دانلود پایان نامه

فهرست شکل‏ها
شکل ‏11- کمترین هزینه ممکن برای رسیدن به سطح مشخص از پاسخ‏گویی [1]. 7
شکل ‏12- طیف پاسخ‏گویی [1]. 7
شکل ‏21-مدل PAF برای دسته‏بندی هزینه‏ها [11] 22
شکل ‏22-مدل جوران برای دسته‏بندی هزینه‏ها (جوران و گراینا، 1998) [8] 24
شکل ‏23-شرکت فراورده‏های لبنی کاله 39
شکل ‏31- سطح بهینه‏ای از کیفیت [8] 50
شکل ‏32- ساختار زنجیره ی تأمین پیشنهادی 54
شکل ‏33- ساختار زنجیره ی تأمین[1] 54
شکل ‏34- مدل زنجیره‏ تأمین 55
شکل ‏41-نقشه دریافت شیر و ارسال محصول در شرکت فرآورده های لبنی کاله 76
شکل ‏42-نقشه دریافت شیر تأمین‏کنندگان 78
شکل ‏43-مکان مرکز توزیع(بانی چاو) اصفهان در Google map 79
شکل ‏44- مکان مرکز توزیع(بانی چاو) احمدآباد تهران در Google map 79
شکل ‏45-مکان فروشنده هایپر استار اصفهان در Google map 80
شکل ‏46-مکان فروشنده ملت صفری اصفهان در Google map 80
شکل ‏47-مکان فروشنده سوپر مارکت-سحر در تهران در Google map 81
شکل ‏48-مکان فروشنده سوپرمارکتی- نیستان در تهران در Google map 81
شکل ‏49-مکان کارخانه فرآورده های لبنی کاله در Google map 82
فصل اول
مقدمه و کلیات پژوهش
مقدمه
در دهه‏ی 1970 شرکت‏ها به دنبال تکنیک‏ها و راهبردهایی بودند که با استفاده از آن بتوانند هزینه‏های تولیدی خود را کاهش دهند و در بازارهای مختلف رقابت کنند. برخی از این تکنیک‏ها عبارت بودند از: سیستم‏های زمان بندی به هنگام، سیستم کانبان، تولید ناب، مدیریت کیفیت جامع و غیره. شرکت‏ها توانستند با استفاده از این تکنیک‏ها، هزینه‏های تولیدی خود را کاهش دهند ولی شرکت‏های رقیب هم با استفاده از این تکنیک‏ها، هزینه‏های تولیدی خود را تا حد ممکن کاهش داده‏اند. پس برای کاهش هزینه‏ها و ماندن در بازار رقابتی باید سایر فرصت‏های بالقوه برای کاهش هزینه را پیدا کرد. یکی از راه‏هایی که فرصت‏های بالقوه‏ی زیادی برای کاهش هزینه در آن وجود دارد، مدیریت زنجیره ی تأمین است [1].
زنجیره ی تأمین شامل همه مراحلی (اعضای زنجیره) است که چه مستقیم چه غیر‏مستقیم، در برآورده سازی درخواست یک مشتری نقش دارند. در یک زنجیره ی تأمین معمولی، مواد خام از تأمین کنندگان به کارخانه‏ها ارسال می شوند و سپس محصولات تولید‏شده در کارخانه‏ها به انبارهای میانی و انبارهای توزیع‏کنندگان ارسال می‏شوند و نیز به سمت خرده‏فروشان و درنهایت به دست مشتری نهایی یا همان مصرف‏کننده می‏رسند. پس یک کالا مراحل زنجیره ی تأمین را طی می‏کند تا به دست مصرف‏کنندگان برسد. اعضای یک زنجیره تأمین معمولی عبارت اند از: تأمین کنندگان، انبارهای مواد اولیه، مراکز تولید، توزیع‏کنندگان، خرده‏فروشان و مشتری نهایی.
فعالیت‏های زنجیره ی تأمین با سفارش مشتری شروع می شود و وقتی مشتری پول خرید کالا و خدمات دریافتی خود را پرداخت می‏کند، خاتمه می‏یابد. اختلاف بین پولی که مشتری می‏پردازد با کل هزینه‏های متحمل شده توسط زنجیره برای تولید و توزیع کالا، میزان سود‏دهی زنجیره را نشان می‏دهد. بر همین اساس موفقیت یک زنجیره برحسب میزان سود‏دهی آن تعریف می شود و مدیریت زنجیره تأمین مستلزم مدیریت جریان هایی بین مراحل و درون هر یک از مراحل زنجیره، برای بیشینه سازی کل سود‏دهی آن است [1].
مدیریت زنجیره ی تأمین مجموعه‏ای است از راهکارهایی، جهت یکپارچه‏سازی اعضای زنجیره (تأمین کنندگان، تولید‏کنندگان، توزیع‏کنندگان، خرده‏فروشی‏ها و مشتری نهایی) که هدف آن، کاهش هزینه‏های سیستم و نیز افزایش سطح خدمت‏دهی به مشتریان است.