دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

تحقیق با موضوع اختلالات اضطرابی، جرایم منافی عفت

[do_widget id=kl-erq-2]

بین عدم برخورد قاطع مراجع قضایی، و چند گانه بودن نظرات آنان با ایراد ضرب و جرح شهروندان رابطه معناداری وجود دارد.
بنابر نتایج حاصله، r مشاهده شده در سطح 05/0 p≤ همبستگی مثبت و معناداری را بین عدم برخورد قاطع مراجع قضایی و ایراد ضرب و جرح نشان می دهد. براساس جدول ضرایب رگرسیون، در بتای 52/0 در سطح 05/0 p≤همبستگی مثبت و معناداری را نشان می دهد. بنابراین عدم برخورد قاطع مراجع قضایی، باعث بروز پرخاشگری و ایراد ضرب و جرح در میان کارکنان نیروهای مسلح می گردد.
5-2- پیشنهادات
نتایج بررسی های اسنادی، مستندات پرونده ای و تبیین علل و عوامل موجده ضرب و جرح متهمان بیان کنندۀ چند نکتۀ مهم و اساسی است:
مرتکبین ضرب و جرح به لحاظ طیف درجاتی نوعاً درجه دار، افسرجزء و در برخی موارد سربازان هستند. شاید دلایل این موضوع را بتوان تماس زیاد و ارتباط بیش تر این درجات با متهمان، تحصیلات پایین، کمبود آموزش، تجربه کم، فشارکاری و…. ذکر نمود.
1. ضاربان اغلب در رسته های انتظامی و آگاهی و در مشاغل کلانتری و یگان ویژه مشغول به خدمت هستند؛ هرچند در سایر رسته ها از جمله از جمله اطلاعات و راهور و. .. نیز مصادیقی از ضرب و جرح دیده شده است.
2. هنگام اجرای طرح های انتظامی(اجتماعی) و در حین مأموریت های محوله، آمار ضرب و جرح افزایش می یابد.
3. ضرب و جرح ها معمولاً در چهار موقعیت اتفاق می افتند: حین دستگیری، حین دلالت به مقر، حین بازجویی و حین دلالت به مرجع قضایی؛ از این میان دو مورد اول بیش تر موضوعیت دارد.
4. برخی از ضرب و جرح ها در بیرون از سازمان و برخی دیگر در محیط داخلی سازمان صورت می گیرد.
5. در جرایم مهم مانند شرارت و جرایم منافی عفت مانند تجاوز به عنف و جرایم علیه امنیت نظیر آدم ربایی و سرقت مسلحانه ایراد ضرب و جرح بیش تر اتفاق می افتد.
6. برخورد با متهمان سابقه دار تندتر و خشن تر از سایر متهمان است. ضرب و جرح ها بیش تر متوجه همین طیف از جامعه است.
7. هنگام مقاومت، تعرض، توهین و فحاشی از سوی متهمان، برخوردها خشن تر و پرخاشگرانه تر است.
8. بیش تر پرونده های ضرب و جرح کارکنان به دو علت منتج به نتیجه نمی شود یا با گذشت شاکی پرونده مختومه می گردد یا شاکی توانایی اثبات دعوی را ندارد.
9. ضاربان سازمانی، افراد سابقه دار و پرونده دار حداقل در جرم ضرب و جرح نیستند. این بدان معنا نیست که ضاربان برای نخستین بار مرتکب ضرب و جرح می شوند؛ بلکه به این مفهوم است که سابقه و پرونده ای از آنان انعکاس نیافته است.
10. تحریک احساسات مأمور از سوی متهمان هتاک و فحاش نیز سهمی در ارتکاب جرم ضرب و جرح دارد.
11. تحت تأثیر قرارگرفتن کارکنان در برابر آسیب های وارد شده بر قربانیان و بزه دیدگان(مثلاً در جرایم جنایی و ناموسی) وزنی در اعمال رفتار خشونت آمیز دارد.
12. برخی کارکنان ضرب و جرح را آسان ترین و سریع ترین راه برای اخذ اقرار می دانند.
13. ضعف باورهای اعتقادی را در موضوع ضرب و جرح نمی توان نادیده گرفت.
14. فقدان الگوها و استانداردهای رفتاری از دیگر متغیرهای تأثیرگذار در مسئله است.
15. عوامل تحت نظرگاه ها، مأموران بدرقه، مأموران پیشگیری، افسران پرونده، بازجویان و مسئولان تجسس بیش از سایر کارکنان در معرض آسیب پذیری و ارتکاب ضرب و جرح هستند.
16. ضرب و جرح بعد از وقت اداری و هنگام شب در محل بازداشت گاه ها بیش تر صورت می گیرد.
17. ضرب و جرح با مشت و لگد بیش از سایر اقسام زدن(با باتوم، چوب، کابل، شلنگ، دستبند قپانی و. ..) واقع می شود.
18. سوء استفاده از شغل و قدرت سازمان از دیگر متغیرهای تأثیرگذار در ضرب و جرح است.
19. ضرب و جرح از سوی کارکنانی که اختلالات اضطرابی(مانند استرس و وسواس)، اختلالات عاطفی(مانند افسردگی) و اختلالات روان تنی(روحی و جسمی) دارند بیش تر مشاهده شده است.
]]>