دانلود پایان نامه

از تعریف زنجیره ی تأمین هزینه‏های خود را کاهش داده و درآمدهای خود را افزایش می‏دهد. دو نکته روشن می شود:
نخست اینکه مدیریت زنجیره تأمین به هر راهکاری که باعث کاهش هزینه‏ها می شود و نقشی در برآورده کردن نیاز مشتری ایفا می کند- از تأمین کننده و امکانات تولید گرفته تا انبارهای مواد اولیه و مراکز توزیع و نیز خرده فروشی ها و انبارهای محصولات – توجه می نماید. درواقع در بعضی از تحلیل‏های زنجیره ی تأمین، ضروری است که توجه خود را به تأمین کنندگان و مشتریان معطوف کنیم زیرا آن ها در شکل‏گیری زنجیره تأثیر بسیار زیادی دارند.
دوم اینکه منظور از مدیریت زنجیره تأمین، افزایش کارایی و کاهش هزینه در کل سیستم است. با به کارگیری رویکردهای مطرح در مدیریت زنجیره تأمین، هزینه کل سیستم که شامل هزینه‏های حمل‏ونقل، موجودی، جابجایی مواد و غیره است، کاهش می‏یابد؛ بنابراین هدف از طراحی یک زنجیره ی تأمین افزایش کارایی و کاهش هزینه‏ها در کل سیستم است ولی تأکید بر این نیست که صرفاً هزینه حمل‏و‏نقل، موجودی‏ها و غیره کاهش می‏یابد بلکه مدیریت زنجیره تأمین با استفاده از رویکرد دستگاهی سعی دارد که کارایی کل زنجیره را بهبود داده و سطح خدمت به مشتری را نیز افزایش دهد. درواقع کسب رضایت مشتریان باید در زنجیره تأمین موردتوجه قرار گیرد که می‏تواند شامل رضایت مشتریان از کیفیت محصولات و خدمات ارائه شده باشد [1].
در این فصل به تعریف کلیه مفاهیم مرتبط با زنجیره تأمین که در این پایان‏نامه مورداستفاده قرارگرفته اند پرداخته می شود و طبقه‏بندی‏های موجود در این حوزه موردبحث و بررسی قرار می‏گیرد.
تعاریف مرتبط با زنجیره تأمین
در این بخش کلیه ی مفاهیم مرتبط با زنجیره‏ی تأمین اعم از انواع شبکه‏های زنجیره تأمین، فازهای تصمیم‏گیری در زنجیره‏، زنجیره‏های پاسخ‏گو و کارا، انواع هزینه‏های موجود در زنجیره تأمین و انواع برنامه‏ریزی (تک دوره ای و چند دوره ای) در زنجیره تأمین که در این پایان‏نامه مورداستفاده واقع شده اند، موردبررسی قرار می‏گیرند.
انواع شبکه‏های زنجیره تأمین
هر زنجیره‏ی تأمینی از یک شبکه ی مشخصی تبعیت می کند که کلیه برنامه‏ریزی‏های زنجیره نیز باید مطابق با نوع شبکه صورت گیرد. به طورکلی چهار نوع مختلف از شبکه در زنجیره های تأمین وجود دارد که در ذیل موردبحث قرارگرفته است [1].
الف) شبکه‏ی سری: شبکه‏های سری، ساده‏ترین حالتی که چند سطح وجود دارد را بیان می‏کنند که در هر سطح از زنجیره یک شرکت وجود دارد و این شرکت ها به صورت سری باهم در ارتباط اند.
ب) شبکه‏ی واگرا: اعدادی از محققان، سیستم های پیشرفته‏تری از سیستم‏های سری را مطالعه کرده‏اند. در این حالت، هر شرکت، محصول خود را به چندین شرکت عرضه می‏کند. به عنوان مثال، یک انبار مرکزی، موجودی چند توزیع کننده ی منطقه ای را تأمین می‏نماید.
ج) شبکه‏ی همگرا: این حالت غالباً، مونتاژ قطعات برای تولید محصول نهایی است. به عنوان مثال، چند تأمین کننده با این کارخانه در ارتباط اند.
د) شبکه‏ی مختلط: این شرکت ها حالت عمومی زنجیره تأمین می‏باشند و ترکیبی از شبکه‏های فوق هستند که در هر سطح از زنجیره، چندین شرکت وجود دارد. مجموعه شرکت‏هایی که از شروع تا انتهای زنجیره باهم در ارتباط اند دامنه زنجیره تأمین را تشکیل می‏دهند. دامنه در شبکه زنجیره تأمین مختلط، از شرکت مواد اولیه تا شرکت خرده فروش هست. شرکت‏های مشابه در زنجیره تأمین را یک سطح از زنجیره تأمین می‏نامند. به عنوان مثال، منظور از زنجیره‏ی تأمین دوسطحی زنجیره تأمینی است که دامنه آن محدود به دو نوع شرکت می شود.
در این پایان‏نامه از شبکه‏های مختلط برای زنجیره‏ی تأمین موردبحث استفاده شده است.
فازهای تصمیمی در یک زنجیره‏ی تأمین
مدیریت موفق زنجیره‏ی تأمین، نیازمند تصمیمات مرتبط با جریان اطلاعات، محصول و منابع مالی است. همه ی این تصمیمات در سه مقوله یا فاز، بسته به فراوانی هر تصمیم و افق زمانی که یک تصمیم اثرگذار خواهد بود، تقسیم‏بندی می‏شوند. [1]
الف) فاز راهبردی: شرکت‏ها در طول این فاز در مورد نحوه‏ی ساختاردهی زنجیره تصمیم می‏گیرند؛ یعنی اینکه چه فرایندهایی و با چه ترکیبی در هر مرحله انجام شوند. تصمیمات این فاز به تصمیمات استراتژیک زنجیره نیز معروف هستند. این تصمیمات شامل موارد زیر می‏شوند (ملو و همکاران 2009). [8]
مکان و ظرفیت تسهیلات تولیدی و انبارداری
محصولاتی که باید در مکان‏های مختلف تولید یا ذخیره شوند
روش‏های حمل‏و‏نقل موردنیاز در سکوهای ارسال مختلف
نوع سیستم اطلاعاتی موردنیاز
شرکت باید مطمئن شود که اعضای زنجیره، حمایت کننده ی اهداف راهبردی آن در طول این فاز هستند.
ب) فاز برنامه‏ریزی: در این فاز شرکت‏ها مجموعه ای از سیاست‏های عملیاتی را تعریف می‏کنند که عملیات کوتاه‏مدت آن ها را پوشش می‏دهند. در این فاز، فرض بر این است که تصمیمات راهبردی تغییر نمی‏کنند. شرکت ها فاز برنامه‏ریزی را با پیش‏بینی تقاضای بازارهای مختلف در سال آتی شروع می‏کنند. برنامه‏ریزی موارد زیر است (ملو و همکاران،2009): [5]
چه بازارهایی از چه تسهیلاتی تأمین شوند
اندازه انباشته‏های موجودی چقدر باشد
پیمانکاری ساخت
سیاست‏های سفارش و موجودی موردنیاز