دانلود پایان نامه
مثال (5): شرکتکننده 13: “د ه” “ر و ز” “م ح ر م”، “ه ی ئ ت” “ر ف ت ن” “آ م د ن”، “ر ف ت ن”
“آ م د ن”.
” ده روز محرم را به هیئت رفت و آمد میکردیم”.
شرکتکننده 2: “ک ل ا س” “ا و ل”، “د و م”، “س و م” “ن م ر ه ه ا م” “ه م ه” “20”، “20”، “20”.
” از کلاس اول تا سوم همیشه نمره 20 میگرفتم”.
شرکتکننده 6: “ت و” ” آ م د ن” “ب ا” “د و س ت م” “ح ر ف”، “ح ر ف”، “ن د ی د ن”.
“وقتی اومدی داشتم با دوستم حرف میزدم، ندیدمت”.
در مثال (5) فرد برای آنکه بتواند تداوم عمل خود را نشان دهد، دو یا سهبار موضوع اصلی یا اشاره فعل را تکرار کرده است. در این مثال، تکرار فعلها به معنی تکرار حرکات دست میباشد.
4-3-2 نمود عادتی
این نمود جهت بیان عملی استفاده میشود که بنا به عادت در زمان گذشته انجام میشده و یا در زمان حال انجام میشود. مانند نمودهای استمراری و مکرر که تکرار در حرکات اشاره، جزء مشخصه اصلی آنها محسوب میشود برای بیان نمود عادتی در زبان اشاره ایرانی نیز فعل اصلی تکرار میشود. مانند نمود استمراری، در نمود عادتی نیز فعل حدود سهبار تکرار میشود و تکرارها در مکان ثابتی اجرا میشوند، که در این صورت معنی “مکرر انجام شدن عمل” با وضوح بیشتری نمایان میشود. این دو نمود در بعضی موارد متفاوت از یکدیگر عمل میکنند. یک نمونه از تفاوتها را میتوان در حرکت دستها مشاهده کرد؛ در نمود عادتی دستها با شدت بیشتری حرکت میکنند، به عبارت دیگر دارای حرکت سریعتری نسبت به نمود استمراری هستند، در حقیقت فعل دارای یک حرکت سریع است تا مشخص شود که عمل به صورت منظم انجام شده است. وجه تمایز دیگری که میتوان میان این دو نوع نمود (استمراری و عادتی) مشاهده کرد حالات صورت میباشد. در نمود عادتی ابروها به سمت بالا کشیده میشوند و صورت کمی حالت جمعشدگی به خود میگیرد که این عمل به نوعی با شدت حرکات دستها نیز همراه است.
مثال (6): شرکتکننده 11: “ب ر ا” “ظ ه و ر” “ا م ا م” “ز م ا ن” “40” “ر و ز” “و” “ش ب” “ن م ا ز”،
“ن م ا ز”، “ن م ا ز”.
“برای اینکه امام زمان (عج) ظهور کنن 40 روز و شب نماز میخوندم”.
شرکتکننده 18: “م ن” “و” “ب ر ا د ر” “ه ر” “ر و ز” “ب ی ر و ن” “ر ف ت ن” “ر ف ت ن”
“ر ف ت ن”.
“هر روز با برادرم بیرون میریم”.
شرکتکننده 4: “ب ر ا” “ا م ت ح ا ن ا” “ش ب ا” “س ا ع ت” “8 ” “ب ه” “ب ع د” “د ر س”
“خ و ن د ن”، “خ و ن د ن”، “خ و ن د ن”.
” زمان امتحانات هر شب درسهایم را ساعت 8 به بعد میخونم”.
4-3-3 نمود مکرر
نمود مکرر مبین تکرار در عمل است. مانند نمود عادتی، نمود مکرر نیز در هر دو زمان گذشته و حال کاربرد دارد. از طرف دیگر مانند دو نمود استمراری و عادتی، تکرار در حرکت فعل اصلی از مهمترین مشخصه این نمود میباشد. برخلاف نمود عادتی در این نمود، تکرار حرکات به صورت طولانی و آهسته میباشد (شدت حرکات نسبت به دو نمود دیگر از سرعت کمتری برخوردار است) تا معنی”دوباره و دوباره رخ دادن” را نشان دهد. در نمود مکرر نیز، تکرار حرکات مانند هر دو نمود استمراری و عادتی به صورت دو یا سهتایی انجام میشود. قابل ذکر است که مثالهای ذکر شده در دو بخش نمود مکرر و عادتی با توجه به بافت استفاده شده تشخیص داده شدهاند.
مثال (7): شرکتکننده 16: “ت و” “ه ر” “ک ا ر ی” “ه ر” “د ف ع ه” “ب ا ی د” “ب ا” “م ن” “م ش و ر
ت”، “م ش و ر ت”.
“باید هر بار با من در مورد کاراتون مشورت کنید”.