دانلود پایان نامه

2-5-4- دوره چهارم: یکپارچه سازی سامانه ها و مرتبط کردن مشتریان با کل عملیات بانکی
آخرین دوره زمانی آغاز می شود که همه نتایج به دست آمده از دوره های قبل به طور کامل به سامانه عملیات فناوری اطلاعات انتقال یابند تا هم بانک و هم مشتریان بتوانند به صورت دقیق و منظم اطلاعات مورد نیازشان را کسب نمایند.گرچه آهنگ این تحولات متفاوت است، اما این چهار دوره به طور یکسان در صنعت تلفن بانک روی خواهند داد.لازمه ورود به این مرحله داشتن امکانات و تکیه گاه مخابراتی و ارتباطی پیشرفته و مطمئن است. این دوره با جمع بندی بخش های نرم افزاری و سخت افزاری در دوره های پیشین به صورت واقعی ارتباط بین بانک و مشتریانش را به تصویر می کشد. در این دوره مشتری در انجام فعالیت بانکی مشارکت دارد، سامانه منسجم به او این امکان را می دهد که وارد بانک شود و مانند یک کارمند بانک کار خود را از طریق کانال فناوری اطلاعات به انجام رساند. صرفه جویی واقعی در نیروی انسانی و عدم نیاز به شعب انبوه در این مرحله خود را نشان می دهد. در این دوره پول کاملاً حالت فناوری اطلاعات پیدا می کند و ابزار تعامل دو طرف،یعنی مشتری و بانک، سیستم تلفن بانک است. این در حالی است که در دوره سوم مشتری برای دسترسی به سیستم بانکی از اقدامات فیزیکی کاملاً بی نیاز نبود. در دوره چهارم مشتری حتی برای دریافت وام یا سیستم بیمه ای و دیگر سرویس های بانک بی نیاز از مراجعه به بانک می باشد (کارینگتون و همکاران، 1997).
2-6-تعریف و مفهوم تلفن بانک و بانکداری نوین:
برای شناخت هر پدیده ای لازم است ابتدا تعریف مشخصی از آن پدیده ارایه کرد تعاریف مختلفی تا کنون از تلفن بانک و بانکداری نوین ارایه شده، همگی تفاوت در نوع نگرش و برداشت ها از این واژه بوده است.
استفاده از خدمات نوین بانکی با توجه به اهمیت مواردی نظیر مدیریت زمان ، کاهش ترافیک و تسریع در انجام عملیات بانکی ، پرداخت انواع قبوض و …. تبدیل به یکی از الزامات زندگی امروزه شده است. در این راستا بانک توسعه تعاون، طیف وسیعی از خدمات بانکی را در هر زمان و هر مکان در اختیار مشتریان قرار می دهد. به طور کلی تلفن بانک در بانکداری نوین عبارت است از فراهم آوردن امکاناتی برای مردم و کارکنان در جهت افزایش سرعت و کارایی، آنها در دریافت و ارائه سیستم بانکی در محل شعبه، همچنین، فرایندهای بین شعبه ای و بین بانکی در سراسر دنیا و ارائه امکانات سخت افزار و نرم افزاری به مشتریان که با استفاده از آنها بتوانند بدون نیاز به حضور فیزیکی در بانک، در هر ساعت از شبانه روز (24 ساعت) از طریق کانال های ارتباطی ایمن و با اطمینان عملیات بانکی دلخواه خود را انجام دهند (بیات،1387،22).
بانکداری نوین را با دو معنا می توان در نظر گرفت:
1) ارایه خدمات بانکی با استفاده از سامانه های الکترونیکی
2) ارایه خدمات الکترونیکی بانکی
در مورد اول؛ کارمندان بانک به عنوان کاربرحضورداشته و بانک ها تنها مجهز به سامانه های الکترونیکی می شوند درحالیکه در مورد دوم کلیه زیرساخت های بانک ها تغییرخواهند کرد (بیات،1387،22)یعنی اگرقرارباشدکه رایانه درشعب فقط کارحساب جبری کارمند شعبه راانجام دهد به بانکداری الکترونیک دست نیافته ایم(کیمیایی،1381،94).
در بسیاری موارد بانکداری الکترونیک را بانکداری مجازی نیز می نامند و این به خاطر انجام امور بانکی به صورت مجازی و دور از شعب بانکی است. به عبارتی بانکداری مجازی عبارت است از ارایه خدمات بانکی به کمک ابزارهای جدید فناوری ومتفاوت ازابراز بانکداری سنتی، که به شیوه های مختلفی از قبیل دستگاه های خودپرداز، بانکداری تلفنی،خانگی وشعبه های اینترنتی صورت می پذیرد (74-63،Liao etal). ابزارهای فوق، نقش مؤثری درتجارت الکترونیکی بین المللی، افزایش رفاه اجتماعی، رفع محدودیت های مکانی و هزینه وخطرانتقال پول دارد (بیات،1387،20).
در حالت کلی بانکداری الکترونیک شامل کلیه کانال های الکترونیکی است که مشتریان برای دسترسی به حساب هایشان و انتقال پول یا پرداخت صورتحساب هایشان از آن استفاده می کنند. این کانال ها عبارتند از: تلفن، اینترنت، موبایل و تلویزیون دیجیتال (لو و همکاران، 2003).
بور، بانکداری نوین را به عنوان یک ارتباط الکترونیکی بین بانک و مشتری به منظور آماده سازی، مدیریت وکنترل مدیریت و کنترل مبادلات مالی تعریف می کند.
از نظر مانیش میسرا، بانکداری الکترونیکی استفاده از تکنولوژیست که به مشتریان بانک ها ودیگر ذینفعان اجازه معامله با بانک رابدون واسطه و از طریق کانال های متنوع از قبیل اینترنت، ابزار بی سیم، ATM ها و شاخه های فیزیکی می دهد.
بانکداری الکترونیک از بسیاری جهات مشابه به روش پرداخت سنتی است. تفاوت مهم آن با سامانه های سنتی در این است که به مشتریان اجازه می دهد که به اطلاعات دسترسی داشته باشند و عملیات ومبادلات بانکی خود را بدون توجه به مکان و با استفاده از رایانه های شخصی و نرم افزارهای کاربردی و شبکه های ارتباطات از راه دور انجام دهند. روشن است که فناوری موجب توانا ساختن مشتری از طریق دست یابی آسان به اطلاعات قابل مقایسه می شود. این امر مشتریان اجازه می دهد با یک کلیک روی موس، عرضه کنندگان خدمات را تغییر دهند (دورهین و همکاران، 2003).
2-6-1-دستورالعمل FDIC
دستورالعمل FDIC مربوط به خط مشی آزمایش بانکداری الکترونیکی و، ظرفیت های الکترونیکی را با توجه به درجه بندی قابلیت های عملیاتی به سه گروه تقسیم می کند:
* سامانه سطح اول:
سامانه هایی هستند که صرفاً اطلاعات را به نحوی که توسط ناشر تعریف شده است تامین می کنند یا برای ارسال سامانه های الکترونیکی غیر حساس یا سایر اطلاعات قابل دسترس عمومی استفاده می شوند. بانک اطلاعات قابل دسترس را تعریف می کند و امکان چاپ این عمومی استفاده می شوند. بانک اطلاعات قابل دسترس راتعریف می کندوامکان چاپ این اطلاعات را می دهد. بنابراین سامانه های سطح اول معمولاً رویکرد بازاریابی دارند.
* سامانه سطح دوم:
این سامانه هابه کاربر امکان می دهدتادراطلاعات حساس مشارکت نموده و باسامانه های انتقال الکترونیکی اطلاعات، ارتباط ومکاتبه داشته باشد. نمونه ای از این سامانه هاعبارت است از یک سایت بانکی که شما می توانید در آن یک کاربرد حساب تسهیلات بانکی یا پس انداز آنلاین را بررسی نمایید.
* سامانه سطح سوم :
این سامانه ها از پیشرفته ترین سامانه ها بوده و می توانند انتقال الکترونیکی وجوه وسایرمعاملات مالی راتسهیل نمایند، مثل سامانه های پرداخت الکترونیکی. در این سطح بالاترین درجه عملیاتی ارایه داده می شود و به مشتری امکان داده می شودتا سوالات مربوط به حساب را انجام داده و وجوهی را بین حساب ها انتقال دهد، قبوض راپرداخت کرده ونیزسایر فعالیت های دادوستد بانکی را انجام دهد (جهانگیری، 1386،12-11).
2-7- مزایای بانکداری :
مزایای بانکداری الکترونیک را می توان ازدو جنبه مشتریان وموسسات مالی مورد توجه قرارداد. ازدید مشتریان، می توان به صرفه جویی در هزینه ها، صرفه جویی درزمان و دسترسی به کانال های متعددبرای انجام عملیات مختلف بانکی رانام برد.