دانلود پایان نامه

7. همکاری گروهی و احساس دوستی در بین فراگیران تقویت می شود(شعبانی، 1385).
8. در یادگیری مشارکتی دانش آموزان احساس مسئولیت بیشتری نسبت به یادگیری انفرادی می کنند(یغما، 1370).
2-21 معایب یادگیری مشارکتی
1. اگر این روش به درستی سازمان نیابد و افراد شرکت کننده نقش خود را به خوبی ایفا نکنند، نتیجه مفیدی عاید نخواهد شد.
2. در این روش برای دانش آموزان خردسال دوره ابتدایی کارایی زیادی ندارد؛ زیرا بحث کردن احتیاج به تفکر و تعقل دارد که این توانایی در کودکان سن پایین، رشد کافی نکرده است ولی از دوره راهنمایی به بالا می توان از این روش استفاده کرد.
3. این روش رو در تمامی موضوع ها و درس ها نمی توان بکار برد. بلکه ازاین روش در زمینه هایی که جنبه اجتماعی دارند و تمام افراد در آن ها علاقه مشترک دارند، استفاده می شود.
4. این روش را برای تعداد کم، حدود 6تا20 نفر می توان به کار برد و در گروه هایی که تعداد آنها بیشتر از 20 نفر باشد، بحث گروهی مشکل است(صفوی، 1370).
2-22 الگوی آموزش انفرادی
بسیاری از روانشناسان تربیتی و مربیان آموزشی اعتقاد دارند که موقعیت یادگیری باید آنچنان سازماندهی شود که هر دانش آموز بر اساس تواناییهای خود به فعالیت و یادگیری بپردازد. برای رسیدن به چنین هدفی الگوی آموزش انفرادی، الگوی بسیار مناسبی است، زیرا در این الگو دانش آموزان بر حسب تواناییهایشان پیش می روند و معلمان نیز وقت کمتری صرف تدریس و زمان بیشتری صرف رسیدگی به فرد فرد دانش آموزان می کنند. البته اولین و اساسی ترین گام در راه تحقق چنین هدفی پذیرفتن مفهوم «دانش آموز محوری» در طراحی و آموزش است. در بسیاری از مواقع دستیابی به هدفهای آموزشی از طریق آموزش انفرادی بسیار آسانتر و امکان پذیرتر از روشهای دیگر است، بویژه اگر آموزش انفرادی به طور صحیح استفاده شود، روحیه استقلال طلبی دانش آموزان در اجرای پروژه های کوچک و بزرگ تقویت می شود(شعبانی، 1385).
پیشرفت هر جامعه در گرو توان آموزشی آن جامعه است و کارایی هر نظام آموزشی را با سنجش میزان دستیابی دانش آموختگان آن نظام به هدفهای آموزشی می توان برآورد نمود .هدفهای آموزشی، همچنین تعیین کننده روشها و برنامه های آموزشی هستند. روشهای آموزشی سنتی که در آنها معلم تنها ارائه دهنده اطلاعات و دانسته ها و د انش آموز پذیرنده غیرفعال آنهاست، برخاسته از نگاه ی یک بعدی به آموزش است که وظیفه آموزش و پرورش را تنها انتقال دانش به دانش آموزان می داند، روشهای آموزشی سنتی و معلم محور برخاسته از اصل اثبات گری است که دانش عینی در حکم واقعیتی مستقل از انسان وجود دارد و معلم می تواند آن را به کمک زبان به دانش آموزان انتقال دهد( سیف،1381).
در این دیدگاه معلم در ارتباطی یک جانبه با دانش آموزان انتقال دهنده دانش و دانش آموز دریافت کننده آن است مشخص کردن موضوع آموزش، انتقال اطلاعات، ارزشیابی از میزان یادگیری دانش آموزان و تقویت رفتارهای مطلوب بر عهده آموزگار است(مهر محمدی،1379).
2-23 اهداف الگوی آموزش انفرادی
الگو و روشهای آموزش انفرادی مناسب هدفهای آموزشی خاصی هستند. در بسیاری از مواقع لازم است دانش آموزان به تنهایی، و به طورمستقل کار کنند، اما این مواقعه چه زمانهایی هستند؟یا در چه مواقعی دانش آموز را می توان در اجرای فعالیت های آموزشی یا مجموعه ای از مطالب چاپ شده یا آموزش برنامه ای را تنها گذاشت؟ پاسخ به چنین سؤالهایی، احتیاج به شناخت هدفهای آموزشی و تحلیل آنها دارد؛ ولی اینکه آموزش انفرادی چه هدفهایی را دنبال می کند، به شرح ذیل است:
2-23-1 رعایت تفاوتهای فردی..
انفرادی کردن آموزش یکی از پدیده های مهم سالهای اخیر نظامهای آموزشی است. بارها معلمان و مربیان آموزشی نسبت به میزان کارایی روش های سنتی تردید کرده و عدم رضایت خود را ابراز داشته اند. این عدم رضایت، تا حدودی ناشی از تفاوتهای فردی موجود بین دانش آموزان بوده است. تفاوتهای فردی، حداقل از دهه1920مورد توجه بسیاری از صاحبنظران تربیتی واقع شده است؛ زیرا در این سالها بود که با انجام آزمونهای مختلف، به میزان اختلاف بهره هوشی دانش آموزان پی بردند. طبیعی است که تفاوتهای فردی، روش سخنرانی و روش بحث گروهی را که در آن، یک موضوع واحد با یک روش خاص برای همه اجرا می شود، آشکارا زیر سؤال برده است. اگر در کلاس تفاوتهای فردی در نظر گرفته نشود، خستگی، انزجار، و تنفر از فعالیت های آموزشی تقویت خواهد شد. راه حل طبیعی چنین مشکلی، استفاده از روشهای آموزش انفرادی یا طبقه بندی دانش آموزان بر اساس تواناییهاست. اما باید توجه داشت که فنون آموزش انفرادی به صورت گروه بندی می تواند مشکل ویژگی های ثابت دانش آموزان را حل کند، ولی هرگز قادر به حل ویژگی متغیر آنان نیست؛ مثلأ چه بسا دانش آموزان در یک موضوع خاص، استعدادی یکسان، ولی قدرت درک و دریافت متفاوتی داشته باشند ممکن است پاسخ به یک دانش آموز، برای دانش آموز دیگرحتی در یک گروه هم سنخ قانع کننده نباشد(شعبانی، 1385).
2-23 -2 رشد استقلال در عمل و یادگیری
گذشته از اینکه در آموزش انفرادی، دانش آموزان می توانند با توجه به استعداد خود به هدف های آموزشی دست یابند، روش آموختن مستقل را نیز یاد می گیرند؛ یعنی در روش آموزش انفرادی، دانش آموزان « یاد می گیرند که چگونه یاد بگیرند» و این خود یکی از هدفهای مهم آموزشی است؛ زیرا آنها باید قادرباشند پس از ترک مدرسه یادگیری را ادامه دهند(همان منبع،ص210).
2-23-3 عادت به مطالعه
معمولآ معلمان و دانش آموزان انتظار دارند که وقتی در مدرسه یا منزل به تنهایی کار می کنند، بیشتر یاد بگیرند. این هدف معمولآ از طریق آموزش انفرادی تحقق می یابد، و دانش آموزان با این روش معلومات زیادتری کسب می کنند. کسب معلومات بیشتر، رضایت از فعالیتهای آموزشی را فراهم می کند، و بر اثر ادامه فعالیت دانش آموز به مطالعه عادت می کند و استمرار این عمل، این عادت را در او تقویت خواهد کرد(همان منبع،ص210).
2-23-4 ایجاد مهارت در مطالعه
معلم می تواند با ارائه روشهای صحیح، بر مهارت دانش آموزان به هنگام مطالعه بیفزاید. رابینسون در سال 1970 در این زمینه، روش مطالعه SQ3R را پیشنهاد کرده است. مراحل این روش عبارت است ار:
الف) مطالعه اجمالی؛ یعنی مطالعه عناوین و یادآوری اطلاعات گذشته؛
ب) سؤال؛ ایجاد سؤالهایی در ذهن، یعنی برگرداندن عناوین کتاب به سؤالهایی که احتمالآ پاسخ آنها باید داده شود؛
ج) مطالعه (خواندن)؛ یعنی قرائت دقیق متن برای یافتن پاسخ سؤالات؛
د) از بر خواندن؛ یعنی تلاش برای یافتن پاسخ های دقیقتر سؤالات، بدون استفاده از کتاب؛
ه) بازنگری؛ یعنی مرور یاداشتها و به یاد آوردن نکات مهم(همان منبع،ص211).
2-23-5 مطالعه خود هدایت شده و مستقل