دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

تحقیق با موضوع انعطاف پذیری، نقطه تقاطع

همچنین تکنیک‎های دیگری از جمله اثرات متغییر چشمه، آشکارهای نقطه ای و حلقه ای، DXTRAN و نمونه گیری همبسته که برای اطلاعات بیشتر به کد مراجعه شود.
4-2-6- هندسه در MCNP [do_widget id=kl-erq-2]
هندسه MCNP با یک پیکربندی سه بعدی اختیاری که توسط کاربر تعریف می‎شود با موادی درون هندسه سلول که توسط صفحات درجه اول و درجه دوم و هلال بیضیوار درجه چهارم محدود می‎شود سروکار دارد. سلول‎ها با فصل مشترک‎ها، اجتماع، و کامل کردن نواحی که توسط سطوح محدود می‎شوند تعریف می‎شوند. سطوح نیز توسط تولید ضرائب برای معادلات تحلیلی سطح یا، برای انواع سطوح حتمی، که با نقاط روی سطوح مشخص می‎شود، تعریف می‎شوند.
هندسه MCNP نسبت به هندسه ترکیبی بیشتر کد‎ها ی که در دسترس است هندسه خیلی کاملی دارد. MCNP، نسبت به اجسام هندسی از پیش تعریف شده مرکب، همانند یک طرح هندسی ترکیبی، به کاربر انعطاف پذیری مضاعفی از نواحی هندسی که از تمام سطوح درجه دوم هندسه تحلیلی و بیضی سهمی‎وار و ترکیب آنها با عملگر‎های بولی تعریف شده می‎دهد. کد یک بررسی داخلی گسترده را برای یافتن خطاها انجام می‎دهد. بعلاوه، قابلیت تصویرگیری هندسی در MCNP به کاربر کمک می‎کند تا خطاهای هندسی را بررسی کند. هندسه سلول‎ها در MCNP با یک سیستم مختصات کارتزین سروکار دارد. معادلات سطح توسط MCNP که در جدول 1. 2 لیست شده اند تشخیص داده می‎شود. سیستم مختصات کارتزین خاص بکاربرده شده دلخواه است و توسط کاربر تعریف می‎شود، اما سیستم راستگرد نشان داده شده در شکل 4-2 اغلب انتخاب می‎شود.
شکل4-2 سیستم راستگرد
با استفاده از سطوح محدود مشخص روی کارت (خط تعریف) سلول، MCNP ذرات را ازمیان هندسه پیگیری می‎کند، برهمکنش یک پرتابه باریکه با هر سطح محدود را محاسبه، و مینیمم فاصله مثبت تا یک برهمکنش را پیدا می‎کند. اگر فاصله تا برخورد بعدی بزرگتر از این فاصله مینیمم است و هیچ کره DXTRAN در طول باریکه وجود ندارد، ذره سلول حاضر را ترک می‎کند. در تقاطع (فصل مشترک) مناسب سطوح، MCNP صحت سلولی را که ذره با بررسی جهت نقطه تقاطع برای هر سطح برای سلول لیست شده وارد خواهد شد پیدا می‎کند. وقتی تطابق کامل ایجاد شد، MCNP بدنبال یافتن صحت سلول روی وجه دیگر است و ترابرد ادامه می‎یابد.
4-2-6-1- سلول‎ها
وقتی سلول‎ها تعریف می‎شوند، یک مفهوم مهم جهت تمام نقاط درون یک سلول نسبت به سطح کران دار است. فرض می‎کنیم که معادله یک سطح در مسئله است. برای هر مجموعه ای از نقاط (x, y, z)، اگر S= 0 باشد نقاط روی سطح هستند. بهر‎حال برای نقاط غیر از سطح، اگر S منفی است، نقاط مد نظر نسبت به آن سطح جهت منفی دارند و به عکس، جهت مثبت اگر S مثبت است. بعنوان مثال، نقطه ای در x=3 نسبت به صفحه x – 2= 0 یک جهت مثبت دارد. به این معنی که، معادله
x – D = 3 – 2 = s = 1 برای x = 3 مثبت است (در اینجا D ثابت است).
سلول‎ها روی کارت‎های سلول تعریف می‎شوند. هر سلول با یک شماره سلول، شماره ماده، و چگالی ماده که توسط مجموعه ای از عملگر‎ها و سطوح علامت دار که سلول را احاطه کرده اند دنبال می‎شود، توصیف می‎شود. اگر جهت مثبت است علامت را می‎توان نادیده گرفت. شماره ماده و چگالی ماده را می‎توان با یک صفر تنها که به یک سلول خالی دلالت دارد جایگزین کرد. شماره سلول بایست در ستون‎های1 تا 5 شروع شود. باقی ورودی‎های با یک جاخالی با space جدا می‎شوند. توصیف خیلی کلی از شکل یک کارت سلول را در زیر می‎توان یافت.
شکل:
یا:

j = شماره سلول : ، اگر سلول با کارت TRCL انتقال می‎یابد،
m = 0 اگر سلول خالی است.
m = شماره ماده اگر سلول خالی نیست. بر این دلالت دارد که سلول در بردارنده ماده m است. که با کارت Mm مشخص می‎شود.
d = غایب اگر سلول خالی است.
d = چگالی ماده سلول. یک ورودی مثبت بیان کننده چگالی اتمی‎را بر حسب
است و یک ورودی منفی بیان کننده چگالی اتمی‎را بر حسب
Geom = خصوصیات هندسه سلول. این شامل شماره سطوح به همراه علامت و عملگر‎های بولی که تعیین می‎کند نواحی چگونه محدود شوند.
Params = مشخصات اختیاری پارامتر‎های سلول
n = نام سلول دیگر

]]>