب‌تر است. در خیلی از مدارس دنیا رقص یک واحد درسی است که برای ایجاد تنظیم حرکات و برای پیوند زدن توانایی‌های شناختی و مهارت‌های جسمانی و بدنی به عنوان آموزش استفاده می‌کنند و جایش در کشور ما خالی است
ابتدا متن و پژوهش یک برنامه در اولویت قرار دارد. تا یک برنامه را جذاب کند سپس دکور،‌ نورپردازی و صدابرداری که از ابتدا باید برای آن فکر کنیم و یک نقشه درست طراحی کنیم. بعد هم باید به شخصیت‌پردازی شخصیت‌ها را بپردازیم. و بعد به صورت غیرمستقیم مفاهیم را در برنامه بگنجانیم. تنوع تصاویر بسیار مورد نیاز است. رنگ آمیزی مناسب دکور بسیار مهم است. با آواز و شعر گروهی در سرودهای دسته جمعی فقط موافقم. و کمدی در حدی که به تمسخر نرسد. استفاده از عروسک در جای خودش باید باشد و صدرصد باید برنامه عروسکی باشد و اگر پیش بینی نشده باشد وجود عروسک اصلا لزومی ندارد.
موسیقی و شعر می‌توانند خیلی پیام‌رسان خوبی باشند چون در یک فرصت کوتاه پیام بزرگی را منتقل می‌کنید و چون شعر برای کودک قابل حفظ کردن و تکرار است و جاذبه دارد
یک متن خوب و نوشته پخته اگر نباشد بهترین کارگردان دنیا را نیز بیاوریم باز کارش بد است چون چیزی وجود ندارد که او بخواهد خوب بسازد
نوع استفاده هر کدام از این موارد (عناصر برنامه‌سازی) مهم است. و اگر از چیزی که استفاده می‌کنیم دقت و شناخت لازم صورت بگیرد هر کدام در جایگاه خودش خوب است. مثلا شما نمی‌توانید وقتی اخبار در حال پخش است زیر آن یک موسقی شاد قرار دهید و برنامه کودک هم همینطور است. شما باید مخاطب را باید بشناسید و هر چیز را در جای خودش استفاده کنید.
از چاشنی‌های تأثیرگذار رنگ، ریتم و فانتزی است. خردسال تحت تأثیر فضای فانتزی و حتی قصه‌گویی است
ترکیب آنها یک ارتباط خوبی را برقرار می‌کند و به خصوص برای بچه‌ها باید کارها از ریتم مناسب برخوردار باشد. تنوع باید وجود داشته باشد، از تکرار از تعلیق از رنگ از موسیقی باید استفاده بکنیم.
همه‌اش لازم است و همه اینها وقتی در یک کاری درست مراعات شود لازم است

مطلب مرتبط :   رهن، دین، وکالت، بانک، عقد، اذن

هر چیزی که یک کودک در قاب تلویزیون می‌بیند مثلا دکور، موسیقی، رنگ،‌ عروسک و قصه باید شاد و جذاب باشد و می‌تواند در جذب مخاطب مؤثر باشد
و فکر می‌کنم که به ارتباط مجری با کودک بستگی دارد و جنسیت مجری در نحوه ارتباط او و توفیق برنامه تأثیری ندارد
کارهای عروسکی برای سنین پایین‌تر
برای گروه سنی خردسال کارهای ریتمیک و آهنگین به ویژه برای آموزش ولی با سازهای اورف و ساده باید نواخته شود. آواز هم همینطور است ولی باید متناسب با گروه سنی خردسال باشد و باید شعرهایی کاملا ساده و تعداد واژگان محدود که بتوانند آن را به خاطر بسپارند و وِرد زبان‌شان بشود

سنین پایین‌تر بچه‌ها بانوان را می‌پسندند ولی با بالا رفتن سن چون دوست دارند حرف جدی بشوند و حرف مردانه باشد
مثلا اگر شما یک کار داستانی برای خردسالان تهیه می‌کنید معمولا شخصیت‌های آن نباید از دو یا سه نفر بیشتر تجاوز بکند، فاصله بین صحنه‌ها و تقطیع فیلمنامه نباید زیاد باشد، معمولا لوکیشن‌ها طولانی‌تر و زبان ساده‌تر است و هرچه گروه سنی بالاتر می‌رود شخصیت‌ها بیشتر می‌شوند. ولی داستان‌های ماجرایی و یا افسانه‌های همراه با تکرار برای گروه سنی خردسال خیلی مناسب‌تر است البته با تعداد شخصیت محدود. البته من افسانه همراه با تکرار را اولین بار از زبان اقای “رهگذر” شنیدم. افسانه همراه با تکرار یعنی گروه سنی خردسال به دلیل اینکه فاصله منطقی بین لوکیشن‌ها و صحنه‌ها را فراموش می‌کند از عنصر همراه با تکرار استفاده می‌کنند.
قصه و تخیل برای کودکان و خردسالان. تنوع حرکات و تصاویر برای نوجوان
پاسخگویی به این سؤال، نیازمند انجام کار تحقیقی روی گروهی از مخاطبان کودک و نوجوان است و در غیر این صورت، هر جوابی بیشتر سلیقه‌ای، تجربی و شخصی خواهد بود. در کتاب “جنگ‌تلویزیونی‌برای‌کودکان” در بخش نتایج تحقیق، گوشه‌هایی از ترجیحات کودکان و نوجوانان را اشاره کرده‌ام که مثلا اکثرا کارتون را بیشتر از فیلم سینمایی می‌پسندند و خواهان همراهی موسیقی با تصویر هستند
سؤال هشتم : چند ویژگی مهم و تاثیرگذار را در قالب جنگ که به نظر شما در جذب مخاطب به سوی این قالب کمک می‌کند نام برده و اگر ممکن است توضیح دهید چرا این ویژگی از نظر شما کمک می‌کند؟
شماره یک: من خودم از بین قالب‌ها انیمیشن و عروسکی را بسیار دوست دارم.
شماره دو: ما از سال هفتاد شروع به برنامه‌سازی در حوزه کودک کردیم. یک برنامه داشتیم به نام “دالی” که اجرای برنامه فقط با اصوات بود. یا یک برنامه ساختیم با نام “ناجورها” که سه نفر بودند که کارای اشتباه انجام می‌دادند و یا کار عکاس‌خانه که برای رنج گروه سنی نوجوان بود و چون زمینه مالی وجود داشت می‌آمدیم قالب‌های متنوعی طراحی می‌کردیم. الان این زمینه وجود ندارد و مجبور هستیم برنامه‌ای را ده سال که ادامه بدهیم و البته برای خودش یک ژانر خاصی است. و من همیشه تعریفم از برنامه “فتیله” یک کاسه آجیل است و یک برنامه کودک نیست و هیشه هم گفته‌ام که اگر این یک برنامه کودک باشد من خودم هزار