دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

مقاله با موضوع اندازه گیری، دبی جریان

[do_widget id=kl-erq-2]

5<br/” title=”br”>br/>6/38
45/0
82/37
30/0
6
4/101
20/1
24/103
42/0
1-2-2- سازگارکردن در حالت دو خطی
1-2-2-1- سازگارکردن با استفاده از تکنیک دو مرحلهای کرو به کمک خطی سازی
وجود متغیرهای دبی و عیار اندازهگیری نشده عواقب جزیی را در روش کرو دارد. بسته به اندازه گیریهای انجام شده، جریانها میتوانند به صورت زیر به دو دسته تقسیم شوند[2]:
دستهی اول: وجود جریانهایی با دبیهای اندازهگیری شده و برخی یا همهی عیارهای اندازهگیری نشده.
دستهی دوم: وجود جریانهایی با دبیهای اندازهگیری نشده و برخی یا همهی عیارهای اندازهگیری نشده.
هنگامیکه دبی جریان یا عیار آن اندازهگیری نشده است، نمیتوان مقدار دبی فلز آن را به دست آورد. بنابراین، یک تناظر یک به یک، بین متغیرهای عیار و دبی فلز آنها وجود دارد و باید در نظر داشت که اگر عیار جریان اندازهگیری نشود، صرف نظر از اینکه دبی جریان مورد اندازه گیری قرار بگیرد، آنگاه نمیتوان مقدار دبی فلز را اندازهگیری کرد. منظور از دبی فلز نیز، ضرب مقدار دبی کل جریان در عیار است و روش کرو نیز مبتنی بر مقادیر فلز است. اگر دبیها اندازه گیری نشوند، مثل این است که دبی فلز نیز اندازهگیری نشده است و در نتیجه، اطلاعاتی راجع به ترکیب جریان وجود نخواهد داشت. برای دوری از این امر، روش کرو، دبیهای جریان و دبیهای فلز را به سه دسته تقسیم میکند[2]:
دستهی 1: تمام جریانها و تمام اجزای جریان مواد اندازهگیری شدهاند؛ بنابراین، این دسته بندی تنها شامل متغیرهای اندازهگیری شده است.
دستهی 2: تمام عیارهای جریان اندازهگیری شدهاند، اما دبیها اندازهگیری نشدهاند. این دسته بندی، همچنین شامل متغیرهای اندازهگیری نشدهی جریانها است؛ بنابراین، دارای ترکیبی از متغیرهای عیارهای اندازهگیری شده و دبیهای اندازهگیری نشده است.
دستهی 3: شامل دبیهای فلز متناظر با عیارهای اندازهگیری نشده است که ممکن است، دبی آن اندازهگیری شده یا نشده باشد. این دسته بندی فقط شامل متغیرهای اندازهگیری نشده است.
روش کرو یک مسئله دو مرحلهای را انجام میدهد. در مرحلهی اول، دبی فلز متناظر با عیارهای اندازهگیری نشده (دستهی 3) با استفاده از یک ماتریس مشاهده حذف میشوند. در مرحلهی دوم، دبیهای اندازهگیری نشده (دستهی 2) با استفاده از یک ماتریس مشاهده شمارهی 2، حذف میشوند. مقادیر سازگار شده دبیهای اندازهگیری شده، عیارهای اندازهگیری شده در جریانها با دبیهای اندازهگیری نشده و دبی فلز “اندازهگیری شده” به طور تکراری به دست می آیند. با استفاده از این مقادیر سازگار شده، متغیرهای اندازهگیری نشده دستهی 2 و 3، به طور برگشتی محاسبه میشوند. یکی از ویژگیهای این روش، این است که ماتریسهای مشاهده ثابت هستند و در هر تکرار نیاز به تخمین مجدد ندارند. از آنجا که مقادیر اصلاحات مستقیمأ با دبی های فلز “اندازهگیری شده” به جای عیارهای اندازهگیری شده متناظر به طور مستقیم به دست میآیند[2].
به منظور درک بهتر این روش، ابتدا یک فرآیند دارای چند ترکیب (عیار و تناژ)، مانند یک فرآیند تغلیظ، در نظر گرفته میشود. اگر m واحد، n جریان و C جزء وجود داشته باشد، آنگاه شرط آن به صورت زیر نوشته میشود [12]:
(1-34)
که در آن، xjk، عیار جزء k در جریان j و aij، کسر جرمی جزء i در جریان j است؛ به عبارت دیگر، از دیدگاه ماتریسی، برای برقراری شروط خطی در اینجا، aij همان ماتریس ارتباط گره و جریان است که مقادیر 1، 1- و صفر، روی درایههای آن قرار میگیرند. در اینجا، هدف، تعیین مقدار تخمین برای تمام جریانها و عیارها است. در تابع هدف، از مجموع مربعات وزندار نیز برای نزدیک کردن مقادیر تخمینی به مقادیر اندازهگیری شده، استفاده میشود. به عنوان یک جایگزین میتوان این مسئله را برای دبیهای کلی و دبیهای فلز در حالت خطی و به طور سادهتر به دست آورد که یکی از اهداف روش کرو است و در قسمت فوق نیز به آن اشاره شد.
در این حالت، دبی فلز به صورت رابطهی زیر تعریف میشود [12]:
]]>