دانلود پایان نامه
گونههای nobilis.A با μg/ml78/1414 و A. tenuifolia با μg/ml 09/1850 میزان Ic50بالاتری را نسبت به میانگین فصل (μg/ml70/1025) نشان دادند. بر همین اساس گونه گونه A. millefolium و از میان آن ژنوتیپ AmlitR با μg/ml 51/ 42 خواص آنتی اکسیدانی بیشتری را نشان داد. گونه aucherii .A با میزان Ic50 μg/ml82/2641 خاصیت آنتی اکسیدانی پایینتری را نشان داد.

2) فصل تابستان: با تغییر فصل میانگین تابستان کاهش یافت به طوریکه در آزمون DPPH بیشترین میزان Ic50 در گونه A. millefolium μg/ml 70/1232 بود و گونه aucherii .A با μg/ml30/104 کمترین میزان Ic50را نسبت به میانگین فصل (μg/ml24/702) نشان داد. تفاوت در داخل گونهها نیز بسیار بود به طوریکه میزان Ic50 ژنوتیپهای (Afc با μg/ml 18/1474 و Af26 با μg/ml30/133) گونه A. Filipendulina دارای تفاوت بسیار معناداری بودند. تفاوت در داخل گونه A. millefolium نیز مشخص بود و ژنوتیپ AmlitR (μg/ml58/352) نسبت به Am35 با μg/ml86/1836 و Amuk با μg/ml68/1508 میزان Ic50 کمتری داشت. تفاوت در داخل گونه pachycephala .A (ژنوتیپ 71pA با μg/ml15/ 379 از 16AP با μg/ml86/481 )معنادار نبود. میزان Ic50درگونههای nobilis.A با μg/ml78/1414 و A. tenuifolia با μg/ml 10/453 پایین تر از میانگین فصل (μg/ml24/702) بود. افزایش میزان Ic50 در تابستان به دلیل تأثیر فصل بود. کاهش چشمگیر میزان Ic50 در تابستان در گونه aucherii .A با μg/ml30/104 به دلیل بالا رفتن میزان فنولیک و افزایش خاصیت آنتی اکسیدانی آن بود (جدول3-8).

3) فصل پاییز: دراین فصل میزان Ic50 گونه nobilis.A با μg/ml03/2003 بالاترین بود. گونه A. millefolium با μg/ml68/246کمترین میزان Ic50را نسبت به میانگین فصل (μg/ml15/609) نشان داد. در داخل گونهها تفاوت چشمگیر بود، در A. millefolium ژنوتیپ Am35 با μg/ml91/48 کمترین میزان Ic50را نسبت به ژنوتیپهای AmlitR با μg/ml 80/ 309 و Amuk با μg/ml34/381 نشان داد. در گونه pachycephala .A ژنوتیپ Ap16 با μg/ml40/212 میزان Ic50بالاتری نسبت به71pA با μg/ml40/ 171 نشان داد. ژنوتیپ Af26 با μg/ml48/478 از گونه میزان Ic50بالاتری نسبت به ژنوتیپ Afc با μg/ml 24/304 دارا بود. گونه A. tenuifolia با μg/ml 89/1781 میزان Ic50بالاتری نسبت به گونه aucherii .A با μg/ml 04/400 از میانگین پاییز(μg/ml15/609) نشان داد(جدول3-8).
4) فصل زمستان: در زمستان میانگین فصل (μg/ml45/453)کاهش یافت و گونه pachycephala .A با μg/ml74/102کمترین میزان Ic50را نسبت به میانگین فصل (μg/ml45/453) نشان داد. گونه nobilis.A با μg/ml41/1565بیشترین میزان Ic50را نشان داد(جدول3-8).

مطلب مرتبط :   فیض کاشانی، روایات

نمودار3-14- مقایسه BHTبا انتی اکسیدان گونههای بومادران در فصل بهار.


تفاوت در داخل گونهها نیز بسیار بود و ژنوتیپ Amuk با μg/ml93/1473 از گونه A. millefolium نسبت به ژنوتیپ Am35 با μg/ml16/118 میزان Ic50بالاتری داشت. در گونه A. filipendulina ژنوتیپ Afc با μg/ml 45/625 میزان Ic50 بالاتری داشت. گونه aucherii .A با μg/ml 04/400 میزان Ic50پایین تری نسبت به میانگین فصل (μg/ml45/453) نشان داد.

نمودار3-15- مقایسه BHTبا انتی اکسیدان گونههای بومادران در فصل تابستان.
میزان Ic50ژنوتیپها با میزان بوتیلات هیدروکسی تولوئن(BHT) در هر فصل به طور جداگانه مقایسه شد. در بهار ژنوتیپ51Aau بیشترین فاصله مثبت با BHT داشت و ژنوتیپ Amlit R بیشترین فاصله منفی را داشت. ژنوتیپهای Af26، Am35، Amuk فاصله نزدیکی با BHT داشتند. بیشترین و کمترین میزان Ic50 در بهار به ترتیب μg/ml 82/2641 (51Aau) و μg/ml 51/42 (Amlit R) بود. در تابستان ژنوتیپ Am35 بیشترین فاصله مثبت با BHT داشت و ژنوتیپ 51Aau بیشترین فاصله منفی را داشت. ژنوتیپهای Amlit R، Ap16، At31 فاصله نزدیکی با BHT داشتند. بیشترین و کمترین میزان Ic50 در تابستان به ترتیب μg/ml 86/1836(Am35) و μg/ml 30/104 (51Aau) بود. در پاییز

نمودار3-16- مقایسه BHTبا انتی اکسیدان گونههای بومادران در فصل پاییز.
ژنوتیپ An8بیشترین فاصله مثبت با BHT داشت و ژنوتیپ Am35 بیشترین فاصله منفی را داشت. ژنوتیپهای Af26، Aau51، Amuk فاصله نزدیکی با BHT داشتند. بیشترین و کمترین میزان Ic50 در پاییز به ترتیب μg/ml 03/2003(An8) و μg/ml 91/48 (Am35) بود. در زمستان ژنوتیپ An8 بیشترین فاصله مثبت با BHT داشت و ژنوتیپ Ap16 بیشترین فاصله منفی را داشت. ژنوتیپهای Aau51، ، Afc فاصله نزدیکی با BHT داشتند. بیشترین و کمترین میزان Ic50 درزمستان به ترتیب μg/ml 41/1565(An8) و μg/ml 74/102 (Ap16) بود.
3-2-2-گل
مقایسه میانگین دادهها در فصل بهار و تابستان نشان دادکه فعالیت آنتی اکسیدانی اندازه گیری شده از محلول DPPH در گل تفاوت معناداری بین ژنوتیپها دارد. در آزمون DPPH بیشترین میزان Ic50 در ژنوتیپ AmlitR (A. millefolium) باμg/ml 54/2586 بود. پایین ترین میزان Ic50 درگونه nobilis.A باμg/ml 14/ 376 بود. تفکیک میانگینها در آزمون DPPH نشان داد که میزان Ic50 در فصل بهار و تابستان تفاوت معناداری دارد(جدول3-7).

مطلب مرتبط :   مقاله رایگان درمورد بهبود مستمر فرآیندها، بهبود مستمر فرآیند

نمودار3-17- مقایسه BHTبا انتی اکسیدان گونههای بومادران در فصل زمستان.
1) فصل بهار: در فصل بهار درگونه A. millefolium باμg/ml 29/ 1570 بود. پایین ترین میزان Ic50 درگونه nobilis.A باμg/ml 6/ 257 بود. تفاوت در داخل گونهها نیز بسیار بود به طوریکه میزان Ic50 ژنوتیپهای (71pA با μg/ml15/ 315 و16AP با μg/ml1/1394) گونه pachycephala .A تفاوت بسیار معناداری را نشان داد. تفاوت میزان Ic50در گونه A. millefolium مشخص بود. ژنوتیپ AmlitR با μg/ml 87/ 4006 بیشترین میزان Ic50 را نسبت به ژنوتیپهای (Am35 با μg/ml97/313 و Amuk با μg/ml05/390) دیگر این گونه نشان داد. ژنوتیپ Afc با μg/ml 47/431 از گونه A. filipendulina نسبت به میانگین فصل (μg/ml 89/1015)مقدار کمتری را نشان داد(جدول3-8).
2) فصل تابستان: با تغییر فصل میانگین تابستان کاهش یافت به طوریکه در آزمون DPPH بیشترین میزان Ic50 در گونه A. filipendulina μg/ml 67/1684 بود و گونه nobilis.A با μg/ml68/494 کمترین میزان Ic50را نسبت به میانگین فصل (μg/ml07/901) نشان داد. تفاوت در داخل گونهها نیز بسیار بود به طوریکه میزان Ic50 ژنوتیپهای (71pA با μg/ml007/ 1201 و16AP با μg/ml34/491) گونه pachycephala .A به روشنی مشخص بود. در گونه A. millefolium ژنوتیپ AmlitR با μg/ml 19/ 1166 نسبت به ژنوتیپهای Am35 با μg/ml85/494 و Amuk با μg/ml75/774 نشان داد. ژنوتیپ Afc با μg/ml 67/1684 از گونه A. filipendulina نسبت به میانگین فصل (μg/ml 07/901)مقدار بیشتری را نشان داد(جدول3-8).
جدول 3-7-مقایسه میانگین اسانس، فنول تام و آنتی اکسیدان در جمعیت های مختلف گیاه بومادران.
واریته % اسانس فنول تام گل mgt/gdm () فنول تام شاخه و برگ mgt/gdm آنتی اکسیدان شاخه و برگ μg/ml (IC50) آنتی اکسیدان گل μg/ml (IC50)
Af26 36/0b – 29/34e 4/287efg –
Am35 220/0a 602/46c 791/49b 6/615esd 41/404f
At31 37/0b – 026/24f 3/1021ab –