علمی

خرید ارشد مدیریت : قلمروهای مزیت های رقابتی

نوآوری ساخت، تصویب و به کار گیری خدمات، افکار و راه های مشخص و جدید در اجرای کارها در بخش دولتی به خاطر بهبود و اصلاح اون هستش (Glor, E.2000,24)

بر این پایه:       (انتفاع) کاربرد + اختراع + ایده = نوآوری

خلاقیت یا اختراع اشاره به آوردن چیزی جدید به مرحله هست.

خلاقیت

نوآوری اشاره به چیز جدید به مرحله استفاده داره.

و تغییر: ایجاد هر چیزی که با گذشته فرق داشته باشه.

نوآوری: ایجاد ایده هایی که واسه سازمان جدیده پس تموم نوآوریها درخشش یه تغییره ولی هر تغییری ً نوآور نیس. که ریشه اون عموماً فرصتها و نیازها و امیال بشری و نتیجه کار پایانی اون افزایش استانداردهای زندگی شکل ۲-۳ نمای کلی اونو به تصویر میکشه.

ایده

فرصتا، نیازها، امیال و خواسته های شدید، ارزشها و منافع
اختراع و خلاقیت
نوآوری

 

زندگی بهتر، افزایش استانداردهای زندگی
شکل ۲-۲): تبارشناسی نوآوری) آندرسون و همکاران، ۲۰۰۰(

۲-۲-       شکل های جور واجور نوآوری و منابع اون

بیشتر محققان و نویسندگان نوآوری ۴ گروه واسه شکل های جور واجور نوآوری در نظر گرفتن.

  • نوآوری اداری (تغییرات در ساختار سازمان و فرایندهای اداری)
  • نوآوری تولیدی (جانشین کردن اجناس در حال تولید، پیشرفت نوع محصول، نگهداری سهم بازار و…)
  • نوآوری فرایندی (بهبود انعطاف پذیری تولید، کاهش هزینه های تولید، بهبود شرایط کاری و کاهش زیانهای محیطی)
  • نوآوری بر اساس فناوری (ترکیبی از نوآوری روند و نوآوری تولیده)

نویسنده دیگری (Glor, 1999) الگوهای نوآوری در بخش دولتی رو با در نظر گرفتن منبع پیدایش اون به دو دسته درون زا و برون زا تقسیم کرده.

الگوهای روش برون زا در نوآوری عموماً بر اساس اثر عوامل برون سازمانی بر نوآوریه در حالی که در الگوهای روشن درون زا، سازمان براساس نیازای داخلی به روشای نوآورانه توجه می کنه.

بعضی نویسندگان منابع نوآوری رو در چهار محور مورد توجه قرار دادن.

۱- فرد                        ۲- سازمان              ۳- شرایط کاری              ۴- محیط خارجی

هرچند در سازمانهای خصوصی و تا حدودی عمومی موارد فوق صادقه ولی بعضی نویسندگان موارد دیگری رو در بخش دولتی به عنوان سرچشمه نوآوری گفتن دسته بندی برنز این منابع رو در ۵ گروه تقسیم بند می کنه:

۱- سیستم سیاسی    ۲- رهبری جدید     ۳- بحران    ۴- مشکلات داخلی      ۵- فرصتهای جدید

مشکلات

بیشترین مورد گزارش شده در تحقیقات، نوآوری رو به وجود اومده توسط مشکلات داخلی می دونه، بحرانها در مرحله بعدی و فرصتهای جدید و سیستم سیاسی در مراحل بعد و در آخر رهبری جدید در انتهای عوامل قرار گرفته، ( تثر، ۲۰۰۳: ۱۶۳).

 

۲-۳-       پروسه نوآوری

نوآوری مدیریتی، مثل دیگه پروسه های نوآوری، دقیقاً به ایده ها و روش های مدیریتی خاص ربط داره که از راه پروسه کشف ظاهر گشته و از راه اشکال جورواجور تغییر سازمان معرفی می شن (گریستوفر ریات و همکاران ۲۰۱۲، برکین شاو و همکاران ، ۲۰۰۸).

روش نوآوری که هر سازمان در طول پروسه نوآوری به کار می بندد ممکنه بهترین گزینه تحت این شرایط نباشه. وولف (۱۹۹۴) روشنی نشون داد که اگه نوآوری رو فقطً از راه نتایجش مورد بررسی بذاریم. و نه از راه فرآیندش، انگار جانبداری کرده ایم. این بدین سببه که نوآوری در سازمان فرآیندی پویا بوده و کلیه خصوصیات سازمان باید در برگیرنده فرد و سازمان و پروسه در هم عمل اونا باشن. اما، تحقیقات در مورد این پروسه های در هم عمل الان وجود نداشته و این موجب می شه که انجام این تحقیقات سخت باشه. سندیل و دانیل (۲۰۰۴) بر بحث و بررسی، طراحی، مدیریت و چانه زنی و مورد هم کشن یه سامانه بسیار و پیشرفته بزرگ متوسل شدن  (مثلا، امور اقتصادی، سازمان ها) که در آینده موضوع مهم تحقیقات علوم اجتماعی و مدیریت میشه (ته سای لو و همکاران، ۲۰۱۰).

اقتصادی

در کل، می توان گفت که نوآوری سازمانی و رفتار مصرف کننده دو پروسه پویای بسیار پیچیده بوده و پیچیده ان (ته سای لو و همکاران، ۲۰۱۰).

مایرز و مارکویز ۵ مرحله رو واسه پروسه نوآوری تعیین کردن (خدادادی حسینی، ۱۳۸۰) از نظر اونا روند نوآوری فنی شامل:

تشخیص‏مسأله
پیشرفت ایده
فعالیت حل‏مسأله
راه حل
اجرا و استفاده
شکل ۲-۳): روند پنج مرحله ای پروسه نوآوری

بیکروسونی با ارائه مدلی مراحل نوآوری بر اساس فناوری رو در چهار مرحله که هر مرحله خود زیر مجموعه هایی رو در بر داره، تقسیم کردن. در این روش یه فعالیت کلی به زیرمجموعهایی با عنوان تولید- مهندسی – پیشرفت و تحقیق تقسیم و مسئولیتا و تفویض می شه. در داخل هر مرحله روند تعریف نیازای سازمانی، فکرهای جدید و بعد تخصیص منابع و فعالیت پروژه واسه هر مرحله انجام قبول می کنه.

تعریف نیازها
یافته های پروژه
ایجاد ایده
ارائه ایده
تخصیص منابع
فعالیت پروژه
تعریف نیازها
یافته های پروژه
ایجاد ایده
ارائه ایده
تخصیص منابع
فعالیت پروژه
تحقیق
پیشرفت
مهندسی
تولید
تعریف نیازها
یافته های پروژه
ایجاد ایده
ارائه ایده
تخصیص منابع
فعالیت پروژه
تعریف نیازها
یافته های پروژه
ایجاد ایده
ارائه ایده
تخصیص منابع
فعالیت پروژه
شکل ۲-۴): مدل چهار مرحله ای بیکروسونی

 

تشخیص فرصت سازمانی
ایجاد ایده
ارائه ایده
انتخاب پروژه
فعالیت پروژه، تخصیص منابع و زمانبندی کل مراحل
تحقیق
پیشرفت
مهندسی
تولید
شکل ۲-۵): مدل عمومی وارکینگ (۱۹۹۰)

مدل عمومی وارکینگ (۱۹۹۰) کلا دو نوع روند رو واسه نوآوری تشخیص میده. روش سنتی و روش مدرن.

در روش سنتی قسمتهای جورواجور طرحهای خود رو جفت و جور و به دیگر قسمتها ارائه میدن. در این حالت نوآوری:

روند فردیه.

غیر قابل پیش بینیه.

تقریباً اتفاقیه.

ولی در روش مدرن قسمتهای جور واجور سازمان به صورت کامل به همدیگه پیوند می خورن در این حالت نوآوری:

یه روند گروهی و چند رشته س.

راهنمایی شده و کنترل شده.

بیشتر از انتطباق یه اجناس

۲-۴-       تفاوتای نوآوری در بخش خصوصی و دولتی

ماکفرسون (Macpherson, 2001) در مباحث مربوط به «اصول اجرای برتر» در سازمانهای دولتی چهار فرق کلی در مورد نوآوری در بخش خصوصی و دولتی رو بیان داشته. این چهار فرق عبارتند از:

  • مشتری و بازار

درخواست بازار و مشتریان در بخش خصوصی مستقیماً سازمانها رو به سمت نوآوری راهنمایی می شه. در حالی که این دو عامل ً در بخش دولتی مستقیماً منتهی به نوآوری نمی شن بلکه عوامل مثل مشکلات، اثر عوامل سیاسی و رهبران جدید اثر بالاتری رو در این مورد ایفاء می کنن.

  • خطر:

سازمانای دولتی به طور طبیعی خود رو کمتر در خطر قرار میدن. چون موفقیت در شرایط خطر ای فقطً پاداشتهای ( مثل مالی یا سیاسی) ناچیزی رو در برداره. در حالی که شکست در اجرای برنامه نوآوری منتهی به شرایط خیلی سخت بر سازمانهای دولتی می شه.

  • محدودیتهای فرایندی:

از اونجا که سازمانهای دولتی عموماً بوسیله قدرت متمرکز دولت و آئین اسمای جور واجور تحت نظارت دقیق قرار دارن بنابر این واسه باز مهندسی و تجربه اندوزی در محیط کار امکان جنب و جوش کمتری جفت و جوره(نژاد ایرونی، ۱۳۸۱: ۷).

  • پاسخگویی:

در هر پروژه دولتی گروه های ذینفع زیادی دخالت و منافع خاص خود رو دنبال می کنن. نیازای متفاوت و بعضی وقتاً مخالف موجب از دست دادن پاسخگویی مؤثر در پروژه ها می شه.

برنز (Borins, 2001) در مقاله خود با عنوان «تشویق نوآوری در بخش دولتی» به موارد دیگری اشاره می کنه. ایشون عقیده داره نبود سرمایه خطر ای در بخش دولتی موجب نبود وجود انگیزه کافی در سازمانها واسه نوآوریه. در بخش خصوصی وجود سرمایه خطر ای موجب جستجوی مجموعه سازمان واسه پیدا کردن راه حلهای نوین واسه مشکلات می شه. در حالی که پول و پله و سرمایه در سازمانهای دولتی از راه ساز و کار بودجه هرساله و با در نظر گرفتن تخصیصهای نوبه ای پرداخت می شه(دفت، ۱۳۸۶: ۵۳۲).

از طرف دیگه افراد نوآور در بخش خصوصی از منافع حاصل از نوآوری خود کمال استفاده رو می کنن. در حالی که ایده های جدیدی که از طرف افراد و کارکنان در بخش دولتی ارائه می شه و به مرحله استفاده میرسه، از راه ساز و کار دولتی، به تملک دولت در میاد و چیزی که نصیب فرد خلاق می شه در حد پاداشهای معمولی و چند ساعت اضافه کار اکتفا می شه(دفت، ۱۳۸۶: ۵۳۲).

[۱] – Administration innovation

[۲] – production innovation

[۳] – process innovation

[۴] – Technological innovation

[۵] – Borins

[۶] – Venture capital