مدیریت

مدل ادوینسونو مدل مارک مک الروی – مدیریت دانش

لیف ادوینسون در مقاله خود با عنوان جنبه­های مختلف شهر به عنوان ابزاری برای دانش، به بررسی تأثیر این جوانب شهری در خلق و انتقال دانش پرداخته و اثر آنها را در ایجاد سرمایه فکری و انسانی نشان داده است و اظهار می­ کند که شهر می ­تواند به عنوان یک سرمایه ساختاری، سرمایه انسانی را احاطه کند و همچنین سرمایه ارتباطی، سرمایه انسانی را با سرمایه ساختاری پیوند دهد برای رسیدن به ارزش افزوده بالاتر برای کارکنان دانشی .شک(ل۲-۹)محرک­های دانش شهری را نشان می­دهد:
 

 

شکل ‏۲‑۹: محرکه­های دانش شهری(ادوینسون، ۲۰۰۶)

–         مدل میو،پنگ و لاو

میو و همکاران در مقاله خود به بررسی تأثیر شبکه ­های درون سازمانی و سرمایه اجتماعی بر جریان دانش پرداختند و نقش موثر سرمایه اجتماعی به خصوص روابط اعتماد محور را در فرایند تعاملات درون سازمانی و تسریع جریان دانش بررسی کرده­اند که مدل زیر از مقاله آنها استخراج گردیده است:

 

 

 

 

نوآوری سازمان
سطوح اعتماد بین شبکه ­های سازمان
تعاملات بین شبکه ­های سازمان
سرمایه اجتماعی
کسب دانش به وسیله سازمان

 

 

 

 

 

 

 

 

شکل ‏۲‑۱۰: سرمایه اجتماعی، جریان دانش و نوآوری سازمانی (میو و همکاران،۲۰۰۸)

–         مدل راتن و سوسنو

در این مدل که نقش سرمایه اجتماعی در توسعه دانش و یادگیری اشتراکی است اظهار کردند که دانش مهمترین محصول فرایند یادگیری اشتراکی است و هر دو دانش خاص بازار و خاص شرکت، در هر دو نوع یادگیری اشتراکی از قبیل یادگیری متقابل (دو طرفه) و نامتقابل (یک طرفه) کاربرد دارد.

انواع یادگیری اشتراکی                  انواع توسعه دانش

خاص بازار
متقابل
سرمایه اجتماعی

فایل متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir موجود است.

نامتقابل
خاص شرکت

 

 

 

 

 

شکل ‏۲‑۱۱: نقش سرمایه اجتماعی در توسعه دانش و یادگیری اشتراکی( راتن وسوسنو،۲۰۰۶)

–         مدل پیتر گوتشاک

طبق این الگو ابزار­­های فناوری و اطلاعاتی بر مبنای کار هر فرد در سازمان در اختیار پیتر گوتشاک الگویی را برای مدیریت دانش ارائه داده که در این الگو مراحل مدیریت دانش را به چهار سطح به شرح زیر تقسیم کرده است (ماخذ: زعفریان و همکاران ، ۱۳۸۷،ص۸۱):

  • شخص به فناوری

این مرحله تحت عنوان”ابزاری برای کاربران نهایی” فناوری اطلاعات افراد را با ابزارهایی مانند افزار­های رایانه­ای برای وی قرار می­گیرد تا دانش خویش را در اختیار فناوری و از طریق آن حفظ کند یا در اختیار دیگران قرار دهد.

  • شخص به شخص

این مرحله تحت عنوان “چه کسی میداند؟” به شناسایی افراد با دانش و آگاهی می ­پردازد. با بهره گرفتن از فناوری اطلاعات و کارمندان دارای دانش و آگاهی را شناسایی کرده و به سرعت افرادی را که اطلاعات مورد نیاز سازمان را دارند در مکان مناسب استقرار می­یابند. یکی از فناوری­های اطلاعاتی مورد استفاده در این مرحله اینترانت است که این مکان را فراهم می­ کند تا اطلاعات به سرعت مورد اشتراک قرار­گیرد.

  • شخص به اطلاعات

مرحله سوم تحت عنوان” آنها چه می­دانند؟” مکان دسترسی به اطلاعات ذخیره شده در قالب اسناد را برای کاربران فراهم می­ کند. اطلاعات کارکنان ذخیره شده و برای همگان قابل دسترسی است. این مرحله با بهره گرفتن از کد­گذاری دانش به طراحی، طبقه ­بندی و ذخیره اطلاعات از متخصصین داخلی می ­پردازد. مثال آن گزارش­ها، قرارداد­ها ، فرم­های تجاری، نامه­ها، عکس، ایمیل و …. است.

  • شخص به سیستم

در مرحله آخر با دیدگاه ” افراد چگونه فکر می­ کنند؟” کیفیت حل مشکلات دانشی با کمک سیستم بررسی می­شود. در این مرحله سیستم­های اطلاعاتی با بهره گرفتن از هوش مصنوعی و سیستم­های خبره برای رفع مشکل دانش کارمندان قابل دسترسی است. سیستم­های خبره مورد استفاده در این مرحله می­توانند از اطلاعات یک یا چند متخصص برای گروه­های گسترده دیگری که نیازمند به دانش هستند استفاده کند.

 

 

۴                                                                              مراحل رشد فناوری

۳                                                               مدیریت دانش

۲

۱

 

شکل ‏۲‑۱۲: مراحل مدیریت دانش پیتر گوتشاک(۲۰۰۶)

–         مدل مارک مک الروی

وی با همکاری دیگر اعضای کنسرسیوم بین المللی مدیریت دانش برای این نوع مدیریت، چارچوب فکری با نام(دوره عمر دانش ) تعریف کرده که در آن، علاوه بر نظریه نوناکا و تاکه اوچی (۱۹۹۵) در نکته مهم دیگری نیز تاکید شده است (حسنی ،۱۳۸۸):
دانش تنها پس از اینکه تولید شود، وجود دارد و بعداز آن می­توان آن را مهار، کدگزاری یا تسهیم نمود. مک الروی فرایند ایجاد دانش را به دو فرایند بزرگ یعنی تولید دانش و پیوسته کردن دانش تقسیم می­ کند؛

تولید دانش: فرایند خلق دانش سازمانی جدید است که به وسیله یادگیری گروهی، کسب دانش و اطلاعات و ارزیابی دانش انجام می­گیرد. این فرایند مترادف یاد­گیری سازمانی است.

پیوسته کردن دانش: از طریق برخی فعالیت­ها که پخش و تسهیم دانش را تجویز می­ کنند، انجام می­گیرد.

این عمل کارهایی از قبیل پخش دانش از طریق برنامه، جستجو، تدریس، تسهیم و دیگر فعالیت­های اجتماعی که موجب برقراری ارتباط می­گردد، را شامل می­شود.

[۱]Edvinsson,Leif

[۲] Mu&Peng&Love

[۳] Ratten , Suseno

[۴] Peter Gotshak

[۵] Mark Mc Elroy

99