دانلود پایان نامه
شکل 4-2: روند تغییرات درصد جوانه زنی بذور گیاهان زراعی مورد آزمایش در غلظت های مختلف علف کش آتلانتیس

شکل 4-3: روند تغییرات درصد جوانه زنی بذور گیاهان زراعی مورد آزمایش در غلظت های مختلف علف کش توتال

شکل 4-4: روند تغییرات درصد جوانه زنی بذور گیاهان زراعی مورد آزمایش در غلظت های مختلف علف کش شوالیه


جدول 4-1: غلظت لازم برای 50 درصد کاهش جوانه زنی(Ec50) بذور گیاهان زراعی مورد آزمایش توسط علف کش های مختلف
میکروگرم در لیتر
گیاه آپیروس آتلانتیس توتال شوالیه
برنج (24/0)59/1 (2/0)9/0 (2/0)73/0 (15/0)81/0
پنبه (03/0)48/0 (35/0)9/0 (51/0)25/2 (09/0)66/0
ذرت (36/1)78/2 (3/0)68/0 (24/0)22/1 (66/0)11/2
سویا (54/2)2/6 (19/0)91/0 (09/1)33/3 (45/0)96/0
آفتابگردان (19/0)05/1 (7/0)67/1 (99/0)93/2 (27/0)57/0
* اعداد داخل پرانتز نشان دهنده مقدار خطای استاندارد(SE) در سطح احتمال خطای 5 درصد می باشند.
تاثیر آپیروس بر وزن خشک اندام هوایی
نتایج شکل 4-5 منحنی دز – پاسخ تاثیر علف کش آپیروس بر وزن خشک اندام هوایی گیاهان زراعی مورد آزمایش در خاک محتوی 25درصد خاک برگ و جدول 4-2 مقادیر ضرایب معادله مربوط به آن را نشان می دهد. در خاک محتوی 25 درصد خاک برگ، کاهش وزن اندام هوایی در گیاهان مورد آزمایش مشاهده گردید که نشان دهنده حساسیت نسبی آنها به علف کش آپیروس می باشد. دز موثر برای 50 درصد (Ec50) کاهش وزن اندام هوایی ذرت، آفتابگردان، پنبه، سویا و برنج به ترتیب 1، 14/1، 43/1، 68/1، 3/2 گرم ماده موثره در هکتار بود.
نتایج شکل 4-6 منحنی دز – پاسخ تاثیر علف کش آپیروس بر وزن خشک اندام هوایی گیاهان زراعی مورد آزمایش در خاک محتوی 50 درصد خاک برگ و جدول 4-3 مقادیر ضرایب معادله مربوط به آن را نشان می دهد. در خاک محتوی 50 درصد خاک برگ کاهش وزن اندام هوایی به ترتیب مربوط به گیاهان آفتابگردان، ذرت، برنج، پنبه و سویا بود و مقدار دز موثر برای کاهش 50 درصدی وزن اندام هوایی آنها به ترتیب 17/1، 69/1، 3/2، 8/3 و 37/7 گرم ماده موثره در هکتار می باشد.
نتایج شکل 4-7 منحنی دز – پاسخ تاثیر علف کش آپیروس بر وزن خشک اندام هوایی گیاهان زراعی مورد آزمایش در خاک محتوی 75 درصد خاک برگ و جدول 4-4 مقادیر ضرایب معادله مربوط به آن را نشان می دهد. در خاک محتوی 75 درصد خاک برگ، به ترتیب کاهش وزن اندام هوایی مربوط به گیاهان ذرت، برنج، آفتابگردان، پنبه و سویا بود و مقدار دز موثر برای کاهش (EC50) به ترتیب 79/2، 87/3، 52/4، 35/7، 07/11 گرم ماده موثره در هکتار می باشد.
به نظر می رسد برنج با مقدار3/2 گرم ماده موثره در هکتار از تحمل بیشتری نسبت به سایر گیاهان در خاک حاوی 25 درصد خاک برگ برخوردار است در حالی که در خاک حاوی 50 و 75 درصد خاک برگ، بیشترین تحمل مربوط به گیاه سویا بود. تاثیر مقدار ماده آلی بر مقدار دز موثر برای کاهش 50 درصدی وزن اندام های هوایی گیاهان مورد آزمایش مشهود است. ذرت با دز 1 گرم ماده موثره در هکتار در خاک حاوی 25 درصد خاک برگ، حساس ترین گیاه نسبت به آپیروس بوده ولی این حساسیت در خاک حاوی 50 درصد خاک برگ از نظر آماری معنی دار نمی باشد. به هر حال، با افزایش ماده آلی به 75 درصد خاک برگ، مقدار ماده موثره لازم برای کاهش 50 درصدی وزن اندام هوایی افزایش چشمگیری داشت. در آفتابگردان نیز در خاک حاوی 25 درصد خاک برگ مقدار دز موثر از 14/1 به 17/1 در خاک حاوی 50 درصد خاک برگ افزایش پیدا کرد که از نظر آماری معنی دار نیست اما با افزایش ماده آلی خاک به 75 درصد خاک برگ تاثیر معنی داری در تحمل گیاه ایجاد نمود و مقدار دز لازم جهت کاهش 50 درصدی اندام هوایی به 52/4 گرم افزایش یافت که بیانگر تاثیر مقدار ماده آلی برای تحمل بیشتر گیاهان به مقدار دز مصرفی می باشد. برنج در بین گیاهان مورد آزمایش از حساسیت نسبی بالایی برخوردار بود، به طوری که در خاک حاوی 25 درصد خاک برگ دز لازم برای کاهش 50 درصدی اندام هوایی 3/2 گرم ماده موثره در هکتار بود و با افزایش مقدار ماده آلی به 75 درصد، مقدار دز لازم به 87/3 رسید ولی از نظر آماری معنی دار نبود. در گیاه پنبه بین خاک 25 و 50 درصد ماده آلی تفاوت معنی داری وجود نداشت اما با افزایش مقدار ماده آلی به 75 درصد تفاوت معنی داری بین خاک حاوی 25 درصد خاک برگ و 75 درصد به وجود آمد.
مقدار ماده آلی موجود در خاک در مقدار حساسیت گیاه سویا موثر بود زیرا در خاک محتوی 25 درصد خاک برگ مقدار دز ماده موثره برای کاهش 50 درصدی اندام هوایی 68/1 گرم در هکتار بود که با افزایش آن به 50 درصد به 37/7 گرم در هکتار رسید. با افزایش مقدار ماده آلی به 75 درصد دز لازم برای کاهش 50 درصدی اندام هوایی در سویا به مقدار07/11 رسید که می تواند بیانگر تحمل سویا در خاک های با ماده آلی بالا به آپیروس باشد.
مواد آلی از طریق تاثیر بر جمعیت های میکروبی و جذب سطحی دربردارنده جنبه ای از نوع خاک هستند که ماندگاری علف کش ها را تحت تاثیر قرار می دهد. رابطه بین تجزیه و جذب سطحی که متاثر از مواد آلی است، بسته به نوع علف کش ممکن است کاهنده(آنتاگونیستی)یا مکمل هم باشد(راشد محصل وموسوی، 1385). مواد آلی با ظرفیت نگهداری بالای رطوبت، باعث افزایش فعالیت میکروبی خاک می شوند(الیاسون و همکاران، 2002).
مایر و هامان(2001) ارتباط و همبستگی مثبتی بین مقدار ماده آلی خاک و اثرات بقایای سولفوسولفورن و تریاسولفورون بر روی کلزا و جو را گزارش دادند. با افزایش ماده آلی خاک، اثرات بقایای این علف کش ها به محصولات حساسی مثل کلزا کاهش می یابد. آزمایشاتی در گلخانه برای تعیین اثرات خصوصیات خاک روی سمیت بقایای این علف کش، تحمل نسبی چندین کشت متوالی بالقوه و یافتن اثرات بقایای آن علف کش به علاوه بقایای علف کش های دیگر در زراعت های حساس به اجرا درآمد. در 13 خاک آلبرتا، دزMON37500و تریاسولفورون که باعث کاهش 50 درصدی وزن خشک کلزا(GR50)شد، با محتوای مواد آلی وpH خاک مرتبط بود(مایر و هامان، 2001).