دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

روش مستقیم، پایداری

جدول پ-2- 1 درصد افزایش DCR برای هر عضو BAM LS 114 [do_widget id=kl-erq-2]
جدول پ-2- 2 درصد افزایش DCR برای هر عضو BRN090 LS 115
جدول پ-2- 3 درصد افزایش DCR برای هر عضو Dyhook LS 116
جدول پ-2- 4 درصد افزایش DCR برای هر عضو GAZ090 LS 117
جدول پ-2- 5 درصد افزایش DCR برای هر عضو LDM064 LS 118
جدول پ-2- 6 درصد افزایش DCR برای هر عضو LGP090 LS 119
جدول پ-2- 7 درصد افزایش DCR برای هر عضو PCD164 LS 120
جدول پ-2- 8 درصد افزایش DCR برای هر عضو PKC360 LS 121
جدول پ-2- 9 درصد افزایش DCR برای هر عضو Tabas LS 122
جدول پ-2- 10 درصد افزایش DCR برای هر عضو BAM CP 123
جدول پ-2- 11 درصد افزایش DCR برای هر عضو BRN090 CP 124
جدول پ-2- 12 درصد افزایش DCR برای هر عضو Dyhook CP 125
جدول پ-2- 13 درصد افزایش DCR برای هر عضو GAZ090 CP 126
جدول پ-2- 14 درصد افزایش DCR برای هر عضو LDM064 CP 127
جدول پ-2- 15 درصد افزایش DCR برای هر عضو LGP090 CP 128
جدول پ-2- 16 درصد افزایش DCR برای هر عضو PCD164 CP 129
جدول پ-2- 17 درصد افزایش DCR برای هر عضو PKC360 CP 130
جدول پ-2- 18 درصد افزایش DCR برای هر عضو Tabas CP 131
مقدمه
1-1- خرابی پیشرونده
خرابی پیشرونده پدیده ایست که در آن، خرابی موضعی عضوی از سازه، به اعضای مجاور گسترش پیدا می کند و باعث خرابی کل یا سطح وسیعی از سازه می گردد که با خرابی موضعی اولیه قابل قیاس نمی باشد. برای جلوگیری از خرابی پیشرونده، سازه باید پیوستگی کافی را برای فراهم آوردن مسیر جایگزین و همچنین پایداری سازه، هنگامی که یک عضو از سیستم قائم باربر حذف می شود، داشته باشد.
برای مقابله با این پدیده،، آیین نامه ملی ساختمانی کانادا(National Building Code of Canada) الزاماتی را برای طراحی اعضا اصلی، اتصال اعضا، و روشهایی برای ایجاد مسیرهای انتقال بار فراهم آورده است ACI 318.]16[ الزامات یکپارچگی سازه را برای جلوگیری از فرو ریزش کل سازه در اثر خرابی موضعی آن، ارائه می دهد. ASCE 7-05 (ASCE 2005) ]21[روش طراحی و ترکیبات بار را پیشنهاد می دهدACI 318 یکپارچگی سازه را مد نظر قرار می دهد. اخیرا آیین نامه های GSA ]34[و DOD ]29[یک دستور العمل کاربردی برای طراحی به منظور کاهش پتانسیل خرابی پیشرونده ارائه داده اند.
DOD یکی از پرکاربرد ترین آیین نامه ها برای طراحی در برابر خرابی پیشرونده است، این دستور العمل، به جای جلوگیری و یا محدود کردن خرابی موضعی اولیه، تلاش دارد تا پیوستگی، شکل پذیری، و نامعینی قابل قبولی برای سازه فراهم آورد بطوری که گسترش خرابی موضعی اولیه محدود گردد. DOD برای رسیدن به این منظور، هر دو روش مستقیم و غیر مستقیم را مجاز می داند. روش نیروی کلافی (Tie forces) یک روش طراحی غیر مستقیم است که در آن با بکار بردن ظرفیت کششی سیستم سقف/ کف، پیوستگی سازه فراهم می آید و ظرفیت باز توزیع بار بهبود می یابد.
در DODدو روش طراحی مستقیم وجود دارد: روش بهبود مقاومت موضعی و روش مسیر جایگزین بار.
]]>