پایان نامه رایگان با موضوع ایمنی، ماهی، افزایش، لنفوسیت

Kim وهمکاران (1999) نیز با تجویز آلوئه ورا به ماهی Rockfish افزایش مقاومت در برابر عفونت با باکتری ویبریو آنگوایلاروم را گزارش نمودند. نتایج مشابهی از کاربرد، پودر برگ گیاه Rosmarinus officinalis (Abutbul et al., 2004) ، عصاره آبی گیاه Eclipta alba (Christybapita et al., 2007) و عصاره الکلی گیاه Solanum trilobatum (Divyagnaneswari et al., 2007) نیز در منابع مشاهده گردید که نسبتاً با یافته های تحقیق حاضر انطباق دارد. البته عدم تاثیر دو عصاره مورد بررسی ( لعل و ترکیب لعل و مرزه) دراین تحقیق بر میزان بقای ماهی های غیر ایمن، می‌تواند به علت حدت بالای باکتری یا نیاز به غلظت های بالاتر عصاره برای تاثیر بیشتر باشد.
4-6. فاکتور های خونی مورد بررسی
گلبول های سفید در ماهیان عمل فاگوسیتوز و پاسخ ایمنی بدن نسبت به عوامل انگلی، باکتریایی و ویروسی و کمک به ترمیم بافت های صدمه دیده را به عهده دارند. اندازه گیری گلبول های سفید، درصد و نوع آنها در تعیین وضعیت عمومی ماهی کاربرد فراوانی می‌تواند داشته باشد (علیشاهی، 1387). محرک های سیستم ایمنی می‌توانند در تعداد و فعالیت گلبول های سفید خونی تاثیر گذارند(Raa et al., 1992). برخی محرک های ایمنی در بهبود خونسازی در اندام های خونساز و بهبود فاکتورهای خونی تاثیر می‌گذارند.
نتایج تعداد گلبولهای سفید به دست آمده از آنالیز فاکتورهای خونی در جدول 3-3 نشان می‌دهد که این فاکتورها در بین ماهیان تغذیه شده با عصاره گیاهان مرزه، لعل و ترکیب لعل و مرزه و گروه شاهد تفاوت معنی داری را ایجاد نکرده است(05/0P>). البته افزایش نسبی در تیمارهای تغذیه شده با عصاره مرزه نسبت به سایر تیمارها مشاهده می‌گردد. با مقایسه نتایج تاثیر عصاره ها بر تیتر آنتی بادی و تعداد لکوسیت ها مشخص می‌گردد که هر دو فاکتور در هیچ یک از گروهها افزایش نیافته است، لذا به درستی می‌توان نتیجه گرفت که عدم تغییر در تیتر آنتی بادی بدنبال عدم افزایش تعداد لکوسیت ها (مخصوصاً لنفوسیت) بوده است. چراکه آنتی بادی ها توسط لکوسیت ها تولید می‌شوند، لذا این ترکیبات احتمالاً در تحریک برای تولید برخی از سایتوکین ها نقشی نداشته و تعداد و فعالیت لکوسیت ها را نیز تحت تاثیر قرار نداده اند. البته عدم تاثیر این عصاره ها را همچنین می‌توان به دلیل کم بودن احتمالی دوز عصاره نسبت داد، چراکه افزایش نسبی در تیمارهای تغذیه شده با مرزه مشاهده می‌گردد، ولی این افزایش به حدی نیست که از نظر آماری معنی دار باشد. در تحقیقات متفاوت، تاثیر محرک های ایمنی بر افزایش لکوسیت های ماهی گزارش گردیده است. به عنوان مثال تجویز گلوکان و لیپوپلی ساکارید در ماهی کپور معمولی، افزایش تعداد و نسبت گلبول های سفید را باعث شده است(Selvaraj et al., 2005 & 2006). Tatina و همکاران (2010) نیز افزایش تعداد لکوسیت های تاس ماهی را بدنبال استفاده از ویتامین E و C به عنوان محرک ایمنی گزارش نمودند. Harikrishnan و همکاران(2003) تاثیر افزودن عصاره های گیاهی بر تعداد و نسبت لکوسیت های ماهی طلایی را گزارش نمودند. همچنین نتایج بدست آمده از تحقیق Akrami و همکارانش در سال 2008 نشان می‌دهد با اضافه کردن اینولین از 1 تا 3 درصد به جیره غذایی فیل ماهیان جوان، تعداد کل گلبولهای سفید در ماهیان تغذیه شده با کمترین سطح از اینولین به طور معناداری در مقایسه با سایر گروههای آزمایشی بالاتر بوده است.
Sahu و همکاران در سال 2007 نشان دادند که هسته تخم انبه به عنوان یک محرک ایمنی سبب بالا رفتن سطوح لوکوسیت ها در ماهیان تغذیه شده با این مکمل غذایی می‌شود. Choundhury و همکاران در سال 2005 دریافتند که استفاده از RNA مخمر به عنوان محرک ایمنی سبب افزایش در تعداد کل گلبولهای سفید در ماهی روهو Labeo rohi می‌گردد. در تحقیق دیگری تغذیه ماهیان روهو با محرک ایمنی مثل لوامیزول و اسید آسکوربیک سبب افزایش تعداد گلبولهای سفید خون گردید(Sahoo & Mukherjee, 2002).
افزایش مقاومت دربرابر عفونت باکتریایی در قزل آلای رنگین کمان پس از تغذیه لاکتوفرین گاوی مشاهده شده است. همچنین این گلیکوپروتئین سبب افزایش تولید ماکروفاژها، گرانولوسیت ها و نوتروفیل گردیده است(Sakai et al., 1999).
در کنار ایمنی ذاتی مکانیسم های دفاعی تکامل یافته تری نیز وجود دارد که در پی رویارویی با آنتی ژن فعال شده و سپس در هر بار برخورد با همان میکروب بر قدرت دفاعی و شدت پاسخگویی آنها افزوده می‌شود و از آنجا که این نوع ایمنی به صورت واکنش یا پاسخی در برابر عفونت شکل می‌گیرد به آن سیستم ایمنی تطبیقی نیز گفته می‌شود.
مرکزیت دفاعی اختصاصی، لنفوسیت ها بوده که مسئول سه شکل از ایمنی اختصاصی می‌باشند: ایمنی خونی، ایمنی سلول میانجی(Cell-mediate immune) و ایمنی خاطره. ایمنی خونی با تولید آنتی بادی (ایمونوگلوبین) و CMI به پاسخ ها دلالت دارد که توسط لنفوسیت ها و ماکروفاژها ایجاد می‌شوند. مهمترین شکل ایمنی اختصاصی، ایمنی خاطره است که به عنوان عامل سازگاری با تغییرات ایجاد شده و در نتیجه رویارویی با همان آنتی ژن پاسخ دوم شکل می‌گیرد. لنفوسیت ها در گردش خون، ارگان های لنفی و دیگر بافت ها بویژه در طی واکنش های التهابی دیده می‌شوند. در مهره داران عالی تر دو جمعیت از لنفوسیت ها وجود دارند که شامل لنفوسیت T و لنفوسیت B می‌شوند. لنفوسیت T مسئول برای CMI و مسئول همکاری با لنفوسیت B می‌باشد که مسئولیت تولید آنتی بادی در بدن را دارد. لنفوسیت T و لنفوسیت B هر دو مسئول ایمنی خاطره می‌باشند. گزارشات متعددی از افزایش تعداد لنفوسیت ها در آبش ش، پوست و روده به خصوص در زمان عفونت و تحریکات وجود دارد(Roberts, 1989). همچنین تحقیقات ثابت نمود که بین استرس و ایجاد مقاومت نسبت به بیماری ها ارتباط وجود دارد. ولی مکانیزم های این ارتباط بسیار پیچیده است. به طوری که استرس موجب بروز تغییرات زیادی در سیستم های فیزیولوژیک بدن از جمله سیستم های دفاعی می‌گردد(Ellis, 1982). هنگامی‌که به ماهی استرس وارد می‌شود، سطوح در گردش لوکوسیت ها با زمان تغییر کرده و این تغییرات به دنبال انواع فاکتورهای فیزیکی استرس زا، کاهش تعداد لنفوسیت ها یا کاهش تعداد این سلول ها نسبت به تعداد گلبولهای قرمز را شامل می‌شود.
در مورد سایر فاکتورهای مورد بررسی در این تحقیق، نتایج نشان داد که تجویز خوراکی هیچکدام از دو عصاره مورد بررسی و نیز ترکیب عصاره ها، تفاوت معنی داری در نسبت گلبولهای سفید خونی(هتروفیل، لنفوسیت، ائوزینوفیل، مونوسیت) ماهی ایجاد ننمود(05/0P>). این یافته ها با برخی تحقیقات انجام شده بر تغییرات گلبولی بدنبال استفاده از محرک های ایمنی در ماهی تطابق ندارد که از آن جمله: Selvaraj و همکاران(2005 و 2006) درماهی کپور معمولی بعد از تجویز گلوکان و LPS باکتری افزایش نسبت نوتروفیل و مونوسیت و کاهش ائوزینوفیل و بازوفیل و عدم تغییر لنفوسیت را گزارش نمودند. Harikrishnan و همکاران (2003) افزودن مکمل های گیاهی به خوراک ماهی طلایی را باعث تغییر تعداد و نسبت گلبول های سفید خونی دانستند. البته استفاده از محرک های ایمنی در ماهی کپور(Watanuki et al., 2006) و تاس ماهی( Tatina et al., 2010) نیز تغییری در نسبت گلبول های سفید ایجاد ننموده است که با نتایج تحقیق جاری انطباق دارد.
قنواتی و همکاران نیز در سال 1387 با بررسی اثر عصاره های دارواش و سیاه دانه بر روی ماهی کپور دریافتند که این عصاره ها تغییری در نسبت گلبولهای سفید خونی ایجاد ننموده است.
محرک های ایمنی مثل بتا گلوکان و اسید آلژنیک می‌توانند ایمنی اختصاصی و غیر اختصاصی را افزایش دهند. اثرات بلند مدت و کوتاه مدت جیره حاوی مخمر، بتا گلوکان و اسید آلژنیک بر روی پاسخ ایمنی در ماهی سی باس Dicentrarchus labrax مطالعه شده که در تیمارهای کوتاه مدت با جیره حاوی 5/0% ارگوسان روی ایمنی اختصاصی و غیر اختصاصی اثری مشاهده نشد. در تیمارهای بلند مدت، سطوح لایزوزیم و کمپلمان سرم، افزایش نشان داده است و میزان لنفوسیت ها وابسته به تغییرات درجه حرارت آب بود. به طوری که در فصول سرد سال کمپلمان سرم کاهش و سطوح لایزوزیم و درصد لنفوسیت ها افزایش معناداری را نشان داده است(Bagni et al, 2005).
در کل تفاوت نتایج غیر مشابه با تحقیقات فوق را می‌توان به خصوصیات نوع محرک ایمنی، تفاوت سیستم ایمنی ماهی مورد بررسی(قنواتی و همکاران، 1387)، احتمالاً زمان کوتاه استفاده از جیره های آزمایشی و شرایط استرس زا چه در زمان انجام آزمایش و چه در زمان نمونه برداری(Ellis, 1982) نسبت داد.
نتایج این تحقیق نشان داده است تجویز خوراکی عصاره مرزه خوزستان و ترکیب عصاره های لعل کوهستان و مرزه باعث افزایش نسبی دفاع ایمنی ماهی کپور معمولی گردیده که این اثر با بهبود برخی فاکتورهای ایمنی غیر اختصاصی ماهی و افزایش کارایی واکسن در برابر باکتری آئروموناس هیدروفیلا نشان داده شده است. البته این اثرات در مورد گیاه مرزه خوزستان بیشتر و قابل توجه تر از سایر عصاره ها بوده است. نتیجه گیری کلی
در نتیجه گیری کلی می‌توان گفت که تجویز خوراکی عصاره مرزه خوزستان برخی فاکتورهای ایمنی غیر اختصاصی ماهی (لایزوزیم، قدرت باکتری کشی سرم) ماهی کپور معمولی را تحت تاثیر قرار داده و میزان بقاء را نیز در ماهیان افزایش داده است. لذا می‌توان از آن به عنوان کاندیدایی برای محرک ایمنی ماهی نام برد. ترکیب عصاره لعل و مرزه نیز بعد از عصاره مرزه در درجه دوم اهمیت قرار دارد ولی عصاره لعل با وجود اثرات تحریک ایمنی گزارش شده در حیوانات خونگرم، اثرات تحریک ایمنی محدودی در ماهی داشته (عدم تغییر در میزان لایزوزیم سرم، قدرت باکتری کشی سرم، کمپلمان، تیتر آنتی بادی) و به دنبال آن افزایشی در تعداد لوکوسیت ها ایجاد ننموده است، بنابراین احتمالاً برای تحریک ایمنی ماهی مناسب نمی‌باشد. لذا امکان بررسی عصاره مرزه خوزستان به عنوان کاندیدایی برای تحریک سیستم ایمنی ماهی هم به عنوان ادجوان (یاور ایمنی، همراه واکسن) و هم به عنوان محرک ایمنی غیر اختصاصی در ماهی وجود دارد. ]]>

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *