دانلود پایان نامه

چیزی را شریک خدا قرار ندهید! و به پدر و مادر نیکی کنید!
تفسیر: خدا چه چیزهایی را حرام کرده و به دنبال آن عین وحی را نقل کرده ومحرماتی را نام برده که اختصاص به شریعت معینی از شرایع الهی ندارد و آن محرمات عبارتست از: شرک به خدا، ترک احسان به پدر و مادر.(همان، ج 7: 515)
و پروردگارت فرمان داده: جز او را نپرستید! و به پدر و مادر نیکی کنید! هرگاه یکی از آن دو، یا هر دوی آنها، نزد تو به سن پیری رسند، کمترین اهانتی به آنها روا مدار! و بر آنها فریاد مزن! و گفتار لطیف و سنجیده و بزرگوارانه به آنها بگو!
تفسیر: قضاء و حکم تشریعی خداونداین است که هرگز جز او را نپرستید و خداوند چنانچه خود در قرآن کریمش فرموده ،هرگز گناه شرک را نمی آمرزد، چون بزرگترین گناهان است و خداوند گناهان کمتر از آن را از هرکه بخواهد می آمرزد، و به همین جهت هم خداوند آن را بر سایر گناهان مقدم نموده است و سپس به مسأله نیکی به پدر و مادر اشاره می نماید و باید دانست (عاق والدین ) بزرگترین گناهان کبیره بعد از شرک است. همانطور که احسان به آنها بعد از مسأله توحید واجبترین واجبات است و این تعبیر و کنار هم آوردن این دو مسأله (توحید و نیکی به پدر و مادر) در موارد دیگری نیز درقرآن آورده شده است (همان، ج 13: 110)
به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند.
تفسیر: می فرماید: ما به انسانها در خصوص پدر و مادرشان عهد خوبی کردیم و دستوردادیم که به آنان احسان کنند.(همان، ج 16: 154)
ما به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند.
تفسیر: (توصیه) یعنی سفارش توأم با موعظه و خیرخواهی و (ایزاع ) یعنی الهام عملی و دعوت باطنی. می فرماید: ما سفارش کردیم به انسان درباره پدر و مادرش که به آن دو احسان کند،به هر مقدار که بتواند و این سفارش مخصوص به شریعت اسلام نیست بلکه از احکام عمومی خداست که در همه شرایع الهی تشریع شده است.(همان، ج 18: 307)
پروردگارا! من و پدر و مادرم و همه مؤمنان را، درآنروز که حساب برپا می شود، بیامرز.
تفسیر: با این جمله حضرت ابراهیم (ع ) دعای خود را ختم نموده و این درخواست سوم آنحضرت است که در آن برای خود و پدر و مادرش و سایر مؤمنان طلب مغفرت می نماید.(همان ج، 12: 115)
پروردگارا! مرا، و پدر و مادرم و تمام کسانی را که با ایمان وارد خانه من شدند، و جمیع مردان و زنان باایمان را بیامرز؛ و ظالمان را جز هلاکت میفزا !
تفسیر: این عبارت در واقع دعای نوح(ع) در حق همه مؤمنان تا روز قیامت است و از خدامی خواهد، او، پدر و مادرش، مؤمنان قومش و همه مؤمنین تا قیام قیامت را مشمول مغفرت خود قرار دهد و ستمکاران کافر را جز هلاکت نیافزاید، و (تبار) یعنی هلاکتی که در آخرت باعث عذاب شود همان ضلالت است.(همان، ج 20: 57)
و ما به انسان درباره پدر و مادرش سفارش کردیم.
تفسیر: وجوب شکر والدین، مانند شکر خدا، بلکه شکر والدین، شکر خدا است، چون منتهى به سفارش و امر خداى تعالى است، پس شکر پدر و مادر عبادت خدا و شکر اوست. (همان، ج 16: 323)
2.2.1.2.4. همسر
همانگونه که مى‏دانید اسلام براى زن و شوهر، حقوق واجب و مستحبى قرار داده که لازم است رعایت کنند و مراقب باشند که این دستورات حیات‏بخش را زیر پا نگذارند چرا که این حقوق، پایه‏های اساسى خانواده را تشکیل مى‏دهد و خیر و سعادت، محبت، لذّت و آرامش و بقاى زندگى مشترک را تأمین مى‏کند. در ذیل به مهمترین وظایف متقابل زن و شوهر نسبت به هم اشاره مى‏شود:
و مهر زنان را (بطور کامل) بعنوان یک بدهی (یا عطیه،) به آنان بپردازید! (ولی) اگر آنها چیزی از آن را با رضایت خاطر به شما ببخشند، حلال و گوارا مصرف کنید!
تفسیر: وجوب دادن مهر به زنان مساله اى نیست که فقط اسلام آن را تاسیس کرده باشد بلکه مساله اى است که اساساً در بین مردم و در سنن ازدواجشان متداول بوده است سنت خود بشر بر این جارى بود و هست که پولى و یا مالى را که قیمتى داشته باشد به عنوان مهریه به زنان اختصاص دهند و کانه این پول را عوض عصمت او قرار دهند.(همان، ج 4: 270)
و از نشانه های او اینکه همسرانی از جنس خودتان برای شما آفرید تا در کنار آنان آرامش یابید، و در میانتان مودت و رحمت قرار داد؛ در این نشانه هایی است برای گروهی که تفکر می کنند!
تفسیر: و از نشانه های دیگر پروردگار آن است که برای بشر از جنس خودش جفتی قرار داد تا مسأله توالد و تناسل صورت بگیرد و آنها را به گونه ای آفرید که هر یک به تنهایی ناقص و محتاج به دیگری باشد، چون هر ناقصی جویای کمال است و این همان میل و شهوتی است که خداوند آن را در هر یک از این دو جفت به امانت نهاده است، تا بواسطه یکدیگر به آرامش و کمال برسند.(همان، ج 16: 250)
3.2.1.2.4. فرزندان
این امر بر کسی پوشیده نیست که اسلام نهایت احترام و ارزش را برای والدین در نظر گرفته است. قرآن کریم در میان آن همه سفارش که به فرزندان نسبت به والدین دارد حقوقی را هم برای فرزندان قائل می شود که بر عهده والدین می باشد.
مادران، فرزندان خود را دو سال تمام، شیرمی دهند.
تفسیر: کلمه (والدات )اخص از(امهات ) است و (حول )یعنی سال و علت نامگذاری آنست که سال تغییر می کند و محول می شود و آن رابه صفت کمال متصف نمود، چون سال دارای اجزاء کثیری است و چه بسا در آن مسامحه شود و بریک سال ناقص به جای کامل اطلاق شود، (لمن اراد ان یتم الرضاعه ):(برای کسانی که بخواهند شیر دهی را کامل کنند).(همان، ج 2: 361)