دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

تحقیق درمورد انتشار اظهار نامه ثبت در روزنامه‌ی رسمی، تسلیم گواهینامه اختراع به شخص مخترع

همچنین ماده ی 5 قانون ثبت اختراعات چنین بیان می دارد: «به اختراعی که مخالف با قوانین حکومت یا اخلاق اجتماعی یا مضر به مصلحت همگانی باشد، گواهینامه ی اختراع اعطاء نخواهد شد.» [do_widget id=kl-erq-2]
در قانون اختراعات آمریکا به استثناء اختراع مغایر با نظم عمومی تصریح نشده است، اما شاید بتوان با تفسیر شرط « مفید بودن » اختراع در قانون اختراعات این کشور، چنین استثنایی را استنباط نمود؛ زیرا برخی مواقع، موضوع اختراع شده، علاوه بر فایده، ضرر هم دارد. در این گونه موارد باید با مراجعه ی به نظر کارشناسان، هر دو جنبه را با هم سنجید و اگر پس از مقایسه بتوان صرفاً به آن اختراع « مفید » اطلاق کرد؛ از این جهت اختراع را واجد شرایط دانست. در هنگام مقایسه ی این دو جنبه از اختراع، قطعاً نظم عمومی می تواند نقشی اساسی داشته باشد. (نوروزی، 1381).
بند «ب» ماده ی 3 قانون ثبت اختراعات هند، اختراعات مغایر با نظم عمومی و اخلاق را غیر قابل ثبت معرفی کرده است.
حقوق ایران نیز حاوی چنین استثنایی می باشد. مطابق بند 2 ماده ی 28 قانون علائم و اختراعات مصوب 1310 «برای هر اختراع یا تکمیل هر اختراعی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت یا مخالف حفظ الصحه عمومی باشد.» نمی توان تقاضای ثبت اختراع نمود. در قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب سال 1386، نیز به استثنائی نظم عمومی اشاره شده است. مطابق بند «و» ماده ی 4 این قانون «اختراعاتی که بهره برداری از آن ها خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی و اخلاق حسنه باشد.» از حیطه ی حمایت از اختراع خارج هستند.
2-11-4 – تسلیم گواهینامه اختراع به شخص مخترع
در کشورمان ماده 3 قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386، در این باره چنین مقرر می دارد: «گواهینامه اختراع سندی است که اداره مالکیت صنعتی برای حمایت از اختراع صادر می کند و دارنده آن می تواند از حقوق انحصاری بهره مند شود.» بنابراین تسلیم سندی تحت عنوان گواهینامه اختراع به شخص مخترع پس از انجام مراحل قانونی، رویه ای است که در تمامی کشورهای جهان به آن عمل می شود، این موضوع یکی دیگر از مشترکات بین دو حوزه بین الملل و داخلی ایران محسوب می شود. زیرا این مورد در تمام کشورهای جهان پیش بینی شده و رعایت می گردد. بنابراین می توان این مورد را هم از جمله مشترکات بین این دو حوزه دانست.
2-11-5 – حق تقدم در ثبت اختراع
حق تقدم، حق اولویتی است که به موجب معاهده پاریس، که اکثر کشورها از جمله ایران عضو آن می باشند، به اتباع کشورهای عضو این معاهده اعطا گردیده است. به موجب این حق،چنانچه فردی اظهار نامه ثبت اختراع خویش را در یکی از کشورهای عضو معاهده پاریس و از جمله کشور متبوع خود ارائه نموده باشد، ظرف مدت 12 ماه از تاریخ ثبت تقاضا نامه، می تواند در دیگر کشورهای عضو نیز تقاضای ثبت اختراع خویش را بنماید و در این مدت نسبت به دیگر افراد دارای حق اولویت می باشد. به این معنا که دیگر افراد نمی توانند ظرف مدت مذکور اختراع وی را به نام خود در سایر کشورها به ثبت برسانند، البته در صورتی که وی تقاضای ثبت اختراع را ظرف مهلت 12 ماهه در کشورهای مورد نظرش بنماید باید ظرف مدت یک ساله از تاریخ تقاضا نامه ثبت اختراع در داخل، نسبت به ثبت بین المللی آن اقدام نماید. (شبیری، 1381).
در کشور ایران در بند ج ماده ی 5 قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386 در این مورد مقرر می نماید: «……ج ـ هرگاه دو یا چند نفر، مستقل از دیگری اختراع واحدی کرده باشند شخصی که اظهارنامه اختراع خود را زودتر تسلیم کرده و یا در صورت ادعای حق تقدم هرکدام بتوانند اثبات کنند که در تاریخ مقدم اظهارنامه خود را به صورت معتبر تسلیم کرده اند، مشروط بر این که اظهارنامه مذکور مسترد یا رد نگردیده یا مسکوت گذاشته نشده باشد، حق ثبت اختراع را خواهند داشت….».
همچنین بند 2 ماده ی 9 آیین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1387 چنین مقرر نموده است:
«اظهارنامه تقسیمی باید دارای الزامات اظهارنامه اصلی بوده و در تسلیم آن نکات زیر رعایت گردد:
۱ـ شماره و تاریخ اظهارنامه اولیه؛
۲ـ در صورت درخواست حق تقدم از سوی متقاضی، ذکر شماره و تاریخ اظهارنامه نخستین، همراه با محل حق تقدم؛
۳ـ اصلاح توصیف، ادعا، نقشه و خلاصه توصیف مذکور در اظهارنامه اصلی؛
۴ـ مدارک مربوط به پرداخت هزینه اظهارنامه های تقسیمی
تبصره ـ در صورت ادعای حق تقدم های متعدد برای اظهارنامه اصلی، متقاضی اظهارنامه تقسیمی می تواند از حق تقدم یا حق تقدم هایی که از نظر موضوعی مرتبط با آن اظهارنامه تقسیمی باشد، استفاده کند.»
این مورد را نیز می توان از جمله مشترکات بین دو حوزه ی بین الملل و حقوق داخلی ایران دانست.
2-11-6- انتشار اظهار نامه ثبت در روزنامه ی رسمی
در اداره مالکیت صنعتی ایران، چنانچه پس از احراز جدید بودن اختراع، تصمیم اداره ثبت بر حمایت از آن اختراع و اعطای ورقه اختراع به مخترع باشد، اظهارنامه ثبت اختراع در روزنامه رسمی آگهی می شود تا پیش از ثبت اختراع چنانچه فرد دیگری ادعای مالکیت آن را داشته باشد نسبت به ثبت آن اعتراض نماید. ماده ی 14 قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386 در این باره چنین مقرر نموده است: «اداره مالکیت صنعتی پس از ثبت اختراع باید:
الف- در خصوص ثبت اختراع یک نوبت آگهی منتشر کند
ب- گواهینامه ثبت اختراع را صادر کند
و……»
در ادارا ت ثبت آمریکا و اروپا نیز، تقاضای ثبت اختراع باید حداقل هجده ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه یا تاریخ حق تقدم منتشر گردد، این انتشار می تواند به درخواست متقاضی ثبت قبل از انقضای این مدت نیز صورت گیرد. (هاشمی، 1386).
فرایند انتشار اختراع معمولاً به گونه ای مستقل و به موازات ممیزی اختراع (که برای احراز شرایط ثبت اختراع یعنی تازگی، داشتن گام ابتکاری و کاربردی بودن صورت می پذیرد) به پیش می رود. ادارات ملی ثبت اختراع در بیشتر کشورها وبگاه ویژه ای را برای انتشار اسناد ثبت اختراع تدارک دیده اند که با فرا رسیدن موعد انتشار (هجده ماه پس از تاریخ تشکیل پرونده) این اسناد به صورت رایگان بر روی آن وبگاه ها در دسترس عموم قرار می گیرند.
فاصله زمانی هجده ماهه میان تاریخ تشکیل پرونده و تاریخ انتشار (یا همان دوره محرمانگی) به مخترع امکان می دهد تا زودتر از دیگران و بدن نگرانی از کپی برداری رقبا، به امر توسعه، به کارگیری و بهبود اختراع خود بپردازد.
]]>