دانلود پایان نامه

سرمایه بدنی که به بیان بوردیو ماحصل رابطهی متقابل جایگاه اجتماعی عادات واره و سلیقهی افراد است، علاوه بر اعطای سرمایههای نمادین و خرده فرهنگی به آنان فرصتی برای دنبال کردن “تمایز”، شیوهای برای هویت یابی و تعقیب سبک زندگی مطلوب خویش و در نهایت استفاده ابزاری از این سرمایه با تبدیل آن به فرصتها و امتیازاتی در زندگی شخصی واجتماعی (محبوبیت بیشتر، موقعیت بهتر در ازدواج و کسب امتیازات دیگر فراهم میسازد (ذکایی 1387، 190).
2-3-3 برایان ترنر
ترنر(1991)، فدرستون(1991) و شیلینگ(1993) بر این عیقده هستند که پروژه بدن پروژهای مادام العمر است که ممکن است نیاز به مدیریت و نگهداری داشته باشد. تمرکز روی نگهداری و “پروژه بدن” در تفسیر غربی (پست مدرنیته)، در زمان مصرف تودهای، درک بدن به عنوان یک پروژه، به یک پروسهی همیشگی تبدیل شده است که به عنوان یک وجود قابل انعطاف در نظر گرفته میشود و به طور دائم درحال بازسازی است و این تبدیل در پیگیری “خود” انجام میشود.
فرصتها برای دستکاری بدن در فرهنگ مصرفی قابل توجه است و میتواند به محو درک طبیعی مرزهای بدن منجر شود. فرهنگ مصرف، پروژه بدن را تبدیل به یک فعالیت در بین همهی افراد جمعیت کرده است(ترنر به نقل از فرزانه 1385، 2).
ترنر معتقد است که با یاری تکنولوژی پزشکی، از طریق جراحیهای پلاستیک و زیبایی، دندانپزشکی و غیره ایدهی خلق بدن به وجود آمده است. به عبارت دیگر تغییراتی چون صنعتی شدن، فردگرایی و مدرنیته سبب توجه به بدن شده و بدن در این دوران به هویت و مفهوم خود ارتباط یافته است و البته ظهور “خود” مدرن کاملاً با مصرفگرایی و مصرف مرتبط است(ترنر 1996، 6 به نقل از فرزانه 1385).
جدول 2-1: متغیرها و نظریه پردازان
نام متغیر نام نظریه پرداز
هویت شخصی
گیدنز معتقد است، برعکس عرصههای فرهنگی ماقبل جدید، در عصر مدرن نمای ظاهری بدن تحت تأثیر استاندارهای سنتی نیست بلکه بیشتر نشانه دهندهی هویت شخصی است تا هویت اجتماعی.
رسانه
رسانههای جمعی ما را به موقعیتهایی هدایت میکنند که شخصاً هرگز امکان تماس یا آشنایی مستقیم با آنها را نداشتیم. آنتونی گیدنز
طبقه اجتماعی
او سرمایه جسمانی را در شکل دهی اجتماعی بدن توسط فعالیتهای منطبق با جایگاه طبقاتی آنان میداند و رابطهی هرکس با بدنش را یکی از جنبههای بنیادین نظام منش طبقاتی برشمرده است.
سرمایه فرهنگی
بوردیو سرمایه بدنی را به مثابه یکی از انواع فرعی سرمایهی فرهنگی، نوعی منبع فرهنگی میداند که در بدن سرمایهگذاری شدهاست و معتقد است سرمایهفرهنگی قابل تبدیل شدن به سرمایههای دیگر است. پییربوردیو
مصرف گرایی
فرصتها برای دستکاری بدن در فرهنگ مصرفی قابل توجه است و میتواند به محو درک طبیعی مرزهای بدن منجر شود و فرهنگ مصرف، پروژه بدن را تبدیل به یک فعالیت در بین همه افراد جمعیت کرده است. برایان ترنر
2-4- مدل تجربی

مطلب مرتبط :   شیعه، آیات، کاشانی، ابوبکر، شأن، نزول

فصل سوم: