دانلود پایان نامه

این رشته در یزد منسوخ شده است.
2-3-2-14 دارایی بافی :
پارچه های دارایی که در سالهای گذشته در یزد تولید می گردید تماماً از ابریشم طبیعی بوده و از رنگهای سنتی و گیاهی نیز استفاده می شده ولی در حال حاضر از نخ ویسکوز برای تار و از ابریشم مصنوعی یا ویسکوز برای پود استفاده میگردید .
با نوع و شیوه بافت دارایی انواع پارچه جهت مصارف مختلفی همچون : رولحافی ، بقچه سوزنی و رومیزی تولید میگردد . با استمرار این شیوه از سالها پیش و با پیاده نمودن طرحها و نقشه های بیشماری و با پیاده نمودن از ساده ترین تا پیچیده ترین و همچنین نقشهای هندسی این « هنر ـ صنعت » از نسلی به نسل دیگر انتقال یافته و هنوز هم از آن نام و نشانی به جاست . پارچه های دارایی را هیچگاه مانند هم نمی توان یافت و هر کدام نرمی و مواجی ویژه و مخصوص به خود را دارد که آن را از انواع دیگر بافتهای رنگین و کلافه ای ( باتیک ) متمایز می سازد .از جمله افرادی که هم اکنون در یزد به این رشته مشغول می باشند باید از غضنفر ملک ثابت ، رمضان رضایی، شریف ترک،قدیر زاده ،مهر نیا نام برد .
در آخر جا دارد که با ذکر این مطلب گزارش را به پایان ببریم که شعربافی یکی از هنر ـ صنعتهای کهن میهمانان است و جا دارد تحقیقی کامل و جامع در مورد آن صورت گیرد.
براساس مطالعات انجام گرفته، صنایع دستی، از جنبه های مختلفی قابل بررسی است. برای پی بردن به نقش و جایگاه صنایع دستی، درابتدا باید تعریف دقیق و مشخصی ازآن ارائه داد.
اگرچه با توجه به خصوصیات و ابعاد گوناگون اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی صنایع دستی، شاید نتوان تعریف دقیق و پذیرفتنی از سوی همه صاحبان ذوق و اندیشه صنایع دستی ارائه داد، اما ازمیان تعریف های گوناگونی که تاکنون ازاین صنعت ارائه شده ، درسال 1384 از طرف شورای صنایع دستی ایران چنین خوانده شد: «صنایع دستی به آن رشته از صنایع اطلاق می شود که تمام یا قسمتی از مراحل ساخت فرآورده های آن با دست انجام گرفته و درچهارچوب فرهنگ وبینش های فلسفی و ذوق و هنر انسان های هر منطقه با توجه به میراث های قومی آنان ساخته و پرداخته می شود»؛ و درسال 1362 گروهی از کارشناسان سازمان صنایع دستی ایران آن را چنین تعریف کرده اند: «صنایع دستی یه مجموعه ای از «هنر-صنعت»ها اطلاق می شود که عمدتاً با استفاده از مواد اولیه ی بومی و انجام قسمتی از مراحل اساسی تولید، به کمک دست و ابزاردستی موجب تهیه و ساخت محصولاتی می شود که در هر واحدآن، ذوق هنری و خلاقیت فکری صنعتگر سازنده به نحوی تجلی یافته و همین عامل وجه تمایز اصلی این گونه محصولات از مصنوعات مشابه ماشینی و کارخانه ای است » (یاوری وهمکار،1384).
تعریف جامع ترآن مبنی براین که : «صنایع دستی: کارهای تولیدی صنایع دستی با استفاده از آلات و ابزارهای ساده (مثلاً قالی بافی، سفالگری، سوزن دوزی، خاتم کاری و …) و نیز، کالاهایی که بدین گونه و طبق یک طرح ساخته می شود. اغلب آثارهنرهای سنتی وهنرهای تزیینی را می توان دراین زمره به شمارآورد.» (پاکباز،1378،ص343) دردایره المعارف هنر ارائه شده است.
درتقسیم بندی دیگری، هنر به طور عمده به دوگروه محض و کاربردی تفکیک شده است و شاخص ترین هنر کاربردی یعنی هنری که علاوه بر دارابودن زیبایی وارسته و مفهومی می تواند سودمندی مشخص و کاربردی معین داشته باشد، صنایع دستی یا به عبارت دقیق تر هنرهای صناعی است؛ که اشاعه دهنده ی فرهنگ معنوی و عامه،حاصل از معرفت شهودی و جاری بودن در متن زندگی افراد اجتماع است.
2-3-3 ویژگیهای صنایع دستی ایران
مهمترین ویژگیهای صنایع دستی عبارتنداز:
1-برخورداری از بار فرهنگی؛ یعنی استفاده از طرحهای اصیل وبومی،رنگ های مناسب و طبیعی و شیوه های رنگ آمیزی سنتی
2-تأمین قریب 90درصد مواد اولیه از منابع داخلی؛ این امر از وابستگی به خارج از کشور؛ ما را بی نیاز نموده واز آسیب های احتمالی و فشارهای خارجی برحذر می نماید.
3-نقش دست انسان درتولیدآن،دراین خصوص چون نقش اساسی درتولید را انسان بازی می کند وبیش از 90 درصد فرایند کار با دست صورت می گیرد محصولات تولیدی خلاقانه است
4-مکمل اقتصاد کشاورزی بودن صنایع دستی در مناطق روستایی
5-عدم همانندی وتشابهات فرآورده های تولیدی با یکدیگر
6-برخورداری از ارزش افزوده بالا وعدم نیازبه سرمایه گذاری باسرانه زیاد، همراه باتنوع وانعطا ف پذیری فوق العاده تولیدات وتعدد رشته های صنایع دستی
7-عدم نیاز به سرمایه گذاری زیاد در مقایسه با سایر صنایع
8-عدم نیاز به کارشناسان و متخصصان خارجی با توجه به در اختیار بودن تمام مراحل در داخل کشور
9-امکان پذیربودن ایجاد وتوسعه صنایع دستی در مناطق مختلف کشور اعم از شهری، روستایی و عشایری
10-امکان انتقال تجربه،رموزوفنون تولیدی در صنایع دستی
11-خودمصرفی بودن بخش عمده تولید و برآورده ساختن نیازهای داخلی (یاوری وهمکار،1384)