دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

دانلود مقاله مواد و روشها، عملکرد محصول

[do_widget id=kl-erq-2]

ویتی و چامبلیس (2005) اظهار داشتند که تغذیه برگی آهن باعث افزایش ارتفاع ساقه و در نتیجه عملکرد ماده خشک در گیاه ذرت شده است. همچنین تغذیه برگی یک مرحلهای سولفات آهن در گیاه کلزا سبب افزایش در عملکرد محصول نسبت به تیمار شاهد گردید (زلفی، 1384). در بررسی اثر کاربرد عناصر کممصرف بر کمیت و کیفیت گیاه گوجه فرنگی گزارش شده است که تغذیه برگی 05/0 درصد آهن (سه مرتبه) پس از انتقال نشاء ، میزان کلروفیل برگ و عملکرد را افزایش داد (الابدین و همکاران، 1982).
زایتر و همکاران ( 1992) نشان دادند که برگ پاشی آهن به صورت Fe-EDDHA به مقدار 5/0 کیلوگرم در هکتار عملکرد گونه های لوبیا در مقایسه با شاهد افزایش داد. قاسمی فسایی و همکاران ( 2005)، گزارش کردند کاربرد خاکی یا برگ پاشی آهن، وزن خشک، غلظت و جذب منگنز در بخش هوایی نخود را در مقایسه با شاهد به طور معنی داری کاهش داد.
جی گروس و جانسون ( 2000) گزارش کردند دو بار برگ پاشی در مرحله دو برگی به فاصله زمانی دو هفته با محلول Fe-EDDHA به میزان 1/1 کیلوگرم در هکتار به طور معنی داری عملکرد دانه سه رقم دانه سویا را افزایش داد.
رشدی و رضادوست (1383) با محلولپاشی آهن در دو مرحله ساقه رفتن و قبل از گلدهی به میزان 6/0 کیلوگرم در هکتار از منبع سکوسترین آهن، افزایش وزن هزار دانه، تولید روغن در واحد سطح و غلظت آهن در دانههای کلزا را گزارش کردند. تحقیقات نشان داده که با مصرف کودهای محتوی آهن عملکرد دانه، غلظت آهن در دانه و کلش گندم، درصد پروتئین، تعداد دانه در خوشه و وزن هزار دانه به طور معنیداری افزایش مییابد (بلالی و ملکوتی، 2002).
ضیائیان و ملکوتی (1379)، گزارش کردند مصرف برگی آهن موجب افزایش غلظت و جذب آهن در ذرت دانه ای گردید.
روستا و محسنیان (2012) در بررسی اثر محلولپاشی منابع مختلف آهن بر روی گیاه فلفل قرمز دریافتند که با افزایش سطوح محلولپاشی آهن، فاکتورهای رشدی گیاه از جمله وزن خشک اندام هوایی، وزن خشک ریشه، تعداد برگها، قطر ساقه، ارتفاع گیاه در مقایسه با تیمار شاهد به طور معنیداری افزایش پیدا کرد، هرچند بین منابع مختلف مورد بررسی یعنی Fe-EDTA و Fe-EDDHA از نظر خصوصیات مورد بررسی تفاوت معنیداری مشاهده نگردید.
نتایج تحقیقات بوربوری و طهرانی (1390) نشان داد کاربرد خاکی و محلولپاشی عنصر آهن باعث افزایش میزان عملکرد دانه گندم گردید که نشاندهنده تاثیر مثبت کاربرد خاکی و محلولپاشی عنصر آهن بر وزن هزار دانه بود. بیگی و همکاران (1389) اعلام کردند با افزایش محلولپاشی کود آهن، عملکرد دانه و پروتئین گیاه سویا افزایش معنیداری نشان داده است. آلوارز فرناندز و همکاران (2003)، گزارش کردند که محلول پاشی سولفات آهن (500 میلی گرم آهن بر لیتر) سبب افزایش غلظت کلروفیل برگ گیاهان گلابی که در شرایط تنش آهن قرار داشتند شد.
امروزه استفاده از عناصر کم مصرف جهت افزایش کمی و کیفی محصول توصیه میشود ولی زمان و نحوه مصرف آنها همواره در مناطق مختلف مورد ابهام بوده است (بارنیا و همکاران، 1388). ملکی و همکاران ( 1388) در محلولپاشی کلات آهن بر گیاه بادام زمینی گزارش کردهاند در بین تیمارهای مختلف( 2 و 3 و 4 در هزار از منبع کلات آهن) تفاوت معنیداری از لحاظ درصد پروتئین دانه بادام زمینی وجود داشته و بالاترین درصد پروتئین دانه مربوط به تیمارهای 3 و 4 در هزار آهن بوده است.
2-3- نانو کودها
با توجه به نوظهور بودن فناوری نانو و روند رو به رشد تحقیقات در زمینه نانو کودها، گزارشهای کمی درباره اثر این کودها در افزایش کمی و کیفی رشد گیاهان گزارش شده است.
نظران و همکاران (1388) در بررسی اثر زمان تغذیه برگی نانو کود آلی کلات آهن بر خصوصیات کمی و کیفی گندم دیم گزارش کردند که تغذیه برگی این کود در مرحله ساقه دهی بهترین نتیجه را با افزایش 90 درصد عملکرد و افزایش 4/32 درصدی غلظت آهن دانه داشته است. آنان همچنین افزایش صفات کمی و کیفی نسبت به شاهد را نیز گزارش کردهاند.
کشاورز و همکاران (1390) در بررسی اثرتغذیه برگی نانو کود کلات آهن بر خصوصیات کمی و کیفی گندم دیم مشاهده کردند تیمار دو بار محلول پاشی سبب افزایش تعداد سنبله بارور به میزان 20 درصد نسبت به شاهد گردید. همچنین این تیمار سبب افزایش 30 درصدی وزن هزار دانه و تعداد دانه در سنبله گردید. همچنین نتایج این آزمایش نشان داد که غلظت کلسیم و آهن در تیمار دو بار محلولپاشی بالاترین میزان را داشته و نسبت به شاهد به ترتیب سبب افزایش 50 و 20 درصدی گردیده است.
همتی(1384) در تحقیقات خود مشاهده کرد که در حضور کود آهن و نانو کود اهن، تفاوت معنیداری در میانگین محتوای پروتئین برگهای ریحان مشاهده شده است اما کاهش محتوای مقدار پروتئین برگها در تیمار نانوکود آهن در مقایسه با شاهد و تیمارهای دیگر مشاهده شده است. همچنین همتی (1384) در آزمایش دیگری جهت بررسی اثر کاربرد خاکی و محلولپاشی آهن، روی و منگنز بر عملکرد و پروتئین لوبیا گزارش کرد که مصرف عناصر آهن، روی و منگنز درصد پروتئین دانه لوبیا را افزایش داده و استفاده از کودهای شیمیایی از جمله عناصر کممصرف بر عملکرد و درصد پروتئین و تثبیت نیتروژن در لوبیا موثر است.
ساجدی و همکاران (1387) در نتایج پژوهش خود با ذرت علوفهای در استان مرکزی اعلام کردند که کودهای عناصر کممصرف بیشتر در فعالیتهای متابولیکی تاثیرگذار بوده و به طور غیرمستقیم با افزایش سرعت رشد گیاه، سطح جذب، دوام برگ و فتوسنتز، باعث افزایش وزن خشک گیاه شده و بر سایر شاخصهای فیزیولوژیک رشد تاثیر کمی داشته ا ست که این نتایج با اثر مثبت و معنیدار مصرف عناصر ریزمغذی بر عملکرد دو رقم یونجه همسو میباشد ( پناهی کرد لاغری و همکاران، 1386).
فصل سوم
مواد و روشها
3-1- تهیه و آماده سازی خاک
جهت انجام این آزمایش، خاک کافی از افق سطحی (صفر تا 30 سانتیمتری) سری چیتگر که از نوع Calcic Brown Soil است و در سیستم تاکسونومی خاک Typic Calcixerept، thermic، carbonatic، Fine-Loamy، نامیده میشود (ابطحی، 1980) جمع آوری گردید. این سری خاک در حومه سروستان در استان فارس قرار دارد و میزان آهن قابل استفاده کمی دارد. پس از خشک کردن خاک و عبور از الک دو میلی متری، برخی از خصوصیات فیزیکی و شیمیایی آن از جمله بافت به روش هیدرومتری (بویوکاس، 1962)، ماده آلی به روش اکسایش مرطوب (نلسون و سامرز، 1996) قابلیت هدایت الکتریکی عصاره اشباع با هدایت سنج الکتریکی، پهاش در خمیر اشباع به وسیله پهاش متر، ظرفیت تبادل کاتیونی (سامر و میلر، 1996)، کربنات کلسیم معادل (لوپرت و سوارز، 1996)، نیتروژن کل به روش میکرو کلدال (برمنر، 1996 ) و فسفر قابل استفاده (اولسن و همکاران، 1954)، غلظت عناصر کممصرف کاتیونی با عصارهگیر DTPA)لیندسی و نورول، 1978)و پتاسیم عصا رهگیری شده با استات آمونیوم (کنودسن و همکاران، 1982) تعیین گردید. ویژگیهای اندازه گیری شده در جدول 1 آورده شده است.
سه کیلوگرم خاک الک شده در کیسههای پلاستیکی ریخته شد و با توجه به نتایج آزمون خاک، 30 میلی گرم فسفر در کیلوگرم خاک به صورت مونوکلسیم فسفات، 10 میلی گرم روی ، 10 میلی گرم منگنز و 5 میلی گرم مس در کیلوگرم خاک، از منبع نمک سولفاتی آنها به طور یکنواخت به تمام گلدانها افزوده گردید. نیتروژن به صورت اوره در دو نوبت، قبل از کشت و چهار هفته بعد از کشت، جمعا به مقدار 150 میلی گرم در کیلوگرم خاک افزوده شد ( در کشت سورگم ). با توجه به قدرت تثبیت نیتروژن توسط لوبیا، به گلدانهایی که درآنها لوبیا کاشته شد جمعا 75 میلی گرم در کیلوگرم خاک نیتروژن اضافه گردید. پس از چند روز که رطوبت خاک داخل کیسه ها مناسب بود، خاک کیسهها کاملا مخلوط و نمونههای خاک به گلدانهای سه کیلوگرمی منتقل گردید. تعداد پنج عدد بذر لوبیا یا سورگم در هر گلدان در عمق حدود 3 تا 4 سانتی متری کشت گردید و گلدانها تا رسیدن به حدود رطوبت ظرفیت مزرعه آبیاری شدند. حدود 10 روز پس از کشت، شمار بوتهها در هر گلدان به سه عدد دانهال یکنواخت کاهش داده شد. آبیاری گلدانها در طول دوره رشد با آب مقطر و با روش توزین انجام گرفت.
جدول 1 : برخی ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی خاک چیتگر
ویژگی
مقدار
]]>