دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

سیستم بینایی، اندام تحتانی

2-2-24 تعادل جانبی [do_widget id=kl-erq-2]
هر چند که بیشتر مطالعات در زمینه تعادل بر روی تعادل قدامی –خلفی متمرکز بوده است،تحقیقات مشخص کرده است که استراتژی های مشابه و جایگزین درجهت داخلی-خارجی هم وجود دارد.این موضوع نشان می دهد که راستای بدن و قسمت های مختلف آن نیازمند تولید نیروهای متعادل کننده در مفاصل مختلف و همینطور در جهات مختلف برای برقراری مجدد تعادل است. دراندام تحتانی فقط مقدار بسیار کمی حرکت جانبی در مفاصل مچ پا و زانو اتفاق می افتد و بنابراین در اندام تحتانی ،مفصل لگن به دلیل دامنه حرکتی بیشتر ،مفصل اصلی در برقراری تعادل جانبی است [46،44]. بنابراین برخلاف تعادل قدامی-خلفی ، کنترل تعادل جانبی اصولا بیش از مچ پا برعهده مفاصل لگن و تنه است .
حرکت جانبی لگن که اصلی ترین حرکت جانبی بدن در حفظ تعادل است نیازمند دور کردن در یک پا و نزدیک کردن در پای دیگر است . وقتی که سطح اتکا باریک باشد ، حرکاتی هم در مفصل پا وجود دارد ولی به هر حال وقتی پهنای سطح اتکا بیش از 8 سانتیمتر باشد مقداراین حرکات در مچ پا بسیار کم و نا چیز است [41،44].
برخلاف کنترل قدامی-خلفی که الگوهای عضلانی آن از پایین به بالا فعال می شوند،ترتیب فعالیت عضلات در کنترل تعادل جانبی از بالا به پایین است ، یعنی عضلات لگن قبل از عضلات مچ پا فعال میشوند [41].
2-2-25 مکانیسم های حسی درگیر در کنترل تعادل
حس بینایی
حس بینایی اطلاعاتی درباره وضعیت سر و حرکت آن نسبت به محیط و اشیاء دیگر حاصل می کنند و در واقع معیاری برای حالت عمودی به وجود می آورد ، زیرا بسیاری از چیزهایی که در اطراف ما هستند ،مثل در و پنجره و غیره ،عمودی قرار گرفته اند.این اطلاعات علیرغم اینکه منبع مهمی برای کنترل تعادل می باشند،ولی صد در صد ضروری نیستند ،مثلا ما با چشمان کاملا بسته و یا در یک اتاق کاملا تاریک بازهم می توانیم تعادل خود را حفظ کنیم. بعلاوه ورودی های بینایی همیشه منبع صحیحی از اطلاعات درباره موقعیت یابی نیستند و این بدلیل نسبی بودن حرکت است [45،41].
حس های پیکری
حس های پیکری ،اطلاعات مربوط به موقعیت و حرکت بدن را نسبت به سطح اتکاء برای سیستم عصبی مرکزی فراهم می کنند.اطلاعات مربوط به موقعیت قسمت های مختلف بدن نسبت به یکدیگر هم حاصل کار همین سیستم است.گیرنده های حس های پیکری عبارتند از:
1-دوک های عضلانی و ارگان های گلژی که به طول و تنش عضلات حساس هستند.
2-گیرنده های مفصلی که به حرکت و فشار حساس هستند.
3- گیرنده های پوستی که خود شامل:
الف:کورپوسل های پاچینی حساس به ارتعاش
ب:کورپوسل های مایسنرحساس به لمس سطحی و لغزشی
ج:صفحات مرکل حساس به فشارموضعی
د: پایانه های رافینی حساس به کشش پوستی می باشند [47،41،44].
حس عمقی در واقع بخشی ازحس های پیکری است.
سیستم دهلیزی
اطلاعاتی که ازسیستم دهلیزی حاصل می شوند، منبع قدرتمندی برای تعادل هستند.این اطلاعات درباره موقعیت وحرکت سر نسبت به جاذبه ونیروهای اینرسی هستند وچهارچوبی عمودی–جاذبه ای برای کنترل تعادل ایجاد می کنند. سیستم دهلیزی مکمل سیستم بینایی درتشخیص حرکات درونی وحرکات نسبی است [41].
تاخیر پاسخ های عضلانی به تحریکات و ایمپالس های بینایی ناشی از برهم خوردن تعادل معمولا زیاد است و به حدود200 میلی ثانیه می رسد که در مقابل تاخیر پاسخ ها به سیستم حسی پیکری که حدود 80 تا 100 میلی ثانیه می باشد بسیار بیشتر است.به همین دلیل محققین عقیده دارند که سیستم عصبی مرکزی ابتدا به ورودی های پیکری در اثر حرکت سطح اتکا پاسخ می دهد [45].
میزان تاثیر سیستم دهلیزی هم کمتر از سیستم پیکری است که یکی از دلایل آن علاوه بر تاخیر بیشتر، کمتر بودن دامنه پاسخ های عضلانی ایجاد شده به ورودی های دهلیزی است که حدود1/0پاسخ های عضلانی ایجاد شده توسط سیستم پیکری است [41].
البته در کودکان دارای سن کمتر از یک سال، اهمیت ورودی های بینایی بیش از دو سیستم دیگر است.سیستم عصبی مرکزی، هم بر فعالیت های حرکتی وهم بر پیام های حسی کنترل دارد ،دربخش حرکتی سیستم عصبی مرکزی در سه سطح نخاع ، ساقه مغز و کرتکس فعالیت های حرکتی را کنترل می کند و در بخش حسی تمام پیام های حسی را تفسیر ودر صورت امکان اصلاح می نماید [41].
]]>