دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

رسانه های ارتباط جمعی، همبستگی اجتماعی

دادن بینش نسبت به اطراف
همبستگی اجتماعی
پرکردن جای یک همراه درزندگی
کمک به اجرای نقش های اجتماعی
توانا ساختن فرد برای ایجاد پیوند با خانواده، دوستان، جامعه
بودن مبنایی برای گفتگوها

لاهمن؛ میان دو مفهوم اعتماد و اطمینان تفاوت قائل شده و معتقد است اعتماد با مفهوم مخاطره یا ریسک در ارتباط است و در دوران اخیر (مدرنیته) مطرح شده است. به اعتقاد لاهمن کارکرد اعتماد در نظام اجتماعی این است که عدم تعیّن اجتماعی را کاهش و بدین ترتیب قابلیت پیش بینی رفتارها را افزایش می دهد. اعتماد در واقع یک نوع مکانیسم اجتماعی است که در آن انتظارات، اعمال و رفتارهای افراد تنظیم و هدایت می شود. لاهمن ضمن تاکید بر این ویژگی اعتماد، خطر ذاتی در آن را یادآور می شود و معتقد است هر چند که اعتماد انتظارات افراد را تنظیم می کند و اعمال و رفتارشان را هدایت می کند، اما نباید این را نادیده انگاشت که احتمال تخطّی از آن وجود دارد؛ به این معنا که همیشه فردی که مورد اعتماد قرار می گیرد مطابق پیش بینی های فرد اعتماد کننده عمل نمی کند یا ممکن است عمل نکند.
در یک جمع بندی کلی، لاهمن معتقد است که اعتماد به نحو ویژه ای با ریسک در ارتباط است و آنجا که اعتماد مطرح است، شقوق مختلفی بصورت آگاهانه در ذهن فرد، برای تصمیم گیری در خصوص اعمال کردن یک روش وجود دارد. فردی که شقوق مختلف را در نظر نمی گیرد در وضعیت اطمینان قرار دارد؛ حال آنکه کسی که شقوق مختلف را شناخته و سعی در مقابله با خطرات دارد، با مساله سروکار دارد (انعام، 29:1380).
دویچ نیز معتقد است که اعتماد عبارت است از انتظار وقوع رویدادها ؛ به طوری که این انتظارات منجر به رفتاری گردد که در صورت برآورده شدن انتظارات فرد، پیامدهای انگیزشی مثبتی در وی ایجاد کند و در غیر اینصورت پیامدهای منفی در پی داشته باشد (دویچ وکراس، 175:1374).
اریکسون؛ در بعد روان شناختی، اعتماد بنیادی را مورد توجه قرار می دهد. به اعتقاد او اعتماد بنیادی، نگرشی است نسبت به خود و دنیای پیرامون که حاصل تجربیات شخصی در اوایل زندگی است. از نظر اریکسون، اعتماد ناشی از ایمان و اعتقاد است. وی دین را عامل موثر در ایجاد اعتماد دانسته و می گوید: « اعتماد زاییده مراقبت و دلسوزی و در واقع، سنگ بنای فعلیت و تحقق دین است. وجه مشترک همه ادیان پذیرفتن یک روزی دهنده یا روزی دهندگانی است که سعادت زمینی و همچنین سلامت معنوی را اعطا می کنند»(زین آبادی،15:1387).
کلمن اعتماد را وارد کردن عنصر خطر در کنش با دیگران دانسته و اعتماد را باعث مخاطره در ارتباط می داند. به این ترتیب رسانه های ارتباط جمعی از طریق کاهش انزوای اجتماعی و تقویت احساس مشترک با اعضاء جامعه، موجد نوعی احساس تعلق می شوند؛ به طوری که هویت جامعه ای در راس سایر هویت ها قرار می گیرد؛ در نتیجه تعهد عمومی تقویت شده و این مساله نیز به دنبال خود باعث افزایش اعتماد اجتماعی در جامعه می شود (علیزاده،19:1389).
شکل 4-2- مدل نظری کارکرد رسانه در ایجاد اعتماد اجتماعی
افزایش اعتماد اجتماعی
تقویت تعهدعمومی
ایجاد تعلق
مهم شدن هویت اجتماعی
تقویت احساس مشترک با اعضای جامعه
کاهش انزوای اجتماعی
رسانه
شکل 5-2- مدل نظری تلفیق دیدگاه های اعتماد اجتماعی
ارزیابی سود و زیان و موقعیت کنش
رسانه
فراکرد باز اندیشی

]]>