دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

دانلود تحقیق با موضوع مدیریت ریسک اعتباری، بازده سرمایهگذاری

2-4-8-9- اهداف توسعۀ نظام اندازه گیری و مدیریت ریسک اعتباری [do_widget id=kl-erq-2]
هدف از اجرای این طرح، طراحی سازوکاری برای اندازه گیری و مدیریت ریسک اعتباری بانک است. چنین سازوکاری شامل ارزیابی های ریسک اعتباری در هر دوسطح وام های انفرادی و سبد وام است. این سازوکار تصمیمات مدیریت ریسک اعتباری و دایرۀ اعتبارات بانک را در جهت شناسایی و تخصیص وام به مشتریان معتبر راهنمایی می کند و در عین حال تصمیمات مدیریت سبد وام را برای بهره برداری بهینه از اثرات تنوع بخشی سبد پشتیبانی می نماید. چنین سازوکاری داری ویژگی های زیر است:
بر اساس چنین سازوکاری فرآیند های بانک در زمینۀ اعطای وام به مشتریان مورد بازنگری قرار می گیرد و در صورت امکان، فرآیندهای جایگزین جهت بهبود و تسریع فرآیندهای وام دهی پیشنهاد می گردد.
از طریق این سازوکار زمینه ای فراهم می شود که تصمیمات مربوط به اعطای وام در میان شعبه های مختلف بانک از وحدت رویه برخوردار باشد. بدین ترتیب، بستری برای ارزیابی عملکرد دایرۀ اعتباری شعب مختلف بانک بر مبنای معیاری واحد ایجاد می گردد و طراحی سیستم های پاداش مبتنی بر عملکرد شعب میسر می شود.
به وسیلۀ چنین سازوکاری مشتریان معتبر از غیرمعتبر تمیز داده می شود و منابع بانک به سمت متقاضیانی جریان می یابد که به لحاظ اعتباری از استحقاق بیشتری برای دریافت وام برخوردارند. این سازوکار همچنین ضمانت ها و وثیقه های مورد نیاز برای اعطای وام به مشتریان را بر اساس نمرۀ اعتباری آن ها تنظیم می کند و از سخت گیری و سهل گیری بی مورد نسبت به متقاضیان جلوگیری می کند. بدین ترتیب، مشتریان باکیفیت بانک با سهولت بیشتری وام می گیرند و مشتریان بی کیفیت تنها با ارائۀ تضمین های محکم موفق به اخذ وام می شوند. در نتیجه، چنین سازوکاری ضمن توسعۀ بازار بانک به سمت مشتریان معتبر، ریسک اعتباری سبد وام بانک را به نحو مؤثری تحت کنترل و نظارت مدیران بانک قرار می دهد.
اتخاذ سیاست های بسیار محافظه کارانه در برابر تصمیمات اعتباری باعث کاهش ریسک اعتباری بانک می شود، ولی این کاهش ریسک به بهای کاهش درآمد بهرۀ بانک تمام می شود. این گونه سیاست ها خصوصاً در محیط های رقابتی منجر به حدف مؤسسه مالی از صحنۀ رقابت می شود. از طرفی دیگر اعطای بی برنامۀ اعتبار نیز به طرز فزاینده ای باعث افزایش ریسک اعتباری و در نهایت زیان های اعتباری بانک خواهد شد. بنابراین، اعطای اعتبار به متقاضیان وام مستلزم برقراری مصالحه ای میان ریسک و بازده است. سازوکار مدیریت ریسک اعتباری بانک، صرف ریسک اعتباری هرکدام از متقاضیان وام را محاسبه می کند تا با فرض مشابهت وثیقه های وام (برای مشتریان معتبر و غیر معتبر) در صورت امکان، نرخ بهرۀ دریافتی از مشتریان بر اساس نقش آن ها در ریسک اعتباری سبد وام های بانک تعدیل گردد.
از مجرای چنین سازوکاری امکان افزایش کیفیت سبد وام های بانک فراهم می گردد. بنابراین، با راه اندازی این سازوکار انتظار می رود تسهیلات اعطایی سوخت شده و معوق بانک کاهش یابد و در نتیجه، جریان های نقدی ورودی حاصل از بازپرداخت سود و اصل وام ها با قطعیت بیشتری قابل پیش بینی می شود. بدین ترتیب سازوکار مدیریت ریسک اعتباری علاوه بر کاهش هزینه های ناشی از سوخت وام ها و افزایش سودآوری، تا حدودی به رفع مسایل ناشی از ریسک نقدینگی بانک کمک می کند.
مدیریت بهینۀ ریسک اعتباری بانک و ایجاد سبدی از وام های باکیفیت، راه را برای صدور اوراق بهادار با پشتوانۀ وام های رهنی هموار می کند. صدور چنین اوراقی، با آزاد سازی وام های اعطایی بانک، وجوه لازم را برای سرمایه گذاری مجدد و یا رفع مشکلات مالی در اختیار بانک قرار می دهد.
عدم توجه به ریسک اعتباری، بانک ها را بر آن می دارد تا برای پوشش ریسک اعتباری به افزایش ذخایر وامها بپردازند. مهمترین پیامد افزایش ذخایر تسهیلات، کاهش بازده سرمایهگذاری بانک و در نتیجه کاهش سودآوری خواهد بود. سازوکار مدیریت ریسک اعتباری با ارایۀ تخمین های قابل اتکا از ریسک اعتباری موجب می شود تخمین ذخایر از حالت تجربی و محافظه کارانه خارج شود. چنین وضعیتی به احتمال زیاد به کاهش مقدار ذخایر و افزایش دقت تخمین ها منجر می شود.
چنین سازوکاری مطابق با پیمان های کمیتۀ بال در زمینۀ اندازه گیری و مدیریت ریسک اعتباری است. بنابراین، از طریق راه اندازی چنین سازوکاری، بانک با رعایت استانداردهای ریسک اعتباری کمیتۀ بال، از رتبۀ بالاتری در میان بانک ها برخوردار شده و در روابط برون مرزی خود با سایر بانک ها، نهادهای مالی و … از تسهیلات بیشتری ( ازجمله برخورداری از وام هایی با نرخ بهرۀ پایین) بهره مند خواهد گردید.
2-4-8-10- متدولوژی اجرایی
متدولوژی اجرای طرح مدیریت ریسک اعتباری در بانک مستلزم طی فرایند عمومی مدیریت ریسک یعنی شناسایی، اندازه گیری، گزارش، مدیریت و نظارت است. این فرآیند در دو بخش اعتبارسنجی و مدیریت سبد اعتبارات اعمال می شود.
2-4-8-11- اعتبارسنجی
در این بخش ریسک وام های انفرادی مورد ارزیابی و تحلیل قرار می گیرد. در مرحلۀ شناسایی، تیم اجرایی به بررسی و شناسایی متغیرهای توضیحی اعتبار وام گیرندگان در بانک می پردازد و فهرستی از این متغیرها فراهم می آورد. متغیرهای توضیحی برای وام گیرندگان حقیق ی و حقوقی به طور جداگانه مورد بررسی قرار می گیرد. هم زمان با شناسایی متغیرهای توضیحی، سابقه ای از عملکرد اعتباری مشتریان نیز تهیه می شود.
در مرحلۀ اندازه گیری، بر اساس مدل های اعتبارسنجی، به هریک از متغیرهای توضیحی وزنی منتسب می شود. این اوزان از درجۀ اهمیت نسبی متغیرهای توضیحی در تشریح اعتبار مشتریان حکایت می کند. خروجی اصلی مدل های اعتبارسنجی، سنجش اعتبار متقاضیان وام در قالب احتمال نکول، نمرۀ اعتباری، رتبۀ اعتباری و یا گروه بندی آن ها در قالب طبقات اعتباری است. بر اساس احتمال نکول، مبلغ در معرض نکول و زیان مشروط بر نکول می توان زیان اعتباری مورد انتظار حاصل از وام های انفرادی را محاسبه کرد. هم چنین، بر اساس توزیع به دست آمده می توان سنجۀ ریسک اعتباری مورد نظر را برآورد نمود.
در مرحلۀ گزارش، نتایج حاصل از اعتبارسنجی مشتریان در اشکال استانداردی ارائه می گردد. رتبۀ اعتباری مشتریان در این مرحله گزارش می شود. از دیگر گزارش های مهم این مرحله، ماتریس گذار مشتریان است. بدین وسیله، احتمال گذار از یک رتبۀ اعتباری به رتبه های بالاتر یا پایین تر گزارش می شود.
در مرحلۀ مدیریت، بر اساس گزارش های حاصل از مرحلۀ قبل، رهنمودهایی برای راهنمایی تصمیمات مدیریت ریسک اعتباری فراهم می گردد. در این مرحله، برای اعطا یا عدم اعطای اعتبار به متقاضیان وجوه تصمیم گیری می شود و وثیقه ها و ضمانت های متناسب با هر رتبۀ اعتباری و نیز صرف ریسک مربوط به آن، جهت تعیین شرایط وام اعطایی، مشخص می شود. در مرحلۀ نظارت نیز از طریق مقایسۀ تخمین های حاصل از مدل با واقعیت، بازخوری جهت بهبود مدل ها، تکنیک ها و روش های مورداستفاده فراهم می گردد.
2-4-8-12- مدیریت سبد وام
در این بخش ریسک اعتباری بانک در قالب سبد وام مورد بررسی قرار می گیرد. مهم ترین چالش مدیریت سبد وام اندازه گیری ارتباط میان زیان اعتباری وام ها و لحاظ اثرات تنوع بخشی در محاسبات ریسک است. خروجی نهایی این مرحله، توزیع زیان اعتباری سبد وام بانک است. بر اساس این توزیع، سنجه های ریسک مورد نظر مانند ارزش در معرض ریسک اعتباری استخراج می شود. هم چنین، بر اساس این توزیع، سرمایۀ قانونی و سرمایۀ اقتصادی محاسبه می شود. این بخش نیز مانند بخش قبل شامل مراحل شناسایی، اندازه گیری، گزارش، مدیریت و نظارت است.
2-4-8-13- زیر ساخت های لازم برای اجرای طرح در بانک
اندازه گیری و مدیریت ریسک اعتباری مستلزم وجود پایگاه اطلاعاتی منسجمی از شرح جزئیات وام ها است. این پایگاه اطلاعاتی حتی الامکان می باید اطلاعات روزآمد وام ها را در اختیار سیستم اندازه گیری و مدیریت ریسک اعتباری قرار دهد. بنابراین، می توان گفت راه اندازی یک سیستم جامع مدیریت ریسک اعتباری و نظارت بر آن، تنها از مجرای فناوری اطلاعات و به کارگیری وسیع رایانه و سیستم های اطلاعاتی مبتنی بر رایانه ممکن است.
بخش دوم: ساختارهای رقابتی در بازار
]]>