ــــــ، پیاپی، واژه‌های، تهران:، فارسی".، فارسی.

226ـ227.
424ـ ــــــ . “گیلکی در حال تغییر یا نابودی: بررسی زبان شناسی عوامل مؤثر در تغییر زبان”[نقد و معرفی مقاله ای از محمدرضا فلاحتی]. نامه فرهنگستان. دوره 5. ش2. پیاپی 18. مهر 1380، ص 219ـ220.
425ـ پورجعفری، محمدرضا. “نشانه های مصدری و پیشوندها در گویش گیلکی گیل دولاب”، در: گیلان نامه، مجموعه مقالات گیلان شناسی. به کوشش محمدتقی پوراحمد جکتاجی. رشت: طاعتی، 1371، ج3، ص 17ـ24.
چهار نشانه مصدری؛ شش پیشوند در گیلکی؛ واژه ها و اصطلاحاتی که از فعل های دارایِ پیشوند ساخته شده است.
426ـ پورخصالیان، عباس. “زایایی مصدرهای جدید در زبان علم”. پیام ارتباطات. س4. ش21. مهر ـ آبان 1380، ص 49ـ51.
در راه مختلف پیشنهادی زبان شناسان برای رهایی از نشانه دستور (ـing) ـ ؛ اشاره به میزگرد بحث و گفتگو درباه مصدرهای برساخته در فرهنگستان زبان و ادب فارسی (تابستان 1380).
427ـ پورداوود، ابراهیم. “زبان ها و لهجه های ایرانی”، در: محمد حسین بن خلف برهان [برهان تبریزی]. برهان قاطع. به اهتمام محمد معین. تهران: امیرکبیر، 1362، ص یک ـ سیزده.
الف ـ زبان ها و لهجه های ایرانی: الف ـ پارسی باستان: پارسی باستان، اوستا، سانسکریت، پهلوی، هزوارش، زند و پازند.
428ـ پورسنایی، حسن. “پیرامون تحولات گفتاری گونه ای معیار فارسی”. سخن عشق. س5. ش2. پیاپی 17. بهار 1382، ص ؟.*
429ـ پورناجی، کامبیز. “نگاهی گذرا به مقوله زبان” اطلاعات. ش20340. 18 آبان 1373، ص 6.
نقش زبان؛ واژه های قرضی در زبان فارسی و تاریخچه ورود لغات فرنگی؛ اقسام واژه های بیگانه موجود در زبان فارسی.
430ـ پولادی درویش، میترا. “توصیف پاره ای از ویژگی های فعل در گویش بهدینان (مرکز شهر یزد)”، درکنفرانس زبان شناسی (1382)، مجموعه مقاله های پنجمین کنفرانس زبان شناسی. تهران: آرویج، 1382، ص 169ـ181.*
431ـ پهلوان، عیسی؛ صادقی پور، صادق. “مسأله حروف صدادار را حل کنید”. آدینه. پیاپی 77. بهمن 1371، ص 56ـ57.
نبودن حروف مشخص نوشتاری برای آواهای صدادار در زبان فارسی؛ اصلاح خط و مسأله نوشتن به کمک کامپیوتر.
432ـ پیسیکوف، لازار سامویلوویچ (Peisikov, Lazar’ Samoilovich). “سخنی چند راجع به مناسبات کلمه سازی اسم و فعل در زبان فارسی”. سخن. دوره 20. ش12. خرداد 1350، ص 1105ـ1112.
شیوه های ساختن اسم؛ ساخت افعال ساده فارسی از اسم مشتق؛ شیوه واژه سازی در ساختن افعال ساده اسمی؛ وندسازی.
433ـ تاتی، گیتی. “گویش شهرضا”، در هم اندیشی گویش شناسی (مکان و زمان؟)، چکیده مقالات نخستین هم اندیشی گویش شناسی ایران. [بی جا: بی نا]، 1380، ص 14.*
434ـ تاج الدینی، داریوش. “پیوندهای زبان فارسی”. رشد آموزش زبان و ادب فارسی. س14. ش52. پاییز 1378، ص 24ـ26.
دسته ای از پیوندهای زبان فارسی؛ نام گذاری صاحب نظران بر روی این ترکیبات؛ رابطه معنایی گروه های ربطی با قید موصولی و قید ربطی.
435ـ ــــــ . “ضمیر موصولی از طریق گشتار”. رشد آموزش زبان و ادب فارسی. س13. پیاپی 51. تابستان 1378، ص 59.
صورت گرفتن قواعد گشتاری از طریق حرکت های: واردسازی، افزایش، جابجایی و حذف؛ تفاوت “که” موصولی و “که” ربط.
436ـ ــــــ . “ضمیر موصولی و اختلاف آن با حرف ربط “که””. رشد آموزش زبان و ادب فارسی. س11. ش44. پاییز 1376، ص 49ـ51.
1ـ نظری به سخنان گذشتگان و دستورنویسان امروز 2ـ آیا موصول ضمیر است؟ 3ـ بررسی “که” و “چه”به طور جداگانه 4ـ حذف ضمیر موصولی “که” بعد از ضمایر نامعین (مهم).
437ـ ــــــ . “یای معرفه و وابسته ها”. رشد آموزش زبان و ادب فارسی. ش68 (تاریخ نشرِ س 17 و 18. ش 68ـ69، سال 1382 و 1383 می باشد.)*
438ـ تاج بخش، اسماعیل. “یای تأکید و تقویت”[تتمه مقاله مهدی افشار]. آینده. س18. ش1ـ6. فروردین ـ شهریور 1371، ص 231ـ232.
“یای تأکید”یا “یای تأکید”و جمله پیرو؛ یای تأکید و جمله مؤول با “این”و “آن”.
439ـ تاج بخش، پروین. “اصلاح ساختارهای کهنه: نگاهی به “دستور زبان فارسی””[نقد اثر غلام رضا ارژنگ]. کیهان فرهنگی. س17. پیاپی 171. دی 1379، ص 64ـ67.
440ـ ــــــ . “نگاهی به “دستور زبان فارسی امروز””[نقد اثر غلام رضا ارژنگ]. آینه پژوهش. س11. ش2. پیاپی 62. خردادـ تیر 1379، ص 27ـ33؛ نیز: کتاب ماه، ادبیات و فلسفه. س3. ش8 . پیاپی 39. خرداد 1379، ص 22ـ27.
441ـ تاجی اف، دادا جان. “شمه ای درباره چند معنایی جملات پیرو (نوعی) در زبان تاجیکی”. کاوه. دوره جدید. س7. 1348، ص 358ـ362.*
442ـ تاکی، گیتی. “پیوستگی و همبستگی متن و ارتباط مطالب در زبان فارسی”. زبان شناسی. دوره جدید. س14. ش1ـ2. پیاپی 27ـ28. 1378، ص 73ـ81.
الف ـ پیوستگی یا انسجام متن ب ـ همبستگی یا ارتباط مطالب
443ـ تجلیل، جلیل. “فک و فصل در اضافه”. گوهر. س3. پیاپی 11ـ12. بهمن ـ اسفند 1354، ص 958ـ961؛ س4. ش1. پیاپی 37. فروردین 1355، ص 85ـ89.
تعریف فک اضافه و موارد آن؛ فصل اضافه و موارد آن/ فک اضافه و کلمه مرکب؛ فصل بین مضاف و مضاف الیه؛”را”ی فصل ساز.
444ـ تحریریان، محمدحسن. “نگاهی به فراوانی واژه ها و واژگان پایه در فارسی”، در: کنفرانس زبان شناسی نظری و کاربردی (تهران، 18ـ20 فروردین ماه 1371)، مجموعه مقالات دومین کنفرانس زبان شناسی نظری و کاربردی. به کوشش علی میرعمادی. تهران: دانشگاه علامه طباطبایی، 1373، ص 47ـ70.
روش های تعیین واژگان پایه؛ روش تحقیق؛ مشکلات و نارسایی های پژوهش موجود؛ پیشنهاد برای طرح های پژوهش.
445ـ ترابی، محمدعلی. “چند مفهوم بنیادی در زبان شناسی معاصر: تحلیل از دیدگاه دستور گشتاری”. نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تبریز. س45. ش1. بهار 1381، ص 31ـ59.
1ـ مقدمه 2ـ رویکردهای درونی و برونی به زبان 3ـ درست و غلط ازدیدگاه زبان شناسی 4ـ توانش زبانی 5ـ شناخت قواعد زبان.
446ـ ترجانی زاده، احمد. “نفوذ زبان فارسی در زبان های دیگر”، در جلسات سخنرانی و بحث درباره زبان فارسی (تهران، 6ـ8 آبان ماه 1349)، جلسات سخنرانی و بحث درباره زبان فارسی. تهران: اداره کل نگارش فرهنگ و هنر، 1352، ص 66ـ86؛ نیز در: جلسات سخنرانی و بحث درباره زبان فارسی. [بی جا: بی نا]، 1349، ص 31ـ1.
چهار راه نفوذ زبانی به زبان دیگر؛ راه های ورود واژه های تازی به زبان فارسی؛ هفت خصیصه ذاتی در زبان فارسی؛ عوامل تأثیر زبان فارسی در زبان های دیگر.
447ـ ترقی اوغاز، حسن علی. “برخی ویژگی های آوایی، ساخت واژی و نحوی گویش کرمانجی خراسانی”، در هم اندیشی گویش شناسی ایران (مکان و زمان؟)، چکیده مقالات نخستین هم اندیشی گویش شناسی ایران. [بی جا: بی نا]، 1380، ص 16.*
448ـ ــــــ . “ساختمان فعل در گویش کُرمانجی خراسان”. زبان شناسی. س15. پیاپی 30. پاییز ـ زمستان 1379، ص 59ـ82 .
گویش کرمانجی؛ الفبای آوانگار گویش کرمانجی؛ ساختمان فعل؛ فرمول های ساخت زبان های فعلی؛ فعل مجهول؛ افعال سببی.
449ـ ــــــ . “میان وند در زبان فارسی”. رشد آموزش زبان و ادب فارسی. س14. پیاپی 53. زمستان 1378، ص 28ـ30.
نگاهی دقیق تر به میان وند؛ تحلیل های پیشین؛ بررسی واژه هایی که به نظر محققان در آنها “میان وند”وجود دارد.
450ـ ــــــ . “نقد کتاب “دستور کامل زبان کردی” نوشته محمدتقی ابراهیم پور و همکاران”. زبان شناسی. س16. ش2. پیاپی 32. پاییز ـ زمستان 1380، ص 119ـ124.
451ـ تسبیحی، محمدحسین. “فارسی پاکستانی”، در: نامواره دکتر محمود افشار. به کوشش ایرج افشار، با همکاری کریم اصفهانیان. تهران: بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار یزدی، 1365، ج2، ص 1004ـ1009.
زبان فارسی پاکستانی؛ اختلاف صورت ملفوظ لغات و صورت مکتوب آن؛ حرف اضافه به عوض کسره.
452ـ تفضلی، احمد. “تکوین زبان فارسی”[نقد اثر علی اشرف صادقی]. آینده. س5. ش7ـ9. پاییز 1358، ص 584ـ594.
453ـ ــــــ . “دستور لهجه تاتی جنوبی”[نقد اثر احسان یارشاطر]. راهنمای کتاب. س13. ش3ـ4. خردادـ تیر 1349، ص 296ـ298.
454ـ ــــــ . “دهقان”، ترجمه ابوالفضل خطیبی. نامه فرهنگستان. س3. ش1. پیاپی 9. بهار 1376، ص 145ـ155.
ریشه شناسی و تحولات آوایی.
455ـ ــــــ . “واژه های گویشی در تحفه المومنین”، در: انتشارات اداره فرهنگ عامه. تهران: 1349، ج2، ص 95ـ149.*
456ـ تقی زاده طوسی، فریدون. “بحثی درباره تاریخ بیهقی”. فرهنگ خراسان. س 4. ش7ـ8 . اسفند 1341، ص 82ـ88 .
نقد لفظ و معنی؛ اختصاصات نثر بیهقی.
457ـ ــــــ . “برخی از نکات دستوری و واژگانی در ترجمه طبری”، در سمینار بین المللی طبری (22ـ24 شهریورماه 1368)، خلاصه مقالات شیخ المورخین ابوجعفر محمد بن جریر طبری. تهران: وزارت فرهنگ و آموزش عالی، معاونت پژوهشی، دفتر امور پژوهشی/ دانشگاه مازندران، 1367، ص 22.*
458ـ توکلی، علی اصغر. “کشف و توضیح مکانیزم اختلاف تلفظ زبان فارسی نوشتاری و گفتاری”. زبان شناسی. س5. ش2. پیاپی 10. پاییز ـ زمستان 1367، ص 50ـ64.
طرح مسأله؛ تمهید برای حل مسأله؛ نکته اول: ساختمان هجا و انواع آن در زبان فارسی نکته دوم: وندآوا و نهاد آوا؛ حل مسأله کوتاه شدن کلمات از طریق حذف مصوت ها.
459ـ توکلی، نیره. “آسانگیری در ترجمه و نگارش”. نشر دانش. س8 . ش3. فروردین ـ اردیبهشت 1367، ص 56ـ59.
آسان گیری در ترجمه و ترجمه قالبی؛ اشتباه چشمی؛ درازنویسی و زیان های آن.
460ـ ثروت، منصور. “تغییرات تلفظی در واژگان فارسی عامیانه تهران در مقایسه با زبان معیار (استاندارد)”. پژوهشنامه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی. ش19. بهار ـ تابستان 1375، ص 31ـ39.
تغییرات در تلفظِ واژه های فارسی: ابدال در صوت، ابدال در حروف، قلب، حذف، حذف و ادغام.
461ـ ثروتیان، بهروز. “نقش یک حرف خودآوا (باصدا) در تصحیح بیتی از دیوان حافظ”. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد(یادنامه استاد دکتر عبدالهادی حائری). س25. ش1ـ2. پیاپی 96ـ97. بهار ـ تابستان 1371، ص 326ـ336.
تحریف حروف و کلمات به خاطر عیب در خط فارسی؛ مقایسه چند نسخه تصحیح شده دیوان حافظ درباره چند واژه.

462ـ ثمره، یدالله. “آرایش واکه های واژه های سه هجایی در فارسی”. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی تهران (به یاد استاد بدیع الزمان فروزانفر). س22. ش1. پیاپی 89. بهار 1354، ص 276ـ284.
طرح های هجایی واژه های سه هجایی؛ جدول آرایش هجایی؛ مقایسه.
463ـ ــــــ . “پاره ای از ویژگی های دستوری گویش دری، گونه زین آبادی”. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی تهران (جشن نامه استاد محمد مقدم). س23. ش4. زمستان 1355، ص 51ـ77.
الف ـ فعل ب ـ ضمیر ج ـ واژک ها
464ـ ــــــ . “تحلیل ساختاری فعل در گویش گیلکی کلاردشت”. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران. س26. ش1ـ4. پاییز 1367، ص 169ـ187.*
465ـ ــــــ . “تحلیلی بر رده شناختی زبان فارسی”. زبان شناسی. س7. ش1. پیاپی 13. بهارـ تابستان 1369، ص 61ـ80 .
پارامترهای عمده رده شناسی زبان؛ پارامترهای عمده آرایش جمله؛ پارامترهای فرعی آرایش جمله؛ روابط بین پارامترهای آرایش جمله؛ ویژگی های رده شناختی زبان فارسی.
466ـ ــــــ . “ساختمان فونولوژیکی هجا در فارسی تهران”، در کنگره تحقیقات ایرانی (تهران، 11ـ16 شهریورماه 1349)، مجموعه خطابه های نخستین کنگره تحقیقات ایرانی. به کوشش مظفر بختیار. تهران: دانشگاه تهران، 1350، ج1، ص 48ـ76.
1ـ رابطه ساختمانی بین هم خوان های آغازی و واکه مرکزی 2ـ رابطه ساختمانی بین واکه و هم خوان های بعد از آن 3ـ رابطه ساختمانی بین واکه و اولین جزء مجموعه دو همخوانی در هجا 4ـ رابطه ساختمانی بین واکه و دومین جزء.
467ـ ــــــ . “ساختمان واجی”وند”در فارسی تهران”. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی تهران (مخصوص زبان شناسی). دوره 18. ش3. پیاپی 77. اسفند 1350، ص 31ـ38.
نقش واجی وندها با درنظرگرفتن نقش دستوری آنها؛ ملاحظات مربوط به پسوندها.
468ـ ــــــ . “طرح آوایی واژه های دوهجایی در فارسی”، در کنگره تحقیقات ایرانی (تهران، 11ـ16، شهریورماه 1351)، سومین کنگره تحقیقات ایرانی. به کوشش محمد روشن. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، 1352، ج1، ص 650ـ663.
قله هجا؛ تعداد واکه های واژه دوهجایی؛ طرح آوایی با آرایش واکه ای واژه های دوهجایی؛ ملاحظات مربوط به واژه های دوهجایی.
469ـ جاوید، احمد. “بحثی درباره “د، ذ، ز”در زبان فارسی”. ادب. کابل. س2. ش2. 1333، ص 6ـ10.*
470ـ ــــــ . “بودن و باشیدن”. ادب. کابل. س3. ش3. 1334، ص 1ـ7.*
471ـ ــــــ . “سرگذشت حرف ذال”. ادب. کابل. س13. ش5ـ6. حوت 1344، ص 46ـ58.
زواید حرف “ذال”در کتاب المعجم؛ قواعد “دال مهمله”و “ذال معجمه”؛ چهار دلیل بر بی اساسی قواعد “ذال”و زواید آن؛ بحثی درباره “گذاردن”و “گزاردن”.
472ـ ــــــ . “شایستن و بایستن”. ادب. کابل. س19. ش5ـ6. حوت 1350، ص 77ـ93.
استعمال مصادر توانستن، یارستن، به عنوان فعلی اصلی و کمکی؛ مثال هایی از نظم کهن.
473ـ جاوید، رضا. “نکاتی در تلفظ زبان فارسی”. راهنمای کتاب. س6. ش3. خرداد 1342، ص 218ـ219.
گونه های ادای آـ او ـ ای در زبان فارسی؛ کلماتی که حرکات آ ـ او ـ ای در آنها کشیده ادا نمی شود؛ ادای حرف “ک”و “گ”در زبا

]]>