دانلود پایان نامه
ر ذیل لیست مراکز اداری و آموزشی و فرهنگی و درمانی و مخابراتی و خدماتی و سیاسی و مالی منطقه کاشانک آورده شده است.. ( سند هویت محله کاشانک ، منطقه 1 شهر تهران ، 1385 ) .
3-5-23 محله حصار بوعلی :
حصار بوعلی محله ای است در سه کیلومتری شرق تجریش که در حال حاضر از سمت شمال به ضلع جنوبی باغ منظریه و از سمت جنوب به ضلع شمالی بزرگراه صدر و از سمت غرب به خیابان کامرانیه ( بازدار) و از سمت شرق به اراج (لنگری) منتهی می شود. ( نقشه شماره 20-3 ) . مساحت این محله 094314/1 ، و جمعیت کل محله 997 هزار نفر می باشد . زمان شکل گیری این محله دقیقا مشخص نیست و به حدود سده های 5 و 6 باز می گردد، اما در تاریخچه این محله به داستانی از بوعلی سینا بر می خوریم که در آن زمان شاهزاده ای به نام همایون در این محل زندگی میکرده و بوعلی سینا در سفری که از گرگان به سمت ری داشته در مسیر سفر این محل را برای توقف انتخاب می نماید و این توقف مصادف با بیماری شاهزاده می شود که با درمان ایشان توسط بوعلی سینا به دستور شاهزاده نام این محله به حصار بوعلی تغییر می یابد و کلمه حصار آن نیز بخاطر حصارهایی بوده که در اطراف این محله وجود داشته است افراد مؤثر در شکل گیری این محله کشاورزان و باغداران بوده اند و رشد جمعیتی این محله از زمان ساخت کاخ نیاوران که در محل قبلی کاخ احمد شاه قاجار بوده، آغاز گردیده است. ( سند هویت محله حصاربوعلی ، منطقه 1 شهر تهران ، 1385 ) . نقشه شماره20-3 نقشه محله حصار بوعلی

حصاربوعلی قنات های متعدد داشته از معروف ترین آنها قنات ملک آباد در خیابان شهید باهنر بوده که در حال حاضر کارایی ندارد اما برخی از دیگر قناتها در حال حاضر فعال هستند مانند قنات میرزا علی در شرق محله و قنات تکیه آقا در غرب محله . از طوایفی هایی که در ابتدا به این محل آمده اند می توان به نظرها، ناطقیان ها، اقدسی ها، یزدانیان ها، وسیفان ها که از سمت آهار (رودبارقصران )و قره گوزلوها که در زمان قاجاریه از سمت همدان به این محل آمده اند اشاره نمود. در این محل یک حمام و چندین قنات وجود داشته است و میدانگاه اصلی این ده از ابتدا در جلوی مسجد جامع حصار بوعلی بوده و در حال حاضر خیابانهای اصلی این محل خیابان نیاوران، مهماندوست، کامرانیه، فرمانیه و پاسداران است که در گذشته نیز این خیابانها وجود داشته و با اسامی دیگر خوانده می شده است. این محله از معدود محلاتی است که هرسه قشر اعیان، متوسط، و فقیر در آن به چشم می خورد. ناگفته نماند که در زمان ناصرالدین شاه دو پزشک معروف به نام های میرزا علی دکتر و حکیم طولوزان در این محل اقامت داشته اند و نیز تکیه حصار بوعلی که یکی از ابنیه های تاریخی شمیران و دارای معماری بسیار زیبا و نقاشی های ارزشمندی می باشد نیز در این محله واقع شده است ( ستوده ، منوچهر ، 1371 ) .
3-5-24 محله محمودیه :
درگذشته محمودیه شامل آبادی و باغ هایی بوده که در دو کیلومتری جنوب غربی تجریش و یک کیلومتری غرب خیابان ولیعصر قرارداشته و اکنون به صورت مثلثی درآمده که از غرب به زمین های اوین، از شمال به خیابان زعفرانیه، از جنوب به بزرگراه شیخ فضل الله نوری و از شرق به اراضی حاج محمود کشتکار و خیابان ولیعصر محدود می شود (سند هویت محله محمودیه ، منطقه 1 شهر تهران ، 1385 ) . در خصوص زمان شکل گیری و وجه تسمیه این محل دو نقطه نظر وجود دارد :
1 ) این محله در زمان رضا شاه پهلوی بوجود آمده است و شخصی به نام محمودیه ساکن قدیمی این محله بوده، که در زمان شکل گیری این محل زحمات بسیار زیادی برای این محله کشیده است .
2 ) در زمان محمد شاه قاجار، پدر ناصر الدین شاه، در محمودیه قصری برای شاه ساخته شد که نامش را محمودیه گذاشتند اما به شاه وفا نکرد و به محض اینکه شاه وارد قصر جدیدش شد دار فانی را ودا گفت و قصر محمودیه متروکه ماند. این محدوده قبل از آنکه به نام محمودیه نامگذاری شود عباسیه نام داشت و دلیلش آن بود که به وزیر محمد شاه به نام حاج میرزا آقاسی که نام کوچکش عباس بود تعلق داشت. بعدها اعلاء الدوله باغ عباسیه را خرید و به نام پسرش محمود خان علامیه احتشام السلطنه آنجا را محمودیه نامید و بعد از آن نیز بخش هایی از زمینهای محمودیه را حاج امین الضرب، تاجر ثروتمند عصر ناصرالدین شاه خریداری کرد و در سال 1379 اولین کارخانه مولد برق جهت روشنایی محمودیه در چهار راه دکتر حسابی توسط حاج محمود کشتکار تاسیس گردید ( ستوده ، منوچهر ، 1371 ) .
نکته بسیار جالب توجه اینست که محلی که در گذشته کلا به صورت یک باغ بزرگ بوده است هم اکنون حتی یک پارک کوچک در آن موجود نمی باشد . مرز بندی این محل از زمان شکل گیری تا به حال تغییر چندانی نداشته است و از دلایل افزایش جمعیت این محله در گذشته آب و هوای بسیار مناسب و وجود زمین های کشاورزی و قنات های زیادی بوده که این محله را برای زندگی مناسب ساخته است . این محله از ثروتمندترین محلات تهران می باشد که بسیاری از رجال سیاسی و ثروتمندان تهران در آن ساکنند .
ساختار جالب توجه سنی این محله که آن را از محلات دیگر شمیران متمایز می کند اینست که حدود 80 درصد از جمعیت محله را افراد مسن تشکیل می دهند و اکثر فرزندان آنان خارج از کشور می باشند . لازم به ذکر است که از میدانگاه قدیمی محله محمودیه به نام توتستان کشتکار و یخچال طبیعی محله به نام یخچال کشتکار کوچک ترین اثری باقی نمانده است .
3-5-25 محله قیطریه :
محله قیطریه در منطقه 1 ناحیه 7 واقع شده و یکی از محلات قدیمی شمیرانات است که محدوده جغرافیایی محله را بر طبق گفته بزرگان آن در قدیم می توان از سمت شمال به خیابان قیطریه و از سمت جنوب به مهر هفتم (کنونی) و از شرق به پارک قیطریه و از سمت غرب به خیابان شریعتی معرفی کرد، جمعیت کل محله قیطریه 21352 نفر می باشد که 10680 نفر مرد و 10672 نفر زن می باشند و 3/96 درصد افراد باسواد ، 4/6 درصد بیکار ، هستند . مساحت محله هم 1527116 متر مربع می باشد . دلیل شکل گیری این محله را نیز مانند بیشتر محلات شمیرانات می توان کشاورزی و باغداری دانست.
افراد مؤثر در شکل گیری این منطقه کارگرانی بودند که برای دیگران کشاورزی و یا باغداری می کردند، در
واقع بعد از پیروزی انقلاب اسلامی تحولات گسترده ای در این محله شکل گرفته که باعث رشد جمعیت محله شده است. افرادی که باعث شکل گیری این محله شده اند اقوامی هستند که از شهرستان بروجرد واقع در استان لرستان به این محل آمده اند و با تشکیل خانواده، اساس و بنیان این محله را پی ریزی نمودند.
از ساختمان های عمومی که در این محله وجود داشته می توان به باب حمام واقع در کنار مسجد جعفری
اشاره نمود و خیابان قیطریه را می توان به عنوان خیابان اصلی این محله معرفی نمود. گفته شده است که
قیطریه در قدیم شکارگاه بوده و در بهار و تابستان شکارهای کوچک و بزرگ و پرندگان فراوان در آن یافت
می شده است. باغ قیطریه که اکنون تنها قسمتی از آن به صورت پارک قیطریه باقی مانده، درختان کهنسال و جوی های آب و قناتهای مخصوص به خود داشته و به صورت جنگلی طبیعی بوده است در رابطه با قشربندی اجتماعی این محل در بدو شکل گیری می توان گفت که اهالی این محله فقیر بوده اند و مهمترین نکته ای که درباره قدمت قیطریه می توان گفت کشف قبرهای باستانی اقوام آریایی است که پیشینه ی سه هزار ساله دارد و آثاری از آهن یعنی 800 تا 1200 سال قبل از میلاد در آن بدست آمده است ( سند هویت محله قیطریه ، منطقه 1 شهر تهران ، 1385 ) .
3-5-25-1- موارد قوت وضعف محله قیطریه :
در مرحله اول در مورد محله قیطریه از نقاط قوت آن می توان از افراد اثربخش محله نام برد که به عنوان افراد معتمد محله می توانند کمک قابل توجهی به بهبود وضعیت محله انجام دهند و با توجه به آمارهای موجود بر حسب اینکه بیشتر افراد ساکن در محله با سواد بوده بنابراین با اجرای برنامه های مبتنی بر محله، این افراد می توانند کمک های اثربخشی به شواریاران در جهت بهبود وضعیت محله انجام دهند. مرحله دوم وجود پارک زیبای قیطریه در محله از نقاط قوت آن به حساب می آید که با توجه به قدمت بنای داخلی پارک که امروزه تبدیل به فرهنگسرا شده فرصت مناسبی در جهت آشنایی بیشتر هموطنان ایرانی با این آثار تاریخی و جذب توریست می باشد و البته وجود بوستان های متعدد دیگر نیز از مزایای این محله به حساب می آید که می تواند مکان مناسبی برای گسترش فعالیتهای ورزشی و ایجاد فرصت برای پیشرفت جوانان علاقه مند به ورزش باشند و یا در این بوستانها با کمک شورایاران و یا افراد اثرگذار محله می توان با تشکیل گردهمایی از افراد مختلف محله در جهت فراهم نمودن زمینه های مشارکت افراد محله در جهت فعالیتهای اجتماعی، ورزشی، فرهنگی و یا در جهت فعالیتهای جمعی مانند تاسیس مراکز حمایتی مانند صندوق NGO تشویق افراد محله به تشکیل قرض الحسنه و ارائه خدمات حمایتی به افراد نیازمند محله و یا دیگر فعالیتهایی از این نوع زمینه ایجاد اعتماد را در سطح محله فراهم کرد. در مرحله بعدی به نظر می رسد که تعداد مراکز آموزش ( مهدکودک و پیش دبستانی) برای افراد ساکن در محله کافی به نظر می رسد. اما آنچه به نظر می رسد کیفیت خدمات شهری شامل بهبود وضعیت نظافت و پاکیزگی محله و جمع آوری زباله، توجه به فضای سبز موجود در مرحله مناسب می باشد .
اما از نقاط ضعف محله در مرحله اول با توجه به جمعیت محله که حدود 21352 نفر بوده و تعداد 96 درصد افراد ساکن محله نیز با سواد بوده اند به نظر می رسد که تعداد یک کتابخانه برای استفاده همگان کافی نبوده و می توان با احداث کتابخانه های دیگر فرصت مناسبی برای تشویق افراد به کتابخوانی فراهم کرد و با توجه به برابری تقریبی تعداد زنان و مردان ساکن در محله به نظر می رسد تعداد یک مرکز ورزشی برای بانوان محله کافی نمی باشد. در مرحله دوم از دیگر نقاط ضعف محله می توان از کمبود مراکز آموزشی دولتی در محله نام برد که در واقع مراکز آموزشی دولتی پسرانه از مقطع دبستان به بعد در محله وجود ندارد و تمامی مراکز خصوصی می باشد و احتمالاً برای افراد واقع در طبقه متوسط و رو به پایین اجتماعی ثبت نام در مراکز خصوصی مشکل آفرین باشد و از طرف دیگر دبستان پسرانه در محله وجود ندارد که این نیز یکی از مشکلات فرزندان ساکن در محله می باشد و نسبت پیش دانشگاهی به دبیرستان و راهنمایی خیلی کم تراست زیرا در این محله سه مدرسه راهنمایی و دو دبیرستان و یک پیش دانشگاهی وجود دارد که به نظر می رسد بین اینها تعادلی وجود ندارد. و اما از لحاظ مراکز آموزشی دخترانه هیچ مدرسه راهنمایی در محله برای دختران وجود ندارد و تنها یک دبستان و یک دبیرستان وجود دارد که کافی به نظر نمی رسد و البته اینها نیز به صورت خصوصی بوده و شاید برای همه افراد ساکن محله امکان استفاده از آنها وجود نداشته باشد. اما به نظر می رسد که مدرسه کار و دانش و هنرستان برای دختران کافی است و بهتر است برای پسران نیز در این محله تاسیس شود. و اما در مرحله بعدی از دیگر نقاط ضعف این محله در یک چشم انداز کمی به نظر می رسد می توان از کمبود تاکسی در محل و کمبود خطوط اتوبوسرانی و کمبود مراکز درمانی دولتی و عدم وجود تعاونی و مجتمع تجاری نام برد و در نهایت با توجه به این امر که تعداد افراد مجرد محله تقریباً بالاست و افراد مجرد امکان قرار گرفتن در معرض آسیب های مختلف را دارند پیشنهاد می شود در برنامه ریزی ها و تخصیص منابع و تسهیلات رفاهی و خدمات اجتماعی و توانمند سازی این گروهها در اولویت برنامه های نهادهای مسوول در این محله قرار گیرد و امید است با شناسایی دقیق تر عوامل به بهبود کیفیت زندگی افراد ساکن محله و زیباتر شدن محله کمک شایانی کرد ( ستوده ، منوچهر ، 1371 ) .
3-5-26- محله اوین :
محله ی اوین یکی از روستا های قصران خارج (شمیران کنونی) است که محدوده ی جغرافیایی این محله در حال حاضر از شمال بلوار دانشجو و شمال دانشگاه شهید بهشتی و بلوار فضل الله، از جنوب بزرگراه چمران و خیابان دشت بهشت، از شرق بلوار دانشجو و خیابان یمن و ازغرب به رودخانه درکه محدود می گردد. مساحت این محله 0.894264 متر مربع و جمعیت کل 3636 نفر می باشد ، در گذشته محله اوین از جنوب به تپه سرباز محدود می شده است گفته می شود دلیل نام گذاری این تپه این بوده است که این تپه در زمان قاجار محل آموزش فنون و شیوه های رزمی بوده است . در طول قرن گذشته حتی تا سال 1346 شمسی، زندگی و معیشت مردم ساکن در اوین از طریق کشاورزی و دامداری با استفاده از آب رودخانه اوین و درکه بوده است که اکنون این زمینهای کشاورزی تبدیل به ده ها موسسه و سازمان بزرگ در سطح ملی و بین المللی شده است. این محدوده در ثبت شمیران به عنوان پلاک 68 اصلی با حدود اربعه معین شناخته می شود. بر اساس این در گذشته اراضی پلاک 68 اصلی اعم از آبی، دیم زار، باغ ها، خانه ها و مراتع از شمال به کوه توچال، از شمال غرب به درکه و از غرب به مسیل رودخانه درکه ، از جنوب به ونک و قلعه ارامنه، از شرق به خیابان ولی عصر حد فاصل شیر خوارگاه آمنه تا تقاطع شهید چمران، محمودیه و اراضی ولنجک محدود می شده است که بعد از تصرف تدریجی اراضی کشاورزی و مرتعی اوین از محدوده مذکور حدود

مطلب مرتبط :   دیپلماسی، سیاست، تاثیرگذاری، چهارچوب، لیکرت، شهروندان