دانلود پایان نامه
1-2-4-5: روش طیف ظرفیت (Capacity Spectrum Method)
روش طیف ظرفیت در سال 1987 در ابتدا برای برآورد لرزهای ساختمان ها توسط Freeman [27] ارایه شد و سپس در سال 1996 توسط شورای تکنولوژی کاربردی آمریکا برای برآورد لرزهای ساختمانهای بتنی در آیین نامه ATC40 [4] وارد گردید. در این روش ابتدا منحنی ظرفیت سازه چند درجه آزادی (منحنی بارافزون) با فرض این که نیمرخ تغییر شکل سازه را میتوان با شکل تغییر مکان آن در مود اول ارتعاش نمایش داد، به دست میآید. برای منظور کردن انرژی مستهلک شده به واسطه رفتار هیسترزیسی ساختمان در هنگام زمین لرزه، به کمک منحنی ظرفیت مقدار میرایی مؤثر تعیین میشود. سپس به کمک طیف طرح، نمودار طیف شتاب در مقابل طیف تغییر مکان رسم شده و سرانجام از محل تقاطع دو منحنی ظرفیت و منحنی تقاضا ( بر اساس میرایی مؤثر)، نقطه عملکردی که متناظر با تغییر مکان هدف است، بدست خواهد آمد شکل(1-30).

شکل 1-30: روش طیف ظرفیت و نمودارهای ظرفیت و تقاضا نمونه [27]


1-2-4-6: روش ضرایب
این روش در سال 1998 توسط[9] Krawinkler از دانشگاه استانفورد ارایه شده و بعد از آن در آیین نامهFEMA273[16] گنجانده شده است. در این روش، تغییر مکان هدف از حاصل ضرب تغییر مکان طیفی الاستیک متناظر با پریود اول ارتعاش ساختمان در مجموعهای از ضرایب مختلف به دست میآید که معرف موارد زیر هستند:
نسبت تغییر مکان طیفی به تغییر مکان بام
نسبت تغییر مکان الاستیک به تغییر مکان غیرالاستیک
اثرات مربوط به شکل هیسترزیس پاسخ تغییرمکان سازه
اثرات مربوط به پدیده دینامیکی بر روی پاسخ تغییرمکان
1-2-4-7: روش N2
این روش تقریباً مشابه روش طیف ظرفیت بوده و بر این اساس استوار است که برای تعیین تغییرمکان لرزهای تقاضا از تحلیل طیفی سیستم یک درجه آزادی معادل با فرض مدل دو خطی و نمایش دهنده مود اول ارتعاش سازه اولیه استفاده میشود. این روش توسط [8]Fajfar از دانشگاه Ljubljana اسلونی ارایه شده است. به تدریج با توسعه روش مزبور و باترکیب این روش و روش طیف ظرفیت، اصلاحاتی بر روی آن انجام گرفت به طوری که به جای طیف پاسخ با میرایی مؤثر از طیف پاسخ غیرالاستیک استفاده شد و نمودارهای تقاضا به جای وابستگی به نسبت میرایی، به مقدار شکلپذیری ( مربوط به تغییر مکان ) مرتبط شدند ( شکل 1-31).

مطلب مرتبط :   کیفری، حقوق، جنایی، سیاست، عدالت، دادرسی

شکل1-31: منحنی نمونه طیف تقاضا برای شکلپذیریهای ثابت در روشN2 [8]
1-2-4-8: شکل توزیع بار جانبی در ارتفاع ساختمان
برای برآورد رفتاری یک ساختمان، انتخاب شکل توزیع مناسب بار به نوعی مهمتر از تعیین دقیق تغییر مکان هدف است. در حقیقت شکل بارگذاری جانبی نشان دهنده و عامل توزیع نیروهای اینرسی در یک زمین لرزه طرح است. روشن است که توزیع نیروهای جانبی بر اساس شدت زمین لرزه و در طول زمان تحریک زمین تغییر مییابد. اگر تنها از یک شکل بارگذاری استفاده شود، فرض اساسی این خواهد بود که توزیع نیروهای اینرسی در طول زمین لرزه ثابت بوده و بیشینه تغییر شکلهای به دست آمده با آنچه که وقوع آن در زمین لرزه طرح انتظار می رود قابل مقایسه خواهد بود. این فرضیات در بعضی موارد نزدیک به واقعیت و در بعضی دیگر دور از واقعیت است. چنین فرضیاتی وقتی به واقعیت نزدیک هستند که:
اول- پاسخ سازه به طور قابل ملاحظه ای متأثر از اثر مودهای ارتعاش بالاتر نباشد.
دوم- ساختمان تنها دارای یک نوع مکانیزم کلی جاری شدن باشد.
به طور کلی شکلهای متعارف مورد استفاده در روش تحلیل استاتیکی غیرخطی عبارتند از: