دانلود پایان نامه
درمان با متادون یکی از روشهای درمان دارویی میباشد که به افراد معتاد در کنترل وابستگیشان به مواد مخدر کمک مینماید (Hall and Mattick, 2008).
درمان نگهدارنده با متادون که به طور بین المللی یک مداخله مؤثر، ایمن، هزینه اثربخش برای افراد وابسته به مواد مخدر شناخته شده است (Dole et al., 1966).
بیشترین و گستردهترین روش به کار گرفته شده برای درمان معتادین به مواد مخدر میباشد که از سال 1964 در ایالت متحده وجود دارد اعتقاد بر این است که در این روش، متادون هم مشکلات مربوط به ترک را از بین برده و هم دارای تأثیر مثبت بر جنبههای مختلف فردی و اجتماعی افراد میباشد (مستشاری، 1380).
در کشورهای پیشرفته درمانهای دارویی مانند بوپرنورفین و متادون برای وابستگی به مواد مخدر استفاده میشود اما در بسیاری از کشورهای در حال توسعه روشهای دارویی پذیرفته نمیشود بلکه در این کشورها سعی میشود تا با به کارگیری روشهای غیردارویی مانند زور، زندان، حبس و غیره با مساله وابستگی به مواد مخدر برخورد گردد (Van den Brink et al., 2006).
اگر چه جستجو برای یافتن اشکال دیگر درمان در خصوص وابستگی به مواد افیونی ادامه دارد، اما هنوز هم درمان نگهدارنده با متادون، بیشترین استفاده را به خود اختصاص داده است.
برنامه و سیاستهای درمان نگهدارنده با متادون در سطح جهان متفاوتند. رویکرد جامع به درمان نگهدارنده با متادون دارای تعدادی مؤلفه است که به طرق مختلف و سطوح متنوعی ارائه میشوند. این مؤلفهها عبارتند از:
دوز مصرفی متادون
مراقبت پزشکی
درمان برای استفاده از سایر مواد
مشاوره و حمایت
خدمات بهداشت روانی
بهبود و ارتقای سلامتی، پیشگیری از بیماری و آموزش
ارتباط با سایر خدمات و حمایتها در سطح جامعه
کمکرسانی و پشتیبانی
Blanchard در سال (2000)، 872 بیمار تحت درمان با متادون را مورد مطالعه قرار داد و وجود اختلالات محور اول و دوم را در آنها بررسی کرد. او نشان داد در صورتی که فرد معتاد به مواد افیونی به یکی از انواع اختلالات محور اول مبتلا باشد به درمان دارویی اختلال فوق و روان درمانی توام با درمان نگهدارنده با متادون نیازمند است (McGovern et al., 2007).
به منظور توجیه این همبودی نظریههای مختلفی مطرح شده است. یکی از نظریههایی که در مورد علت شروع اعتیاد پیشنهاد شده است و توجه چشمگیری به آن شده است، نظریه خود-درمانی”کانتزیان ” است. براساس این نظریه، افراد داروها را سوء مصرف میکنند تا از حالات عاطفی آزارنده و غیر قابل تحمل آسوده شوند. این نظریه با زندگی نامههایی که معتادان در طول دورهی درمان بیان میکنند، هماهنگ در مجموع نظریههای مختلفی که برای بررسی و تبیین میزان بالای همبودی اختلالهای روانی و سوء مصرف مواد مطرح شده است (Turner and Hersenm, 1997) .
2-10- تاریخچه ابراز وجود
مبحث ابراز وجود سابقهای طولانی در رفتار درمانی دارد و سرآغاز آن به کارهایSalter (1949)، Wolpe (1957)، باز میگردد.
Andrew Salter (1949)، نخستین کسی بود که مفهوم ابراز وجود را بر اساس افکار پاولف، مبتنی بر تأثیرپذیری از برانگیختگی و بازداری عنوان کرد. او معتقد بود، افرادی که برانگیختگی بیشتری دارند، عملمدار و افراد متمایل به حالتهای نوروتیک، بازداری بیشتری دارند. برانگیختگی، در واقع به فعلیت رساندن توان فرد از نظر شناختی و عاطفی است (عمیدنیا، 1389).
افرادی که خود ابرازی پایینی دارند در باورها، احساسات و عقایدشان حقی برای خود قایل نبوده و اصل شباهت احساسی خود را با دیگران رد میکنند، در پاسخ به اعتراض علیه رفتارهای نادرست دیگران ناتوانند و خواستههایشان را نسبت به دیگران کم اهمیت میدانند. ابراز وجود میتواند به انسان، احساس خودکارآمدی و کنترل درونی بخشد و در نتیجه، اعتماد به نفس و عزت نفس فرد را تقویت کند. جرأت ورزی یا ابراز وجود را میتوان قلب رفتار میان فردی یا مهارت برقراری ارتباط میان فردی برشمرد. (پاییزی، 1385).
در واقع ابراز وجود یکی از جنبههای قابل اصلاح میان فردی است. این مهارت افراد را در برخورد با همکاران، چه مافوقها و چه زیردستان بسیار یاری میکند. همچنین، در تعامل با متخصصان، به خصوص وقتی از لحاظ قدرت و پایگاه با آنها تفاوت داریم (مثلاً پرستاران و پزشکان)، بسیار مهم است.
2-11- ابراز وجود