دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

شرکت های سهامی، شرکت سهامی عام

[do_widget id=kl-erq-2]

1-شرکت هایی که مسئولیت شرکاء فقط محدود به سرمایه بوده و اضافه بر آن شرکاء به هیج وجه مسئولیتی ندارند مانند شرکت سهامی و شرکت با مسئولیت محدود
2-شرکت هایی که شرکاء در قبال طلبکاران و اشخاص خارج ، ضمانت هم دارند مثل شرکت های تضامنی ، نسبی
3-شرکت هایی که از امتزاج دو قسم شرکت فوق تشکیل می شوند ، مانند شرکت های مختلط
4-شرکت های تعاونی تولید و مصرف که سود دهی و میزان سرمایه در آنها زیاد مطرح نیست و به جهت رفاه حال شرکاء و امور تعاونی تشکیل می شود
با ملاحظه این تقسیم ، شرکت های مزبور را به طریق ساده تری میتوان به سه دسته تقسیم نمود :
1-شرکت هایی که فقط سرمایه در آنها دخالت دارد
2-شرکت هایی که شخصیت و ضمانت شرکاء در آن ها دخالت دارد و نمونه آن در فقه یافت می شود. همانطور که محقق کاسانی می فرماید شرکت های شخصی عبارت است از شرکت های بدون سرمایه هستند و تشکیل شرکت مبتنی بر شخص شرکاء است و سرمایه اساسی شرکاء نیست
3-شرکت هایی که تعداد شرکاء در آن دخالت دارد .دمانند شرکت های تعاونی
گاهی اتفاق می افتد که شرکت های قسم 1 و 2 با یکدیگر ممزوج شده و تشکیل شرکت های مختلط را می دهند.
الف- شرکت سهامی
این شرکت کاملترین نوع شرکت سرمایه ای است که از قرن 19 به بعد توسعه زیادی یافته است ، به طوری که اساس رژیم سرمایه داری فعلی روی شرکت های سهامی استوار است و نمونه آن را میتوان شرکت عنان یا اموال در فقه را مثال زد . تشکیل این شرکت ها را هم از جهت مثبت میتوان نگریست ، زیرا با تشکیل آن مؤسسات صنعتی ، تجاری و تولیدی بزرگی که با سرمایه شخصی افراد تأسیس آنها ممکن نبود ، تشکیل شدند و با تمرکز پس اندازهای مردم سرمایه های بزرگی جمع شد که به وسیله آن صنایع عظیم امروز به کار افتاد . علاوه بر آن چون بقاء شرکت های سهامی به زندگی اشخاص طبیعی بستگی ندارد ، فعالیت های مزبور همواره ادامه دارد و فوت مؤسسان ، سهامداران یا مدیران مانع تعقیب عملیات آنها نیست.
بنابراین نقش این شرکت ها و فوائد اقتصادی آنها برای زندگی بشر نه قابل انکار است و نه می توان از آن چشم پوشی نمود ولی با این وجود جهت های منفی آن را نیز نمی توان از نظر دور داشت ، زیرا امکان سوء استفاده از طریق این شرکت ها نیز وجود دارد ، چون افراد کلاهبردار و شیّاد ممکن است به واسطه ی تشکیل این شرکت ها ، بالاخص شرکت هایی که مؤسسان آن قسمتی از سرمایه را از طریق فروش سهام بر مردم تأمین می کنند ( سهامی عام ) سرمایه مردم را از دست آنها خارج کنند و تشکیل آن را وسیله ای برای سود جویی و نفع طلبی خویش قرار دهند و استفاده های نامشروع از آن بنمایند ،
که غالباً در کشور های مختلف باعث سلب اعتماد مردم شده و سروصدای زیادی ایجاد میکند ، و از طرف دیگر با تمرکز ثروت و قدرت در دست بنگاه های عظیم که جز نفع طلبی هدف دیگری ندارند ، سلب میشود . این شرکت ها اغلب در امور سیاسی و اجتماعی مداخله کنند و بر خلاف مصالح جامعه و به سود خود عملیاتی انجام دهند . به این جهت در اغلب کشور ها از یک طرف توسعه و تشکیل شرکت های سهامی تشویق میشود و از طرف دیگر برای جلوگیری از سوء استفاده هایی که ممکن است توسط اینگونه شرکت ها انجام گیرد قوانین و مقررات دقیق وضع میشود
ولی تاکنون هیج قانون نتوانسته است جلوی سوء استفاده و فریب دادن افراد ساده لوح را بگیرد و از طرف دیگر با نفوذ و قدرتی که شرکت های سهامی در رژیم های سرمایه داری دارند ، همواره راه های قانونی حفظ منافع خود را به طرق مختلف پیدا میکنند
بنابراین شرکت سهامی ، شرکتی تجارتی است که در آن حقوق شرکاء که سهامدار نامیده میشود ، به وسیله اوراق قابل معامله (سهام) مشخص می شود و صاحبان سهام فقط تا میزان آورده خود مسئول تعهدات شرکت می باشند . ماده 21 قانون تجارت شرکت سهامی را چنین تعریف میکنند :« شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آنها است » در شرکت سهامی شرکاء فقط صاحب سهم می باشند و سهام شرکت های بزرگ در بورس خرید و فروش می شود و صاحبان سهام دائماً تغییر میکنند . به این جهت به این نوع شرکت ها ، شرکت های بی نام گویند ، زیرا ممکن است شرکاء آن اغلب معلوم و معین نباشند . شرکت سهامی اصولاً شرکت تجاری است . در بعضی از کشورها تشکیل شرکت به صورت سهامی به آن جنبه تجارتی می دهند . قانون تجارت ایران نیز تصریح دارد که شرکت سهامی برای امور تجاری تشکیل می شود .
انواع شرکت سهامی :
با توجه به این که مبحث اول قانون تجارت ایران به بحث از شرکت سهامی اختصاص یافت لازم است مطالبی را در مورد انواع شرکت سهامی ذکر نماییم :
در ماه 1 تا 4 قانون تجارت درباره ی شرکت سهامی و انواع آن اینچنین آمده است :« شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده ومسئولیت صاحبان سهام ، محدود به مبلغ اسمی سهام آن است.»
ماده ی2 :«شرکت سهامی شرکت بازگانی محسوب میشود ولواینکه موضوع عملیات آن امور بازگانی نباشد »
ماده ی 3 :« در شرکت سهامی تعداد شرکاء نباید از سه نفر کمتر باشد »
ماده ی 4 : « شرکت سهامی به دو نوع تقسیم گردید (عام و خاص) بنابراین طبق ماده 4 قانون تجارت شرکت سهامی به دو نوع شرکت سهامی عام و خاص تقسیم می شود که جداگانه به بررسی هریک می پردازیم
]]>