دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

دانلود پایان نامه استانداردها، تماشاگران

[do_widget id=kl-erq-2]

شیب کف سالن
چنانچه طراحی ردیف صندلی ها با توجه به نقاط تعیین شده برای چشم ناظران، به درستی انجام گیرد و دیگر معیارهای ترسیمی نیز رعایت شود می توان سطح کف صندلی ها و نتیجتاً شیب کف سالن را مشخص نمود. این شیب در بهترین حالت، به صورت یک سهمی خواهد بود که در بخش جلوئی آن، ناظران رو به بالا و در بخش انتهائی آن، ناظران، رو به پائین به صحنه یا سکو نگاه خواهند کرد.
کف سهمی شکل سالن امکان می دهد که اختلاف ارتفاع بین جلو و عقب سالن به حداقل ممکن کاهش یافته و همه حضار، در موقعیتی نسبتاً مشابه از لحاظ صدا و دید، مستقر شوند. به این ترتیب، می توان پله پله کردن کف که با رعایت 5/7 تا 5/12 سانتیمتر اختلاف ارتفاع هر ردیف به ردیف، بعد هم باعث افزایش بی رویه ارتفاع و حجم سالن می شود و هم شرایط نامطلوبی در بخشهای انتهائی سالن به وجود می آورد جلوگیری نمود.
در مواردی که صندلیها به جای واقع شدن بر روی سکوی مشخص خود مستقیماً بر روی شیب کف نصب می شوند، حداکثر شیب مجاز کف در راهروهای طولی 1 به 10 خواهد بود. در حالی که کف های پله پله ای معمولاً دارای شیب های 1 به 8 می باشند و بهتر است توجه داشت که حداکثر شیب مجاز برای معلولان 1 به 12 توصیه شده است. جزئیات مربوط به صندلیها، نحوه چیدن آنها و آرایش جایگاه در انواع سالنهای گردهمائی تحت شماره 4-5 در همین فصل نگاشته شده است.
خطوط منظر
اضلاع زاویه عمودی در هر ناظر به بالا و پائین پرده نایش را، خطوط منظر می گویند. طراحی جزئیات جایگاه باید به نحوی باشد که در ترسیم این خطوط از چشم کلیه ناظران دست اندازها، اختلاف سطوح و غیره مانع دید مناسب به صحنه نشود.
زاویه دید به پرده نمایش
این زاویه در پلان ادیتوریوم مطرح می گردد و زاویه ای است که رأس آن در محل برخورد محور مرکزی پروژکسیون روی پرده نمایش و دو ضلع آن یکی همان محور پروژکسیون و دیگری خطی است که به چشم ناظر وصل می شود. در معیارهای مربوط به دید، برای این که تصویر با کمترین اعوجاج قابل مشاهده شود حداکثر این زاویه باید 45 درجه باشد. توجه به این زاویه در طراحی پلان باعث می شود که ناظران مستقر در ردیفهای کناری سالن دید بهتری به پرده نمایش داشته باشند و بهترین دید برای این ناظران هنگامی فراهم می آید که رأس زاویه دید در دورترین لبه تصویر فرض شود.
شکل 12. نسبت های قسمت مخصوص تماشاگران سنتی (دید)
ماخذ. نویفرت، 1390
بهرحال وقتی ناظر تحت زاویه 45 درجه به تصاویر نگاه می کند تصاویر با حدود هفتاد درصد وضوح نسبت به حالتی که ناظر کاملاً روبروی پرده نمایش مستقر می شود دیده خواهد شد.
فاصله دیـد
شکل 13. میدان دید و نسبت های قوس جلوی صحنه
ماخذ. نویفرت، 1390
با فرض این که اسلایدها، فیلم ها و غیره طبق استانداردهای مربوطه، روشنی و وضوح قابل قبولی را ارائه نمایند و مشخصات دستگاه پروژکتور و پرده نمایش هم مطلوب باشد و مناسب تصویربرداری از لحاظ نشان دادن جزئیات نیز رعایت شود (مثلاً اندازه حروف و تناسبات آنها) می توان گفت حداقل و حداکثر فواصلی که برای دید مناسب به دست می آید به طور کلی تابع عرض تصویر ایجادی خواهد بود.
برای واضح و خوانا بودن تصاویر در ارتباط با فاصله، توصیه های متفاوتی ارائه شده که اهم مطالب آنها به شرح زیر است:
حداکثر فاصله دید (فاصله بین چشم ناظر تا سطح پرده نمایش) نباید از 6 برابر عرض تصویر ایجاد شده بیشتر باشد.
حداقل فاصله دید نباید از 4/1 و ترجیحاً 2 برابر عرض تصویر ایجاد شده کمتر باشد.
محدوده بهینه برای استقرار جایگاه حضار در فاصله ای بین 3 تا 5 برابر عرض تصویر ایجادی پیشنهاد شده است.
]]>