دانلود پایان نامه
دختران فراری بیشتر متمرکز کنیم ، در مقابل می توانیم از افزایش تعداد زنان آسیب دیده در جامعه جلوگیری به عمل آوریم .
افزایش تعداد دختران فراری طی دو سال گذشته
معاون دفتر آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی گفت : 328 دختر فراری در سال 80 به مراکز بهزیستی ارجاع شدند که این آمار با 2 برابر افزایش در سال 81 به 724 دختر فراری رسید و این در حالی است که تعداد این دختران در سال 82 به 2 هزار و982 دختر فراری افزایش یافته است .
دکتر غلامرضا رضائی فر در گفتگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری مهر با بیان اینکه تمام آمار و اطلاعات در خصوص دختران فراری در حد نسبی است ، اظهار داشت : تنها دختران فراری که توسط گشت های سیار سازمان بهزیستی و نیروی انتظامی جمع آوری شده و یا دخترانی که پس از ارتکاب جرم دستگیر و به زندان منتقل می شوند ، شناسایی می شوند و این در حالی است که درصد قابل توجهی از این دختران نیز در مدت زمان کوتاهی توسط باندهای فساد و بهره کشی شناسایی و جذب شده ودر مسیری قرار می گیرند که راه بازگشتی ندارد .
علیرغم اینکه مسوولان و متولیان امر خبر از جمع آوری و ساماندهی این دختران می دهند اما با این حال معضل دختران فراری هر روز پر رنگ تر شده و هر ساله نیزبا روند تصاعدی 15 تا 20 درصدی مواجه می شود ، گویی از هر طرف که این دختران جمع آوری می شوند از سوی دیگر به تعداد آنها افزوده می شود !
همین چند وقت پیش بود که دکتر هاشمی رئیس موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران و رئیس مرکز جوانان دانشگاه تهران اعلام کرد که «آمار قطعی در خصوص دختران فراری در کشور ما وجود ندارد اما براساس آمارهای مختلف و غیر رسمی تعداد دختران فراری را بین ۳ تا ۸ هزار نفر اعلام شده است.» بر اساس اعلام او دو سال پیش آمار رسمی کشور حاکی از افزایش ۱۵ درصدی سالانه آمار دختران فراری بود که این نشان دهنده وضعیت نابهنجار درجامعه است
آخرین آمارها نشان می دهد که شمار دختران فراری نسبت به سال گذشته از 1200تا 5000نفر در تهران به 1900تا6000نفر افزایش یافته و رشدی حدود 12درصد داشته است
جلسه بررسی آسیبهای اجتماعی در ایران اعلام شد آمار دختران فراری نسبت به سال 1365 حدود20 برابر شده است.
روزنامه جام جم 16 خرداد 81
در جلسه بررسی آسیبهای اجتماعی در ایران اعلام شد آمار دختران فراری نسبت به سال 1365 حدود20 برابر شده است.در این جلسه که در تهران برگزار شده، یکی از کارشناسان به نام صمدی راد گفت : آمار دختران فراری نسبت به سال 1365 براساس گزارش های مسوولان حدود20 برابر شده است. او فقر و بیکاری والدین را یکی از دلایل این معضل دلخراش اجتماعی دانست
روزنامه انتخاب 12 خرداد 81
مجید ابهری از مؤسسان مراکز نگهداری دختران فراری گفت: شناسایی و جمع آوری روزانه 50تا60دختر فراری در تهران، در حالی که منابع خبری غیر رسمی از وجود بیش از 84هزار زن ویژه در این شهر حکایت می کنند، می تواند بر نگرانی اجتماعی دامن بزند که آشنایی و همنشنینی اتفاقی این دو قشر، قطعا آمار آسیب های اجتماعی را چند برابر خواهد کرد.
وی گفت: سالانه 12در صد بر تعداد دختران فراری در تهران افزوده می شود و شمار دختران فراری در سال 80نسبت به سال گذشته از 1200تا 5000دختر فراری در تهران به 1900تا 6000نفر افزایش یافته است.
همچنین کارشناسان تعداد خانه های فساد را در شمال و شمال غرب تهران- که از جمعیت و تردد کمتری برخوردار است-بین 70تا170خانه اعلام کرده اند.این رقم در کل شهر تهران بین 200تا250خانه فساد برآورد شده است، ضمن این که شمار زنان خیابانی و ساکن در این خانه ها نیز هر سال بین 10تا 15در صد رشد دارد و طیف سنی بیشتر آنان از 16تا 18سال متغیر است.
مدیر محور کودکان آسیب دیده در همایش آسیبهای اجتماعی: آمار دختران فراری نسبت به سال گذشته ده درصد افزایش یافته است.
آمار زنان خیابانی در سال های قبل
مدیر کل دفتر امور آسیب دیدگان اجتماعی در سال 1382 اعلام کرد که در 6 ماهه اول سال، 2 هزار زن خیابانی و حدود 500 دختر فراری از خیابان های شهر جمع آوری شدند. 
دکتر معتمدی چنین گفته بود: آمارهای رسمی بیانگر تعداد 4 هزار زن خیابانی است که باید از خیابان ها جمع آوری شوند؛ اما ممکن است موارد دیگری هم باشد که ما آنها را جزء زنان ویژه نمی دانیم. بر اساس نظر دکتر معتمدی نمی توان آمار دقیقی از تعداد زنان و دخترانی که در معرض آسیب های اجتماعی هستند، ارائه داد؛ زیرا برای بدست آوردن آمار دقیقی از تعداد زنانی که در معرض فحشا و آسیب های اجتماعی هستند، باید آمار دقیق طلاق، ایدز، فرار و سایر بزهکاری های اجتماعی در دسترس باشد. 
مدیر کل اجتماعی وزارت کشور نیز در همان سال اعلام کرده بود که آمار دقیق و واقعی از معتادان و زنان ویژه در جامعه وجود ندارد، چراکه اعتیاد و فحشا طبق قانون در کشور ما جرم تلقی می شود. 
سال 1383 مدیر کل بهزیستی استان تهران با تاکید بر اینکه نمی توان آمار مشخص و دقیقی از تعداد واقعی زنان خیابانی در جامعه ارائه داد، بیان کرد: متاسفانه بخش قابل توجهی از این زنان به صورت پنهانی و در قالب خانه های تیمی به این عمل مبادرت می ورزند و اطلاعات و آماری که ما از این زنان در اختیار داریم، عمدتاً نسبی بوده و بر مبنای تعدادی است که توسط نیروی انتظامی جمع آوری می شود. 
دکتر معتمدی نیز در سال 1383به رشد 10 تا 15 درصدی آمار آسیب های اجتماعی طی اشاره نموده و گفته است: متاسفانه معضل زنان خیابانی و دختران فراری نیز از این قاعده مستثنی نبوده و این پدیده نیز هر ساله با رشد 10 تا 15 درصدی مواجه می شود به طوری که در سال 81 تعداد این زنان 3 هزار نفر محاسبه شده بود که با پیش بینی رشد 15 درصدی در سال 82 به بیش از 3 هزار و 500 نفر افزایش یافت، اما نمی توان نظر قطعی در خصوص آمار سال 83 ارائه داد. 
نکته قابل توجه این است که بنابر نظر اکثر قریب به اتفاق کارشناسان زنان و دختران جمع آوری شده توسط نیروی انتظامی پس از گذشت مدت زمان محدود مجدداً به خیابان ها و فعالیت سابق خود باز می گردند.
وی با اشاره به 4 برابر شدن میزان جمع آوری دختران فراری از سطح شهر در سال گذشته اظهار داشت : در سال 81 حدود 700 دختر فراری از سطح شهر جمع آوری شدند که این تعداد در سال گذشته به  2 هزار و 500  نفر رسیده و این امر بیانگر 4 برابر شدن میزان فعالیت نیروی انتظامی و گشت های سیار سازمان بهزیستی در زمینه جمع آوری این دختران است .
آمارهاى معنادار
آمار موجود از فرار دختران از منزل تنها آمار دستگیرى هاى پلیس و پذیرش هاى دفتر آسیب هاى اجتماعى سازمان بهزیستى است و آمار واقعى از این مسئله وجود ندارد. دکتر غلامرضا رضایى فر معاون دفتر آسیب هاى اجتماعى سازمان بهزیستى در این مورد مى گوید: «در سال گذشته هزار و ۵۷۱ دختر فرارى را پذیرش داشتیم که از این مجموع استان تهران با ۴۲۱ نفر در رتبه اول، خراسان رضوى با ۱۹۷ نفر در رتبه دوم، خوزستان با ۱۲۸ نفر در رتبه سوم و فارس و اصفهان به ترتیب با ۸۴ و ۸۱ نفر در رتبه هاى چهارم و پنجم قرار دارند.
او از آمار هزار و ۷۸۷ نفرى فرار دختران از منزل طى پارسال مى گوید علاوه بر آنکه این آمار در سال ۸۲ بالغ بر دوهزار و ۹۶۲ نفر بود.
آمار دخترانى که سال گذشته و سال هاى پیش از آن به سازمان بهزیستى منتقل شده اند، آمار معنادارى است که در ظاهر تنها حاکى از کاهش دستگیرى و یا شناسایى دختران فرارى است. این موضوع زنگ خطرى است که شاید ما را متوجه باندهایى مى کند که در جذب این دختران حالا دیگر فعال تر و قوى تر شده اند. همه اینها فقط احتمال است اما احتمالاتى قوى، زیرا به قطع هنگامى که علل و عوامل فرار هنوز هم در جامعه وجود دارد، نمى توان توقع داشت که این پدیده کاهش پیدا کند.
دکتر رضایى فر در این مورد مى گوید: «در این سال ها رشد خانه هاى سلامت را داشته ایم و به نظر مى رسد با توجه به رشد آمار این مراکز، مى بایستى آمار دختران فرارى هم بالا مى رفت اما با توجه به کاهش این آمار دو احتمال پیش رو قرار مى گیرد. یکى آنکه هر چه مى گذرد، شکل آسیب ها پیچیده تر مى شود و دیگرى کمتر شدن قابلیت دسترسى به دختران است.

مطلب مرتبط :   آمار، فراوانیفراوانیدرصد، آزمودنیها، نظرموافقکاملا، مخالفمخالفبی، شاخصکاملا

1-9- میانگین سن دختران فراری
می گویند سن روسپیگری در ایران به یازده سالگی رسیده است. آمارحکایت از آن دارند که بیشترین تعداد زنان خیابانی در گروه سنی بیست تا سی سال قرار دارند
تمایل بر فرار از محیط در مورد جوانها به خصوص در افراد 12 ساله تا 20 ساله قویتر و جدی تر است. فرار از خانه برای نوجوان، نتیجه یک مسأله عاطفی و لاینحل، برای خانواده یک مسأله مربوط به روابط متقابل و برای جامعه یک مسأله احتمالی است.
«گزارش سازمان بهداشت جهانی حاکی است که سالانه بیش از یک میلیون نوجوان 13 تا 19 ساله از خانه فرار می کنند که 60 تا 70 درصد این افراد، شامل شامل دختران و 30 تا 40 درصد از آن در بین پسران رخ می دهد.» دختران فراری معمولاً در گروه سنی 14 تا 25 سال قرار دارند. موقعیت سنی این افراد نشان دهنده ی میزان آسیب پذیری، احتمال بزهکاری، بزه دیدگی و یا قربانی شدن در برابر سوء استفاده های جنسی مختلف و دیگر سوء استفاده ها می باشد. در این مرحله اهمیت مداخله سریع و همه جانبه خانواده و مسئولین ذیربط بسیار حائز اهمیت است.
( استرمن ) در تحقیقی بر روی 291 نوجوان فراری 12تا 18 ساله در واشنگتن به این نتیجه رسید میانگین سن دختران فراری در سال 1378 به 16 و در سال 1379 به7/14 سال رسیده است
نتایج تحقیق (کاپادیا) 1927 در شهر بمبئی از کشور هندوستان که بر روی 300 نوجوان حاضر در کانون اصلاح و تربیت انجام شد ه است نشان میدهد که 71/ 4% پسران و8/58% دختران در سن نوجوانی از خانه فرار کرده اند.
ندارند روزنامه ها از افزایش 20درصدی آمار دختران فراری را از سال 1365تا1378مینویسند واز کاهش متوسط سن دختران فراری از16سال درسال 1378به14.7درسال 1379گزارش میدهند همچنین میزان تحصیلات بیشترین دختران فراری را ابتدائی وراهنمایی ذکر میکنند:
انجمن کودکان در انگلستان اطلاعات زیر را در مورد کودکان فراری گزارش کرده است:
هر سال ۱۰۰۰۰۰ کودکزیر ۱۶ سال فرار می کنند. ۸۰ درصد فراری ها از مشکلات موجود در خانه فرار می کنند، تمایل بر فرار از محیط در مورد جوانها به خصوص در افراد ۱۲ ساله تا ۲۰ ساله قویتر و جدی تر است. فرار از خانه برای نوجوان، نتیجه یک مسأله عاطفی و لاینحل، برای خانواده یک مسأله مربوط به روابط متقابل و برای جامعه یک مسأله احتمالی است.
پدیده “دختران فراری” در تهران و شهرستانها رو به افزایش چشمگیری دارد بر اساس گزارش محرمانه ای که چندی پیش از سوی معاونت پرورشی وزارت آموزش و پرورش منتشر شد، علاوه بر افزایش بی سابقه تعداد، کاهش متوسط سن دختران فراری در ایران هم اکنون به حداقل نه سال ذکر شده است. از آنجا که 2 علت مهم فراردختران از خانه: 1-تحمیل عقاید والدین به دخترانی است که سن بلوغ را طی میکنند و 2-اجبار آنان به ازدواج ناخواسته است طبیعتا این امر در سنین 14 تا 20 سالگی بیشتر رخ می دهد.
دکتر سید هادی معتمدی در گفتگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری مهر با بیان این مطلب افزود وی در ادامه تاکید کرد: در حال حاضر عمده فراوانی فرار دختران از خانه در سنین بین 15 تا 30 سال است ، اما متاسفانه در سالهای اخیر نمونه هایی از فرار دختران کمتر از 14 سال نیز  دیده شده است و از آنجا که فرار دختران رابطه مستقیمی با سایر آسیب های اجتماعی همچون معضل زنان خیابانی دارد این مساله می تواند نگرانی کاهش سن آسیب های اجتماعی را نیز در جامعه افزایش دهد .
دکتر حبیب الله مسعودی فرید در میزگرد “برسی آسیبهای اجتماعی پدیده زنان خیابانی” که با حضور حسن موسوی چلک ـ رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران ـ و لیلا ارشد ـ مددکار اجتماعی ـ به مناسبت هفته بهزیستی اظهار کرد: بر اساس آمارهای مراکز بازپروری سازمان بهزیستی ۱۰ تا ۱۲ درصد زنان خیابانی متاهل هستند و اغلب آنان در سنین ابتدای جوانی ۲۰ تا ۲۹ سال قرار دارند، البته آمار مراکز بازپروری سازمان بهزیستی با آمارهای جامعه متفاوت است.
اعتیاد زنان؛ «انکار» یا «سکوت» جامعه به گزارش فرارو؛ اعتیاد به مواد مخدر یکی از معضلات اصلی جامعه جهانی است. آمار رو به افزایش مصرف مواد مخدر در دنیای کنونی به گونه ای است که یکی از سم شناسان معروف دنیا به نام لودوینگ می گوید: اگر غذا را مستثنی کنیم، هیچ ماده ای در روی زمین نیست که به اندازه مواد مخدر این چنین آسان وارد زندگی ملت ها شده باشد.
تصور اکثر افراد جامعه در مورد اعتیاد این است که مواد مخدر و سو مصرف مواد عمدتاً پدیده ای مردانه است. به عبارتی اعتقاد بر این است که زنها بسیار کمتر از مردها به اعتیاد روی می آورند ، بخصوص در کشور ما حتی سیگار کشیدن زنان و دختران تعجب اطرافیان رابر می انگیزد. شاید به دلیل اینکه اعتیاد با نقش آشنای همسر و مادری مهربان و دلسوز در جامعه ایرانی همخوانی ندارد. اما آیا واقعاً اینگونه است؟ آیا زنان نسبت ناچیز و بی اهمیتی از جمعیت معتادان را در کشور ما تشکیل می دهند؟ 
زنان نیمی از جمعیت جامعه ما و همه