دانلود پایان نامه

گلپور چمرکوهی و محمدامینی (1391)، پژوهشی با هدف بررسی اثر بخشی آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر بهبود ذهن آگاهی و افزایش ابراز وجود دانشآموزان پایهی سوم راهنمایی که به اضطراب امتحان مبتلا بودند، انجام شد. به همین منظور تعداد 45 دانشآموز دختر و پسر از میان دانشآموزان شهرستان نوشهر که دارای اضطراب امتحان بودند به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه گمارده شدند. از پرسشنامههای اضطراب امتحان، ذهن آگاهی و ابراز وجود برای جمع آوری اطلاعات استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس چند عاملی بر روی تفاضل نمرههای پیشآزمون-پسآزمون نشان داد که بین گروههای آموزش ذهن آگاهی و گواه در متغیرهای ذهن آگاهی و ابراز وجود و اضطراب امتحان تفاوت معنیداری وجود دارد. روش آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر بهبود ذهن آگاهی، افزایش ابراز وجود و اضطراب امتحان مؤثر بود.
حاجیحسنی و همکاران (1391)، پژوهشی با هدف تعیین رابطهی بین پرخاشگری، ابراز وجود و افسردگی با آمادگی به اعتیاد در دانشجویان دختر دانشگاه علامهطباطبایی انجام شد. روش پژوهش همبستگی و جامعهی آماری دختران دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی تهران در سال 1390 بودند . از میان آنها 150 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و با پرسشنامههای پرخاشگری اهواز (1379)، پرسشنامهی ابراز وجود Gambril and Rijy (1975)، پرسشنامهی افسردگی بک (1961) و پرسشنامهی آمادگی به اعتیاد زرگر (1385) مورد آزمون قرار گرفتند. دادهها از طریق آمار توصیفی (فراوانی، شاخصهای مرکزی و محاسبهی ضریب همبستگی) و آمار استنباطی (رگرسیون چندمتغیره به شیوهی همزمان) تجزیه و تحلیل شد. یافتههای پژوهش نشان داد که رابطهی بین متغیرهای پرخاشگری، ابراز وجود و افسردگی با آمادگی به اعتیاد معنادار است (01/0>p). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون چندمتغیری نشان داد که ترکیب خطی پرخاشگری، ابراز وجود و افسردگی توان پیشبینی آمادگی به اعتیاد را دارند (01/0>p).
حامدی و همکاران (1392)، پژوهشی با هدف تعیین اثربخشی ذهن آگاهی بر پیشگیری از عود مجدد مصرف مواد مخدر انجام داددند، که یک مطالعه نیمه تجربی 90 نفر از مردان سوءمصرف کننده مواد که طی یک هفته اخیر سمزادیی کرده بودند از میان کلیه افراد سمزدایی کرده در مراکز ترک اعتیاد شهر تهران انتخاب شدند و به صورت تصادفی در یکی از سه گروه مداخله ذهن آگاهی، مشاوره رفتاری کاهش آسیب ایدز و مصرف مواد، کنترل جایگزینی شدند. دو هفته بعد از اتمام مداخله و همچنین دو ماه بعد از پس آزمون، آزمون پیگیری به عمل آمد. تشخیص سوءمصرف مواد با استفاده از مصاحبه بالینی ساختار یافته برای اختلالهای محور یک و همچنین آزمایش مرفین صورت گرفت. از آزمون دقیق فیشر برای تحلیل دادهها استفاده شد. نتایج نشان داد هر دو روش ذهن آگاهی و مشاوره رفتاری کاهش آسیب ایدز و مصرف مواد در جلوگیری از عود سوءمصرف مواد اثربخشی داشت . آموزش ذهن آگاهی و مشاوره رفتاری کاهش آسیب ایدز و مصرف مواد در جلوگیری از عود سوءمصرف مواد اثربخشی یکسانی داشتند. افراد با و بدون سابقه سوءمصرف مواد و همچنین مردان مجرد و متاهل تأثیرپذیری یکسانی از سوئ مصرف مواد داشتند.
2-26-2- پژوهش خارجی
پژوهشهای Green و همکاران (1980)، نشان داده است که افراد با ابراز وجود کمتر، تمایل به افسردگی بیشتری دارند و در مدرسه عملکرد ضعیفتری دارند (حاجیحسنی، 1391).
نتایج پژوهش Elliott and Gramling (1990)، نیز نشان داد که ابراز وجود، میتواند حمایت اجتماعی را در شرایط فشارزا افزایش دهد.
Just and Alloy (1997)، هم نشان دادند بیماران نشخوارکننده فکری این تصور غلط را دارند که نشخوار فکری بینش روانشناختی بهتری را در آن ها رقم میزند.
Lyubomirsky و همکاران (1998)، در بررسی رابطه نشخوار فکری و افسردگی، مشاهده کردند، بیمارانی که قبلاً افسردگی را تجربه کردهاند، عواطف منفی رابطه معنیداری با نشخوار فکری و علائم افسردگی نشان میداد. همچنین نشان دادند که نشخوار فکری با سطوح بالاتر علائم افسردگی مرتبط است.
Ravicz (1998)، در مطالعات خود به این نتیجه رسید که تعلیم و یادگیری مهارتهای اجتماعی و آموزش ابراز وجود، در هر دو جنس باعث کاهش فشار روانی و افزایش بهداشت روانی عزت نفس میگردد.
Azais و همکاران (1999)، در بررسی خود به این نتیجه رسیدند که ابراز وجود سبب بهبود سازگاری در تعامل اجتماعی میشود و کنش ناموفق ابراز وجود، سبب افزایش اضطراب، افسردگی، و اختلالات شخصیتی میشود.
Siegle (2000)، هم نشان داد که افسردگی با فعالیت پیوسته در حوزههای مغزی مسئول برای کدگذاری هیجانی همراه است.
Watkins (2001)، هم نشان داد تمایل بیشتر برای نشخوار فکری با نیاز بیشتر برای درک موقعیت، اهمیت فردی موقعیت و راهبردهای تحلیل موقعیت همراه است.
Morone و همکاران (2008)، در مطالعه خود بر روی بیماران با درد مزمن دریافتند که تمرین ذهن آگاهی اثرات مثبتی بر روی درد، توجه و مسائل خواب دارد. همچنین نتیجه مطالعه آنها نشان داد که تمرین ذهن آگاهی باعث رشد بهزیستی روانشناختی در افراد میشود که این امر تأثیر فوری بر افزایش خلق و اثرات دراز مدت بر کیفیت زندگی دارد. در حقیقت آنها دریافتند که افزایش ذهن آگاهی با افزایش بهزیستی روانشناختی و بهزیستی جسمانی همراه است.
Amanda و همکاران (2008)، در تحقیق خود اشاره کردند که آموزش مهارتهای اجتماعی بخصوص ابراز وجود تأثیر مثبتی بر سازگاری اجتماعی و افزایش مهارتهای اجتماعی دارد.
Myint و همکاران (2011)، در بررسی اثربخش تمرینات کوتاه مدت با روش ذهن آگاهی بر روی 18 نفر از دانشجویان دانشگاه به این نتیجه رسیدند تمرینات ذهن آگاهی بر روی استرس آنها موثر بوده است.
Garland و همکاران (2011)، در یک پژوهش با تبین مدل مقابلهای ذهن آگاهانه نشان دادند که راهبرد مقابله فاجعه آفرینی با ذهن آگاهی همبستگی منفی دارد و با افزاش ذهن آگاهی فاجعه آفرینی کاهش مییابد همچنین در پژوهش مذکور نشان داده شد که فاجعه آفرینی در پس آزمون کاهش معنیداری افته است.
Witkiewitz و همکاران (2013)، ذهن آگاهی در درمان توانبخشی زندانیان الکلی و اختلال اضطراب فراگیر که بخش مهمی از مشکلات افراد ترک کننده اعتیاد است، استفاده و بر نتایج مفید آن تأکید شده است.
فصل سوم
روش پژوهش
3-1- مقدمه
فصل حاضر به روش شناسی پژوهش مربوط است. در این فصل ابتدا در مورد روش انجام تحقیق، جامعه آماری، نمونه، ویژگیهای افراد نمونه بحث شده. سپس ابزاراندازهگیری که به منظور جمعآوری اطلاعات بکار رفتهاند و نحوه اجرا و نمرهگذاری و تفسیر آنها معرفی گردیده است. سرانجام نیز روشهای آماری که به منظور تجزیه و تحلیل یافتهها و نتیجهگیری نهایی مورد استفاده قرار گرفتهاند، بیان شده است.
3-2- روش پژوهش