دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

اندازه گیری محافظه کاری، محافظه کاری حسابداری

[do_widget id=kl-erq-2]

دلیل انتخاب مدل بالا برای اندازه گیری محافظه کاری حسابداری به قرار زیر است:
الف) مدل های موجود برای اندازه گیری محافظه کاری از جمله مدل باسو و مدل پنمن و ژانگ که در برخی از پژوهش های داخلی نیز از آنها استفاده شده، در اندازه گیری محافظه کاری با خطای زیاد مواجه هستند.
ب) اطلاعات مدل مورد استفاده این پژوهش، مبتنی بر اطلاعات حسابداری است و در آن از شاخص های بازار استفاده نمی شود. با توجه به دسترسی به اطلاعات صورت های مالی، با اندازه گیری محافظه کاری نهفته در صورت های مالی، این مدل نسبت به سایر مدل ها برای بازارهای در حال توسعه نظیر بازار سرمایه ایران، مناسب تر است(ریان ، 2006).
3-3-2 متغیر وابسته
3-3-2-1 بحران مالی( ورشکستگی)
مدل های پیش بینی ورشکستگی یکی از فنون و ابزار پیش بینی وضعیت آینده شرکت هاست که احتمال وقوع ورشکستگی را با ترکیب گروهی از نسبت های مالی، تخمین می زنند. در روش تجزیه و تحلیل نسبت ها، احتمال وقوع ورشکستگی به وسیله یک گروه از نسبت های مالی که به وسیله صاحبنطران با هم ترکیب شده اند، تخمین زده می شود(رسول زاده، 1380).
الگوهای پیش بینی ورشکستگی، یکی از ابزار برآورد وضع آینده شرکت هاست. سرمایه گذاران و اعتباردهندگان، تمایل زیادی برای پیش بینی ورشکستگی بنگاه ها دارند، زیرا در صورت ورشکستگی آنها هزینه های زیثادی را متحمل می شوند.
سابقه تحقیق درباره ارتباط بین نسبت های مالی و پیش بینی ورشکستگی و به تبع آن تداوم فعالیت و همچنین قابلیت پیش بینی نسبت های مالی، به سال ها قبل برمی گردد. مهم ترین مدل معرفی شده قبل از مدل آلتمن، مدل ویلیام بیور است که این مدل از نوع تحلیل تک متغیره برای شرکت است.
پس از آن که شخص شد مدل بیور به دلایلی از جمله تک متغیره بودن آن معیار مناسبی برای پیش بینی ورشکستگی نیست، محققان از مدل های چند متغیره برای پیش بینی ورشکستگی و تعیین تداوم یا نبود تداوم فعالیت استفاده کردند(هارونکلایی و کدخدایی، 1382).
روش تک متغیره با وجود قدرت پیش بینی خوب آن، به دلیل همبستگی میان نسبت های مالی و مشکلات مربوط به ارسال نشانه های متضاد توسط متغیرهای مختلف، مورد انتقاد قرار گرفت. به علاوه از آنجا که وضعیت مالی یک شرکت دارای ابعاد مختلفی است، یک نسبت منفرد به تنهایی در بردارنده کل اطلاعات نیست(اعتمادی و دهکردی، 1387).
ادوارد آلتمن نخستین فردی است که الگوهای پیش بینی ورشکستگی چند متغیره را عرضه کرد. او در سال 1968 برای اولین بار اثر ترکیبات مختلف نسبت های مالی را برای پیش بینی درماندگی مالی شرکت ها بررسی کرد.
مدلی که او به دست آورد به «Z-Score» معروف است.
در تحقیق حاضر برای اندازه گیری ورشکستگی از مدل آلتمن استفاده می کنیم.
ریسک ورشکستگی با مدل آلتمن به صورت زیر محاسبه می شود:
Z= ½ X1 + ¼ X2 + 3/3 X3 + 0.6 X4 + 0.999 X5
خالص سرمایه در گردش به کل دارایی ها x1= سود انباشته به کل دارایی ها x2=
سود قبل از بهره و مالیات به کل دارایی ها=x3
ارزش بازار حقوق صاحبان سهام به کل بدهی هاx4=
فروش به کل دارایی هاx5= شاخص کلz=
در این مدل حدود مقدار مدل عبارت است از:
احتمال ورشکستگی دامنه
خیلی زیاد Z <= 1.8
ضعیف 1.8 > Z > 2.99
ندارد Z >= 2.99
]]>