دانلود پایان نامه
گیمنو و همکاران (1997) زمانیکه یک جمعیت نر از کپورمعمولی (Cyprinus carpio) را در دروهی جنینی-لاروی به مدت سه روز در معرض پنتیلفنول قرار دادند، هیچ اثری بر تمایز جنسی یا تکثیر سلولهای پیشساز جنسی مشاهده نشد اما زمانی که این در معرضگذاری طولانیتر و از قبل از تمایز جنسی (24-51 روز پس از تفریخ) صورت گرفت، موجب تشکیل مجرای تخمبر و کاهش تعداد سلولهای پیشساز جنسی گردید [36].
هونتلا و همکاران (1992؛ 1995) از کشور کانادا نشان دادند که در هر دو جنس سوفماهی زرد (Perca flavescens) و اردکماهی شمالی (Esox lucius) در مناطق آلوده شده با PAHها، PCBها و فلزات سنگین، اندازهی گنادها و سطوح تیروکسین کاهش یافته بود.
در مطالعهای که مینیر و همکاران (2000) بر روی Platichthys flesus ساکن مصبها و خلیجهای مناطق بسیار صنعتی انجام دادند، تغییر در الگوی اسپرماتوژنزیز و مشاهده جنسیت بینابینی در حدود 18% از ماهیان گزارش شد [70].
گزارش بتی و لیم از کشور اتریش نشان داد که گنوپودیوم پشهماهی نر (Gambusia affinis) که در پاییندست کارخانهی تصفیهی پساب زندگی میکند از نظر اندازه تحلیل رفته است [15].
در مطالعهای که توسط جفریز و همکاران (2008) بر روی جمعیتی از نوعی گونه مینو بومی آمریکای شمالی با نام علمی Rhinichthys cataractea در یکی از رودخانههای کانادا صورت گرفت، تغییر شدید نسبت جنسی به نفع جنس ماده، به اختلال شدید سیستم درونریز به دلیل حضور ترکیبی از آلایندههای شبهاستروژنی موجود در پسابهای شهری، کشاورزی و دامپروری در این منطقه نسبت داده شد [54].
2-2-3- تولید ویتلوژنین و ارزیابی بیان نسبی آن
بیشتر مطالعات انجام شده در این رابطه در محیطهای آزمایشگاهی و از طریق اندازهگیری میزان پروتئین ویتلوژنین در پلاسما با استفاده از دو روش الایزا و وسترن بلات انجام گرفته است و اطلاعات در زمینه القاء ژن کدکننده آن در نتیجه حضور ماهی در اکوسیستمهای آلوده به انواع مختلف EDCها محدود است.
لیندهولست و همکاران (2000) مشاهده کردند که که حضور قزلآلایرنگینکمان در معرض 500 میکروگرم بیسفنولآ/ میکرولیتر، پس از 14 روز موجب افزایش میزان ویتلوژنین در پلاسما شد درحالیکه در غلظتهای کمتر، سطح آن در پلاسما ثابت بود [66].
در آزمایشی که توسط آنکلی و همکاران (2001) بر ماهیان بالغ مینو کلهگنده (Pimephales promelas) انجام شد، تیمار این ماهیان با متوکسی کلر به مدت حداکثر 21 روز، غلظت برخی از استروئیدهای جنسی (تستوسترون، 11-کتوتستوسترون و E2) را در هردوجنس کاهش داد و منجر به القاء شدید ویتلوژنین در پلاسمای خون ماهیان نر شد [10].
همر و همکاران (2001) پس از 5 روز تیمارجنس نر ماهی Cyprinodin variegates با نانیلفنول، متوکسیکلر و اندوسولفان، توانستند بیان ژن ویتلوژنین (VTG mRNA) و همچنین پروتئین ویتلوژنین در پلاسما را اندازهگیری کنند [45].
تیان و همکاران (2009) دریافتند که تیمار جنس نر گلدفیش (Carassius auratus) با غلظتهای مخلتف مونوکروتوفوس، منجر به افزایش وابسته به دوز میزان بیان ژن ویتلوژنین در کبد و پروتئین آن در پلاسما میشود [102].
در مطالعهای که توسط جفریز و همکاران (2008) بر روی جمعیتهای طبیعی ماهی R. cataractea در دو رودخانه اولدمن و بو در استان آلبرتا کانادا صورت گرفت، بیشترین میزان بیان ژن ویتلوژنین و تغییر نسبت جنسی به نفع جنس ماده در مناطق آلوده شده با پساب زمینهای کشاورزی متراکم در رودخانه اولدمن مشاهده شد [54].
در مطالعه دیگری که جفریز و همکاران (2010) بر روی جمعیتهای طبیعی ماهی R. cataractea در دو رودخانه رددیر و اولدمن همان استان انجام دادند، دریافتند در این رودخانهها که توسط انواع مختلف EDCها از قبیل استروژنهای مصنوعی موجود در قرصهای ضدبارداری و انواع طبیعی آن از قبیل هورمونهای موجود در پساب کارخانههای تصفیه فاضلاب آلوده شده است، میزان پروتئین ویتلوژنین در پلاسمای ماهیان نر با GSI آنها همبستگی معکوس دارد [55].
در مطالعه دیگری که توسط انگامنیوم و پانیاراچون (2011) در تایلند بر روی جمعیت وحشی گونه Oryzias minutillus رودخانههای آلوده با آلایندههای صنعتی از جمله بیسفنولآ انجام گرفت، در کبد ماهیان نری که در آنها جنسیت بینابینی رخ داده بود، بیان mRNA ویتلوژنین مشاهده شد. در حالیکه در ماهیان دارای گناد طبیعی، این ژن بیان نشده بود [74].

مطلب مرتبط :   تحقیق رایگان درباره میزان آلفای کرونباخ، آموزش فنی و حرفه ای

فصل سوم
مواد و روشها
3-1- معرفی گونه مورد مطالعه
عروسماهی زایندهرود P. esfahani از خانواده کپورماهیان از جمله ماهیان با ارزش در صید ورزشی در حوضه زایندهرود، است (شکل 3-1). این گونه علاوه بر جثه کوچک، از فراوانی مناسبی در سراسر رودخانه زایندهرود برخوردار است و لذا امکان صید آن به سهولت فراهم است. این ویژگی به همراه پراکنش در برخی از مهمترین منابع آلوده کننده اکوسیستم زایندهرود، آن را به گونه ای مناسب برای این مطالعه تبدیل کرده است. تخمریزی این ماهی در چشمه دیمه واقع در بالادست سد زایندهرود از ماه اردیبهشت تا تیر ماه ادامه و در مرداد ماه خاتمه مییابد. رسیدگی تخمکها در تخمدان به طور همزمان و از نوع همزمان گروهی است]2[.
شکل 3-1) عروسماهی زایندهرود صید شده از رودخانه زاینده رود [نگارنده].
3-2- ایستگاههای نمونهبرداری
در این مطالعه تعداد چهار ایستگاه نمونهبرداری درطول رودخانه تعیین گردید. دو ایستگاه در بالادست رودخانه زایندهرود به عنوان ایستگاههای شاهد و دو ایستگاه بر اساس نحوه کاربری اراضی حاشیه رودخانه، به عنوان ایستگاههای آلوده پیشبینی شد (شکل 3-2). این ایستگاهها از بالادست به پاییندست شامل:1) چشمهدیمه قبل از سد زایندهرود و 2) خرسونک بهعنوان ایستگاههای پاکیزه 3) چمگردان به دلیل سکون آب، ورود فاضلاب ذوب آهن و پساب زمینهای کشاورزی مجاور (شکل3-3) و 4) پل صفائیه به دلیل ورود پساب کارخانه تصفیه فاضلاب زرینشهر و زمینهای کشاورزی مجاور به عنوان ایستگاههای آلوده انتخاب شد. اطلاعات و ویژگیهای مربوط به ایستگاههای نمونهبرداری شده درجدول 3-1 آورده شده است. صید ماهیان از این ایستگاهها در زمستان سال 1390 و بسته به موقعیت محل با استفاده از تور پره یا الکتروشوکر انجام گردید.
شکل 3-2) موقیعت جغرافیای ایستگاههای نمونه برداری.
جدول3-1) محل و موقعیت جغرافیایی صید عروسماهی زایندهرود P. esfahani
نام ایستگاه
مختصات جغرافیایی