دانلود پایان نامه
منحصر به ایران هم نمی باشد . باندهای قاچاق با فریب دختران و زنان در برخی آرایشگا ه ها، پارک ها، مقابل مدارس و در برخی میهمانی ها، این دختران را با میل و رغبت خودشان از ایران خارج می کنند . بر اساس تحقیقات انجام گرفته از سوی مراجع بین المللی، قاچاق و فروش زنان و قاچاق انسان در رده دوم پول سازترین تجارت کثیف پس از مواد مخدر قرار دارد . قاچ اق این افراد با شیوه های جاسازی در داخل بارها، جاسازی داخل اتوبوس ها و کامیون ها، همچنین داخل لنج های باری و مسافری صورت می گیرد (جوادی یگانه، کارشناسان مسائل)اجتماعی معتقدند باندهای قاچاق با پول های کلانی که از این راه به دست می آورند، با استفاده از نقاط ضعف دختران از آن ها سوءاستفاده می کنند و قربانیان خود را به مسلخ می کشند.
عاقبت و راهی که اکثر دختران فراری در پیش رو دارند :
اکثر دختران فراری با متولیان و سازمانهای فوق برخورد پیدا نمی کنند و قبل از شناسائی توسط مأمورین ، برای  یک وعده غذا و رفع گرسنگی  و یا پیدا کردن یک جای خواب و سرپناه  به اصطلاح امن و راحت و بعد لباس و پول و رفاه ، به دزدی و تن فروشی رو می آورند و یا خواسته و ناخواسته اسیر و جذب باندهای مختلف، خانه های فساد و فحشا ، بزه کارو سارق ،قاچاقچیان مواد مخدر شده و یا توسط باندهای فحشا و فساد و قاچاق انسان شکار میشوند تا برای خوشگذرانی ثروتمندان عرب به قطر و امارات و کویت و دوبی و …. منتقل شوند . و متأسفانه اولین مرحله آشنایی و برقراری رابطه و برخورد این دختران فراری و خیابانی با ارازل و اوباش و باندها ی فوق الذکر، مورد تعرض و تجاوز جنسی قرار گرفتن آنهاست تا دیگر خانوادها آنان را  نپذیرفته و یا خودشان از ترس والدین یا سرپرستشان ، دیگر هوای برگشتن به خانه را در سر نداشته باشند  و در راهی که به آن  کشیده شده اند بمانند و ادامه دهند . تا از این دختران قربانی، سارقین و اخاذان و فاحشه ها و حتی جانیان حرفه ای بسازند.عده ای از این قربانیان در اوایل این ماجراها به سبب آنچه بر سرشان آمده ، مبتلا به هراس و اظطراب و افسردگی می شوند و برخی دست به خودکشی میزنند و یا مبتلا به بیماری های پوستی ، جنسی ، مقاربتی و ایدز و هپاتیت و…. میشوند .
● پیامدهای خانه گریزی دختران
۱- پیامد های خانه گریزی بر فرد:
فرهنگ اسلامی جامعه ما ، اصولا فرار را قبول ندارد .چرا که فرار با ضریب ۹۹% با آسیب همراه است . پدیده خانه گریزی دختران بیشترین آثار و آسیب ها را بر فرد فراری بر جای می گذارد. دختری که فرار می کند ، پس از فرار ، با حادثه های گوناگون و تجربه های ناگواری روبه رو شده و با خیلی مسایل و بزه ها آشنا می شود که بر شخصیت او اثر می گذارد. از طرفی تصورش بر این است که پل های پشت سرش خراب شده و راهی برای بازگشت به خانواده ندارد. و به این ترتیب دچار آسب های بسیاری می شود.
گرفتار شدن در دام شبکه های قاچاق دختران و زنان جوان: تجاوز، اجبار و تحمیل که به خاطر نداشتن مکان و سرپناه مناسب بعد از فرار دچار آن می شوند و افراد سودجو و باندهای فساد به این بهانه آنها را فریب داده و وسیله درآمد خود قرار می دهند، آمارها نشان داده است که دختران فراری در همان ۲۴ ساعت اول پس از فرار مورد سوء استفاده جنسی قرار می گیرند.
اختلالات روانی (مثل افسردگی ، فشار های روانی ، پرخاشگری) اختلالات شخصیتی( تعارض شخصیتی ، شخصیت مرزی ، شخصیت نمایشی و شخصیت ضد اجتماعی ، اختلالات شناختی( احساس پوچی ، بی هدفی ، ناامیدی و…) و اختلالات رفتاری ) سرقت ، تکدی گری ، روس پی گری ،خود زنی و خود کشی و….) از جمله مهمترین آثار و پیامد های فردی فرار می باشد .که در اغلب دختران فراری این عوارض مشاهده و در برخی تحقیقات به آنها اشاره شده است
انگ اجتماعی و عدم امکان بازگشت به شرایط گذشته: دخترانی که بعد از فرار دوباره به خانه بر می گردند، با برخوردهای توهین آمیز اطرافیان روبرو می شوند و این مسئله آنها را مخمصه ای شدیدتر از قبل گرفتار می کند.
۲- پیامد های خانه گریزی بر خانواده
از آنجا که خانواده و اعضای آن ، نزدیکترین اشخاص برای هر فرد هستند ، مشکلاتی که برای فرد بوجود می آید ، بیشترین تاثیر رار پس از خود بر خانواده فرد میگذارد از جمله مهمترین پیامد های خانه گریزی دختران در خانواده ، ایجاد مشکلات عاطفی و روحی روانی برای اعضاء خانواده خصوصا پدر و مادر است .تعداد زیادی از پدران و مادران به دنبال فرار دخترشان ، دچار سکته ، بیماریهای قلبی و امثال آن می شوند.
رفتار والدین پس از فرار فرزند در برخورد با سایر فرزندان نیز تغییر می کند. و بدون بررسی دقیق مساله فرار فرزندشان ، شیوه تربیتی خود را تغییر می دهند. یا بر سختگیری و فشار های خود بر فرزندان می افزایند یا برعکس ، بیش از حد معمول فرزندان خود را آزاد می گذارند که هر دو این رفتار ها به زیان دیگر فرزندان خواهد بود. الگو پذیری خواهر و برادران دیگر از رفتار فرد فراری از دیگر پیامدهای خانوادگی خانه گریزی می باشد.
از مهمترین پیامدهای فرار در خانواده ، ایجاد مشکلات عاطفی و روحی روانی برای اعضای خانواده خصوصا پدر و مادر است، رفتار والدین پس از فرار فرزند در برخورد با فرزندان دیگر تغییر می کند، آنها بدون بررسی دقیق مسئله فرار فرزندشان، شیوه تربیتی خود را تغییر می دهند و به شدت سخت گیر می شوند و یا بیش از حد فرزندان خود را آزاد می گذارند.
3- پیامد های خانه گریزی بر جامعه:
پدیده خانه گریزی علاوه بر خود فرد و خانواده او، آسیب های فراوانی را به جامعه وارد می کند. افزایش مشکلاتی چون: اعتیاد ، قاچاق ، فحشا، دزدی ، دوستی های خیابانی، روسپیگری ، آلودگی و بیماریهای جن سی از مهمترین پیامد های خانه گریزی بر جامعه می باشد که هر کدام از مشکلات یاد شده آسیب های متعددی را در جامعه بوجود می آورد که پرداختن به آنها در حوصله این بحث نمی باشد.
علاوه بر آن ضررهای اقتصادی که پدیده فرار دختران بر جامعه می گذارد ، نباید نادیده گرفته شود. افراد زیادی در ارگانهای مختلف مثل دادگستری ، نیروی انتظامی ، بهزیستی و… در ارتباط با فرار از خانه فعالیت می کنند و هزینه های زیادی صرف این مساله می شود. که با در نظر گرفتن پیامدهای فرار مثل اعتیاد ، بزهکاری و…می توان گفت که بخش زیادی از سرمایه های کشور صرف پدیده خانه گریزی و پیامد های آن می گردد و به عبارتی دیگر خانه گریزی به اقتصاد جامعه نیز زیان می رساند .
چون فرار دختران منجر به فساد و جرایم دیگر می شود مبارزه با آنها مستلزم صرف زمان و هزینه های هنگفتی برای جامعه خواهد بود.

مطلب مرتبط :   دانلود مقاله توسعه صنعت گردشگری، جاذبه های گردشگری

1-8- شمارش سرانگشتی زنان خیابانی
در حالی که پدیده زنان خیابانی یکی از آسیب های مهم اجتماعی است، آمار رسمی از آنان وجود ندارد و همین موضوع باعث طرح آمارهای غیر واقعی و مبالغه آمیز توسط برخی کارشناسان و رسانه های داخلی و خارجی می شود.
اما افزایش 15 درصدی تعداد دختران فراری پایتخت در هر تابستان، نشان از آن دارد که ماهانه حدود 65 دختر 15 تا 20 ساله به امید دست یافتن به نداشته هایشان، به همه داشته هایشان پشت پا زده و قید خانه و خانواده را می زنند
مشاهده می شود به دلیل برخورد مغرضانه برخی، مطرح شدن بحث زنان خیابانی همیشه در حد حرف باقی مانده و عملیاتی شدن برنامه ها روی زمین مانده است. بحث زنان خیابانی یا روسپیگری، منحصر به زمان و مکان خاصی نیست و این بحث ادامه دار خواهد بود. اما توجه به این نکته نیز حایز اهمیت است که دسترسی به آمار آسیب ها و معضلات اجتماعی علاوه بر اینکه به افزایش اطلاعات مردمی و تقویت نهادهای پیشگیری کننده از معضلات منجر می شود بلکه خانواده ها را به چالش روش های تربیتی در پیش گرفته وادار می سازد تا به درستی این روش ها و نادرستی آن آگاه شوند. مشاوران نیز در این راستا توسط نهادهای دولتی تقویت خواهند شد و چه بسا مخفی کردن شمار زنان خیابانی به افزایش روز افزون این رقم بیافزاید
آمار ابتلای زنان در کشورهایی که روسپیگری در آنجا شیوع بیشتری دارد بسیار بالا است؛به طور مثال کشور روسیه بزرگترین همه گیری را در منطقه خاورمیانه دارد و نسبت زنان دارای ویروس ایدز این کشور در سال 2003 به 38 درصد افزایش یافته است.
درباره پدیده روسیپگری و فرار دختران که می توان آن را از کانون های چرکین آسیبهای اجتماعی دانست دقیق ترین شاخص عقب افتادگی برای جامعه ؛ تجلیگاه فقدان عدالت اجتماعی ، شاخص فقر و بیکاری ، شاخص فقر فرهنگی و یک پدیده فرهنگی ـ اجتماعی است .
در مورد فرار فرزندان از خانه ، آمارها حکایت از افزایش میزان آن دارد.در طول سال ٨٠ دست کم۴٠٧٢ جوان و نوجوان از خانه گریختند که از این میزان ١۴ درصد دختر و ٨۶ درصد پسر بودند.البته نسبت دختران به پسران توجیهی برای عدم تمایل آنها به فرار نیست بلکه آنان بر خلاف پسران بیشتر گرفتار باندهای قاچاق و مراکز فساد می شوند.
با توجه به ارایه آمار نهادهای مربوط به دختران فراری و منابع مطالعاتی به افزایش این پدیده در سطح جامعه می توان اشاره کرد .
در فاصله سالهای ۶۵ تا ٧٨ شیوع فرار از خانه ٢٠ برابر شده است و میانگین سنی آنان ١۶ سال عنوان می شود.همچنین به نقل از سازمان بهداشت جهانی ، میانگین سنی نوجوانان در فرار از خانه ١۴ تا ١٧ سال است که ٧۴ درصد دختر و ٢۶ درصد پسر هستند .
نتیجه تحقیقی که از شماری زنان روسپی صورت گرفته بیانگر این است که بیش از ۶٠ درصد آنان در نوجوانی وارد منجلاب می شوند.۶٢ درصد روسپیان زمینه خانوادگی داشته و با پدر و مادر زندگی می کرده اند .٢٢ درصد با خویشاوندان و ٢ درصد نیز با بهزیستی زندگی کرده اند .
بنا به گزارشهـای آماری از نیـمه سال ۷۸ تا سال ۸۳ ، در مجموع ۳۷۸۱ دختر خانه گریز در مراکز مداخله دربحـران های اجتماعـی کشور مورد پذیرش قرار گرفته اند . که این دختـران یا به صورت خود معرف مراجعه کرده اند ، یا ازمراجع قضایی وانتظامی به این مراکز ارجاع داده شده اند.
نتایج مطالعات ، افزایش این پدیده را در سطح جامعه نشان می دهد ، چنانچه در فاصله سالهای ۷۸-۶۵ شیوع این پدیده بیست برابر شده است. میانگین سن دختران فراری ۱۶ سال است و همچنین بر اساس خبر گزاری جمهوری اسلامی ایران در طول سال ۱۳۸۰ ، تنها ۴۰۷۳ نوجوان فراری توسط مرکز ساماندهی کودکان و نوجوانان خیابانی معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران در خیابانها شناسایی شده اند.که بیش از نیمی از آنها دختر هستند.بر اساس آمار نیروی انتظامی در چهار ماه آخر سال ۱۳۸۰ ، ۶ هزار و ۱۵۶ دختر فراری توسط این مرکز دستگیر شده اند. و این درحالی است که به دلیل زندگی پنهانی دختران فراری و جابجایی سریع آنها ، دستیابی به آمار دقیق امکان پذیر نمی باشد. (ویژه نامه پیام زن ، شماره ۱۲ ،ص۴۰۳)
جمعیت این زنان را بیش ازیک میلیون و پانصد هزار نفر ذکر می کنند که تقریبا 9 درصد خانواده های کشور را زنان سرپرستی می کنند یعنی از هر 12 خانوار کشور یک خانوار توسط زنان اداره می شود . و از این میان 65 درصد از طریق کارکرد اعضای خانوار و فرزندان ، حقوق باز نشستگی و 35 درصد ما بقی نیز توسط کمک های افراد فامیل ، خیرین و مستمری سازمان بهزیستی تأمین می شوند .
در صد آنها در گروه سنی 25 تا 44 سال ، 38 درصد بین 45 تا 65 سال ، 32 درصد نیز بین سنین 65 ساله و بالا تر قرار دارند . و هرچه سن زنان افزایش می یابد احتمال قرار گرفتن آنها دربین گروه زنان سر پرست خانوار بیشتر می شود که به دو دلیل عمده می باشد : نخست فوت همسر که 70 درصد این گروه را به خود اختصاص می دهد و در وهله دوم عامل طلاق است که 5 درصد آنها در شهرها و2 در صد روستاها را در بر می گیرد .
از نظر جمعیتی نسبت جمعیت تحت سرپرستی مردان 8/94 و تحت پوشش زنان 2/5 در صد بوده است . و از نظر سنی متوسط سن مردان در جامعه شهری 7/42 سال و روستایی 2/44 است و در زنان سرپرست خانوار شهری 5/54 و روستایی 1/54 است .
سازمان بهزیستی 30درصد این زنان را یعنی 350 هزار نفر را تحت پوشش دارد که این سستی و اهمال به علت کمبود اعتبار و بودجه می باشد و حدود 35 درصد هم تحت پوشش کمیته هستند و 35 در صد هم که در مقایسه با جمعیت کل این زنان 300 تا 400 هزار نفر است تحت پوشش هیچ سازمان و نهاد و ارگانی نیستند . این زنان 4 تا 5 میلیون نفر در کشور را سرپرستی می کنند .
روند رو به فزاینده ی زنان سرپرست خانوار به طوری که در سال های 1355و 65و 75 خانوار های زن سرپرست به ترتیب 1/7 و 3/7 و 4/8 درصد کل خانوارهای ایرانی را تشکیل داده اند
وی با اشاره به 4 برابر شدن میزان جمع آوری دختران فراری از سطح شهر در سال گذشته اظهار داشت : در سال 81 حدود 700 دختر فراری از سطح شهر جمع آوری شدند که این تعداد در سال گذشته به 2 هزار و 500 نفر رسیده و این امر بیانگر 4 برابر شدن میزان فعالیت نیروی انتظامی و گشت های سیار سازمان بهزیستی در زمینه جمع آوری این دختران است .
دکتر معتمدی ادامه داد : همچنین در سال 81 حدود 1 هزار و 800 زن خیابانی از سطح شهر جمع آوری شدند که خوشبختانه این رقم در سال 82 به 1 هزار و 500 نفر کاهش پیدا کرد و این امر بیانگر این است که اگر ما فعالیت های خود را بر روی ساماندهی