دانلود پایان نامه

درآمدی بر فصل سوم: مطالب ارائه شده عبارت است از: روش انجام پژوهش، جامعه آماری، نوع روش نمونه گیری، تعیین حجم نمونه، نمونه آماری، ابزارهای جمع آوری اطلاعات، تعیین روایی و پایایی آن و روش های آماری تجزیه و تحلیل داده ها که در این فصل به آن پرداخته می شود.
3-1- نوع و روش انجام پژوهش
این پژوهش جزء طرح های شبه آزمایشی می باشد، که از طرح پیش آزمون و پس آزمون با دو گروه استفاده می شود؛ متغیر وابسته قبل و بعد از اجرای متغیر مستقل اندازه گیری می شود. در این شرایط امکان کنترل همه متغیرهایی موجود در حوزه آموزش وجود ندارد. محقق فقط می تواند بعضی از آن ها را کنترل کند. در این تحقیق سعی شده است که تا حد امکان استثناها و محدودیت ها و عوامل عدم کنترل در تحقیق شناسایی و مورد ارزیابی کمی و کیفی قرار گیرد تا بتوان نتایج تحقیق را عینی تر کرد.
پژوهش حاضر به بررسی تأثیر آموزش شیبه سازی در درس علوم بر مهارت حل مسأله دانش آموزان پایه ششم ابتدایی می پردازد. در این روش پس از انتخاب گروه آزمودنی، پیش آزمون برای فراگیران اعمال می شود و پس از اجرای متغیر وابسته پس آزمون اجرا می شود. از روش تدریس شبیه سازی به عنوان متغیر مستقل استفاده می شود، که تأثیر آن بر مهارت حل مسأله بررسی می شود.
3-2- جامعه آماری
جامعه مورد بررسی در این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دختر پایه ششم ابتدایی در سطح شهر سنندج که حجم آن 2710 نفر بودند و در سال تحصیلی 93-92 در این پایه ثبت نام نموده و مشغول به تحصیل بودند.
3-3- روش نمونه گیری و حجم نمونه
از نمونه گیری تصادفی در دسترس برای نمونه گیری استفاده گردید. روش کار به این صورت بود که، ابتدا از بین 2 ناحیه آموزش و پرورش شهر سنندج یکی از نواحی به صورت تصادفی ساده انتخاب شد (ناحیه 1)، سپس لیستی از مدارس ابتدایی ناحیه 1 انتخاب شده تهیه گردید و 10 دبستان در ناحیه 1 به صورت تصادفی ساده انتخاب شد و در نهایت 1 دبستان انتخاب گردید و 67 دانش آموز پایه ششم مدرسه مذکور به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (35=n)و گروه کنترل (32= (nجایگزین شدند .
3-4- متغیرهای پژوهش
1)متغیر مستقل: آموزش به روش شبیه سازی
2) متغیر وابسته: مهارت حل مسأله دانش آموزان در درس علوم.
3) متغیرهای کنترل:
1..جنسیت دانشآموزان (دختر).
2.سن دانشآموزان.
3.اثر معلّم (آموزش توسط محقق).
3-5- ابزار اندازه گیری پژوهش
برای جمع آوری داده های مورد نیاز و سنجش مهارت حل مسأله دانش آموزان از پرسشنامه هپنر که در سال 1988 تهیه شده است، استفاده شد. این پرسشنامه درک افراد از توانایی های حل مسأله ی خودشان را اندازه می گیرد نه مهارت های واقعی حل مسأله آن ها را و هدف آن ارزیابی تصورات افراد از توانایی حل مسأله، استقبال یا اجتناب از فعالیت های حل مسأله، کنترل هیجانات و رفتار حین حل مسأله است. این پرسشنامه از سه مؤلفه تشکیل شده است: اعتماد به حل مسأله ، سبک اجتناب- اشتیاق ، و کنترل شخصی . این سه مؤلفه بر اساس تحلیل عاملی به دست آمده است. مؤلفه اعتماد به حل مسأله، به صورت اعتماد به خود در زمانی که در فعالیت های حل مسأله شرکت می کنید، تعریف شده است . نمره پایین در این مؤلفه نشانگر این است که فرد به توانایی های حل مسأله خودش باور دارد . مؤلفه ی سبک اجتناب- اشتیاق، به عنوان گرایش کلی فرد به نزدیکی یا دوری از فعالیت های حل مسأله تعریف شده است. مؤلفه ی سوم یعنی کنترل شخصی، نشان می دهد که شخص تا چه حد باور دارد که در زمان حل مسأله تحت کنترل هیجانات و رفتارهای خودش است (هپنر، 1988؛ به نقل از راستگو و همکاران، 1389: 12).این پرسشنامه حاوی 35 سؤال براساس مقیاس 6 گزینه ای لیکرت است . در این پرسشنامه افراد براساس مقیاس لیکرت به پرسش ها پاسخ می دادند که نمرات پایین نشاندهنده بالاترین سطح آگاهی از توانایی های حل مسأله است که درجه بندی آن عبارتند از: کاملاً موافقم- تاحدی موافقم- کمی موافقم- کمی مخالفم- تاحدی مخالفم- کاملاً مخالفم.
پایایی این پرسشنامه بر اساس دو بار اجرا در فاصله دو هفته بین 83/0 تا 89/0 گزارش شده است (کلارک ، 2002؛ همان). هم چنین با توجه به ضریب آلفای به دست آمده (اعتماد به حل مسأله 85/0، استقبال یا اجتناب از فعالیت های حل مسأله 84/0 و کنترل هیجانات و رفتار حین حل مسأله 72/0)، عامل ها از سازگاری درونی مطلوب و قابل قبولی برخوردار هستند (کلارک، 2002). هم چنین برای تأیید پایایی پرسشنامه مذکور در این پژوهش این پرسشنامه در بین جامعه شبیه جامعه مذکور (20 دانش آموز دختر پایه ششم) اجرا شد که ضریب آلفای 80/0 برای اعتماد به حل مسأله،78/0 برای استقبال یا اجتناب از فعالیت های حل مسأله و 70/0 برای کنترل هیجانات و رفتار حین حل مسأله به دست آمده است.
3-6- شیوه اجرای تدریس به شیوه شبیه سازی
در تدریس به شیوه شبیه سازی باید به نکات زیر توجه داشت: حصول اطمینان از درک شرکت کنندگان نسبت به اصل یادگیری مورد نظر، فهرست نمودن جزئیات موقعیتی که در سناریو مورد نظر است، کنترل طرح آزمون توسط مجری یا مدرس قبل از شروع برنامه، توضیح قواعد و نحوه اجرا و چگونگی فعالیت شرکت کنندگان، حضور فعال اعضای گروه، دریافت نتیجه گزارشی از شرکت کنندگان برای اطمینان از توجه بیشتر دانش آموزان به اصل مورد نظر تا نتایج، تکمیل این روش آموزشی با روش های دیگر، تشویق دانش آموزان به افزودن جنبه های دیگر به فرآیند شبیه سازی، به پایان رساندن شبیه سازی در قالب زمانی که به آن اختصاص داده شده است، ارائه فرصت به شرکت کنندگان بعد از تجربه شبیه سازی برای مقایسه نتایج با زندگی واقعی، در حین شبیه سازی تشویق یادگیرندگان به صحبت درباره باورها و احساس هایشان، تشویق یادگیرندگان به صحبت درباره شباهت تجربه با واقعیت و بحث درباره فعالیت های آینده که می تواند بر پایه تجربه شبیه سازی و نتیجه گیری از مطالب و با پایان یافتن، تجربه، اشاره به فعالیت های جدیدی که می توان شروع کرد. ( پازارگادی و صادقی، 1389: 163).
در کل می توان مراحل آموزش از طریق شبیه سازی را بر اساس مطالعات مویر و پریس ( 2008 ) به صورت زیر در چهار گام ارائه نمود:
گام اول ( جهت دهی) تدریس به شیوه شبیه سازی، ارایه عنوان کلی شبیه سازی و مفاهیمی که باید در فعالیت شبیه سازی موجود وارد شود، توضیح شبیه سازی و بازی آن و ارایه مروری بر شبیه سازی است.
گام دوم ( آموزش به شرکت کنندگان)، برقراری صحنه کار ( قواعد، نقش ها، روال کار، نمره دادن، نوع تصمیمات مورد نظر و اهداف) و جلسه تمرین مختصر است.
گام سوم ( عملیات شبیه سازی)، اجرای فعالیت، بازخورد و ارزیابی از عملکرد تصمیمات، روشن ساختن سوءتفاهمات و ادامه دادن به روش شبیه سازی است.