دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

دانلود پایان نامه درباره فناوری اطلاعاتی، اموال غیر منقول

پیش از عصر اطلاعات، معاملات بین فروشنده و مصرف کننده امور خصوصی آنان بود. این معاملات در خاطره ها نمی ماند و فراموش می شد. به طور مثال، فروشنده ی سوپر مارکت محل ما را می شناخت ولی دقیقاً نمی دانست چه جنسی از او می خریم اما در عصر حاضر، شرایط عوض شده است و رایانه ها خریدهای ما را برای زمان ناحدودی در حافظه نگه می دارند. اگر از کارت اعتباری برای خرید استفاده کنیم انبار داده ها جزئیات خریدهای ما را نشان می دهد .
بند سوم: سایر مصادیق مربوط به حریم اطلاعات شخصی [do_widget id=kl-erq-2]
نظریات گوناگونی در مورد خاستگاه و حکمت مصونیت حریم خصوصی اشخاص ابراز شده است. اما با توجه به تحولات فناوری اطلاعات، اقتضا دارد مرز دیدگاه ها روشن تر و مشخص تر گردد. اینک علاوه بر نظارت هایی که به مدد فناوری اطلاعات در مورد امور شخصی مردم اعمال می شود، اطلاعات خصوصی گردآوری شده آنان یا درباره آنان نیز دستخوش تهدید و نقل و انتقال های کینه توزانه و زیان بار شده است. اطلاعات راجع به تولد، ازدواج، طلاق، مالکیت اموال، گواهی نامه های رانندگی، مشخصات وسایل نقلیه، سوابق قانون شکنی ها و تخلّفات مؤثر، مشخصات پدری و مادری و نهایتاً وفات آن ها ثبت گردیده است. در دایره ی وسیعی از ذخیره اطلاعات، مردم با نام، نشانی، شماره تلفن، شماره کارت اعتباری، شماره تأمین اجتماعی، شماره گذرنامه و مواردی دیگر تعیین هویت می شوند. مردم از روی مشخصات و اوصاف دیگری از قبیل سن و رنگ مو و گردش مالی، کارت اعتباری، مسافرت ها، سوابق استخدامی، سوابق استیجاری و نوع پرداخت اجاره بها، معاملات اموال غیر منقول، تغییرات نشانی، تعداد و سن فرزندان و آبونمان مجله نیز توصیف و کدگذاری شده اند که ابعاد و وسعت آن ها بی انتهاست .
در عصر فناوری اطلاعات، حمایت از حریم خصوصی، در قالب جدیدی با عنوان «حمایت از داده » شکل تازه ای به خود می گیرد و مفهوم جدید از حق خلوت را پوشش می دهد. در نتیجه هر نوع اطلاعات که جنبه شخصی دارند مانند اطلاعات جسمانی، تصویر، صدا، روابط جنسی، عقاید فلسفی، مذهبی، سیاسی، ریشه های نژادی و قومی و حتی نوع علایق و سلیقه ها، به محض پذیرش از راه داده های الکترونیکی، باید مورد حمایت قانونگذار قرار گیرند .

بند چهارم: رسانه ها و نقض حریم اطلاعات شخصی
برخی معتقدند اقتضای کار رسانه ها این است که خلوت تنهایی آدم ها را بر هم بزنند. آن ها ذاتاً تمایل به افشای اسرار مردم دارند، نه اخفا و سرپوش گذاشتن بر آن ها. این تمایل به انتشار زندگی خصوصی، گواه دگرگونی در هنجارهای رفتاری است. خروج از الگوی انضباطی ای که تا امروز بر زندگی خصوصی افراد حاکم بوده است و ورود به ارزش های جدید و دیگر الگوهای زندگی، از این موضوع حکایت می کند. اکنون بر ملا کردن حریم زندگی خصوصی از یک هنجار جدید اجتماعی تبعیت می کند .
این هنجار، عبارت از الزام به اطلاع رسانی در تمام زمینه ها و آزاد شدن جریان اطلاعات است. این هنجار جدید به منظور شفاف سازی اطلاعات با پیام جدیدی نیز همراه شده است که چنین بیان می شود: «همه چیز باید نشان داده شود، همه چیز باید بیان شود و بر همه چیز باید نظارت شود».
امروزه تعداد برنامه های مربوط به زندگی خصوصی در رسانه ها بیش از برنامه های مربوط به گستره عمومی است و مفهوم زندگی خصوصی از این نظر که منطقه ای پوشیده و به دور از نظارت یا هر نوع بررسی باشد، تغییر کرده است؛ در نتیجه، قلمرو زندگی خصوصی اکنون چون موضوعی بدون محدودیت برای مطالعه به حساب می آید. هرگز به این اندازه درباره روابط زناشویی، کشمکش ها و تنش های خانوادگی، خشونت های زناشویی، رنج ها، بیماری ها و مشکلات سلامتی افراد و دیگر موضوعات بسیار خصوصی چاپ و نشر صورت نگرفته است. گواه این موضوع برنامه های پخش شده از شبکه های تلویزیونی در سطح جهانی است .
گونه های تجاوز رسانه ها را به حریم خصوصی افراد می توان براساس تعریف حداکثری و یا حداقلی ـ که قبلاً توضیح داده شد ـ به صورت زیر برشمرد:
1. ورود به منافع و مصالح شخصی، شامل نام یا تصویر وی و یا اطلاعات شخصی فرد و… ؛
2. ورود فضولی در محل خلوت یا انزوای فرد، با تجاوز به خانه و حریم خلوت افراد، شنود مکالمات و تلفن های ناخواسته، نمایش فرد در حالت نامناسب، تجسس و تحسس و…
3. افشای عمومی حقایق خصوصی، شامل فعالیت هایی برای تبلیغ انتقادی این حقایق و ارائه اطلاعات شخصی با فرض اینکه حقایق کاملاً درست و صحیح هستند؛
4. ایجاد بدبینی در افکار عمومی، شامل تبلیغاتی که فرد را در مقابل افکار عمومی خجل می سازد مانند سبّ، توهین، اهانت، غیبت و تهّمت .
گفتار دوم: اصول و استانداردهای حمایت از اطلاعات شخصی
با ورودبه عصر فناوری اطلاعات، به تدریج، مسایل و دشواری های نوینی در ارتباط با حریم خصوصی اشخاص مطرح شده است. حقوق حمایت داده ها، همانا حمایت از حریم خصوصی در گسترده ی الکترونیکی است که در این گفتار، کوشش در تعریف آن شده است. انعطاف پذیری قالب های الکترونیکی بسیار وسیع است. بانک های اطلاعاتی ممکن است به منظور دستیابی به اطلاعات ثبت شده درباره افراد، بازخوانی شوند یا از طریق شبکه های دیجیتالی به جاهای دیگر منتقل شده باشند .
یکی از مهم ترین چالش های امنیت اطلاعات، حمایت از اطلاعات خصوصی افراد در فضای سایبر است. در واقع، تلاش کشورها برای حمایت از حریم زندگی خصوصی، امروزه به دلیل ظهور فناوری اطلاعاتی و ارتباطی نوین، مورد تهدید قرار گرفته است. برای توضیح بیشتر باید گفت، یکی از روش هایی که در حوزه سایبر به طور غیرمستقیم حریم افراد را تهدید می کند، سیستم های تأیید هویت است. در فضای سایبر، برای اینکه به اشخاص اجازه ورود به محیط های خاص داده شود، برخی اطلاعات که شامل اطلاعات شخصی می شود، از آنها گرفته می شود. نگرانی ای که در اینجا وجود دارد، درباره امکان سوء استفاده متصدیان این سایت ها از این اطلاعات یا امکان افشای آنهاست که به دلایل مختلف مانند فقدان سیستم امنیتی کارآمد برای حفاظت از اطلاعات، ممکن است انجام گیرد .
در خصوص قوانین حمایت از داده ، اغلب کشورها دارای این قانون هستند. البته برخی از کشورها نظیر ایران و افغانستان و… چنین قانونی را فاقد می باشند. در بین قوانین فدرال و ملی حمایت از داده ها، حجیم ترین قانون به ترتیب متعلق به انگلستان، استرالیا و آلمان می باشد و از این میان قانون ایتالیا مفهوماً و مصداقاً بسیار نزدیک و شبیه به سیستم فضایی و ادبیات حقوقی ما می باشد. در سطح جهانی و منطقه ای، کنوانسیون اروپایی حمایت از داده و پروتکل آن ونیز دو رهنمود کمیسیون اروپا مهمترین اسناد محسوب می شوند . در این قوانین اصول کلی را می توان یافت که برای قانون گذاران در این زمینه لازم الرعایه است:
اصل یکم: داده های شخصی باید به طور قانونی و منصفانه پردازش شوند.
اصل دوم: داده ها باید صرفاً برای اهدافی که جمع آوری می شوند پردازش شوند
اصل سوم: داده ها باید متناسب و مرتبط با اهداف باشند
اصل چهارم: داده ها باید صریح و روز آمد باشند
اصل پنجم: داده ها نباید بیش از زمان لازم نگهداری شوند.
اصل ششم: داده ها باید مطابق حقوق شخصی موضوع داده باشند.
اصل هفتم: ضمانت اجرایی مناسب علیه پردازش غیرمجاز و غیرقانونی و… داده ها معمول شود

]]>