دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

مقاله درمورد دانلود ایجاد و توسعه، هنرهای زیبا

[do_widget id=kl-erq-2]

تمام آثار هنری دارای وجوه مشترکی هستند که عبارت اند از:
تخیل، که مهم ترین عامل در شکل گیری اثر هنری است.
همه ی آثار هنری از عاطفه و احساس هنرمند سرچشمه می گیرند نه از تفکر منطقی و عقلانی او.
چندمعنایی بودن و منشور مانندی، که این جنبه از خصایص آثار هنری، در واقع از دو ویژگی قبلی که بر شمردیم، نتیجه می شود. بدین معنی که هر پدیده ای که عنصر اصلی سازنده ی آن تخیل و عاطفه می باشد، بی شک نمی تواند معنایی منجمد و تک بعدی داشته باشد. از این روست که هر کس در برابر آثار هنری می ایستد، دریافت و استنباط خاصی دارد.
هنرهای سنتی ایران، در درجه ی نخست، با زندگی پیوند نزدیک دارد و تار و پود آن از تجارب انسانی بافته شده است(همان)
با نگاهی به هنرهای سنتی ایران در می یابیم که اغلب هنرهای ایرانی جنبه ی عملی و انتفاعی داشتند؛ یعنی از آن ها نفعی می بردند. و جزو هنرهای صناعی محسوب می شد و در نظر هنرمندان هنرهای سنتی ایران، میان هنرهای زیبای محض و هنرهای سنتی، کمترین تفاوتی وجود نداشته و از این جهت و با وضعیتی که هنرهای سنتی در ایران داشته همه مفید فایده بوده و هم جنبه ی زیبایی و هنری در آن رعایت شده است. این جنبه های کاربردی و هنری توأم را نمی توان کم اهمیت شمرد و یا خارج از حیطه ی هنر دانست، زیرا این قبیل اموال فرهنگی و اشیا و آثار هنری، در عین حالی که نیازهای روزمره را مرتفع می ساختند، دیدگان و ذوق صاحبان آن ها را نیز برای درک و فهم زیبایی پرورش می دادند(مهرپویا،558:1386).
هنر اسلامی، هنری بود که فقط صحبت از مضامین تزئینی معماری و یا هنرهای صناعی و مواد و اندازه و فن مستقل نمی کرد، در این هنر نوع خاصی از تزئین برای نوع خاصی از بنا و یا شیئی وجود نداشت؛ بلکه برعکس، در این هنر اصول تزئینی اسلام مدار موجود بود که برای انواع بناها و اشیاء در تمامی ازمنه به کار می رفت (در جایی که رابطه ی ذاتی اسلامی در بین تمام هنرهای کاربردی و معماری مورد توجه بود). از این رو هنر اسلامی را باید در کلیت آن به نظر آورد چون هر بنا و هر شیئی در خود بعضی از اصول اصلی را مجسم کرده است. با این که اشیاء و بناها از نظر کیفیت اجرا و سبک متفاوت هستند، ولی عقاید مشابه و قالب ها و طرح های یکسانی را همواره بازتاب داده اند(گروپه،161:1379).
گسترش فنون هنری در برابر هنر اسلامی همواره با تزئین پیچیده سطوح همراه بود و این کار با بهره گیری از انعکاس مواد درخشان و لعاب ها، تکرار طرح ها، تقابل سنجیده ی بافت ها و چشم فریبی سطوح صورت می گرفت. اما در هنر اسلامی به رغم گرایش به جلوه های تزئین غنی و پیچیدگی، نوعی متانت بی انتها موجود است و این در هنری که از برای شکوه و شوکت و پیچیدگی اش شهرت دارد، شگفت انگیز می نماید (همان).
2-2-1 صنایع دستی
صنایع دستی، به مجموعه ای از هنرها (هنر – صنعت ها) اطلاق می شود که به طور عمده با استفاده از مواد اولیه بومی و انجام قسمتی از مراحل اساسی تولید به کمک دست و ابزار دستی موجب تهیه و ساخت محصولاتی می شود که در هر واحد آن ذوق هنری و خلاقیت فکری صنعت گر سازنده به نحوی تجلی یافته و همین عامل وجه تمایز اصلی این گونه محصولات از مصنوعات مشابه ماشینی و کارخانه ای است. یا در دایره المعارف بریتانیکا در تعریف صنایع دستی آمده است: صنایع دستی به آن گروه از صنایع گفته می شود که مهارت، ذوق و بینش انسان در آن نقش اساسی داشته باشد (آیت اللهی،25:1387).
2-2-1-1 ویژگی های صنایع دستی
صنایع دستی کشورمان دارای ویژگی هایی است که در این بخش به تعدادی از این ویژگی ها اشاره می شود:
انجام قسمتی از مراحل اساسی تولید توسط دست و ابزار و وسایل دستی
حضور خلاق و مؤثر انسان در تولید و شکل بخشیدن به محصولات ساخته شده و امکان ایجاد تنوع
تأمین قسمت عمده ی مواد اولیه مصرفی از منابع داخلی
داشتن بار فرهنگی(استفاده از طرح ها نقش ها و رنگ آمیز های اصیل، بومی و سنتی)
عدم همانندی و عدم تشابه فراورده های تولیدی با یکدیگر
عدم نیاز به سرمایه گذاری زیاد در مقایسه با صنایع دیگر
عدم نیاز به متخصص یا کارشناس خارجی
دارا بودن ارزش افزوده ی زیاد در مقایسه با صنایع دیگر
قابلیت ایجاد و توسعه در مناطق مختلف(شهر یا روستا یا حتی در جوامع عشایری)
قابلیت انتقال تجربیات و رموز و فنون تولیدی به صورت سینه به سینه و طبق روش استاد و شاگردی و نیز به شیوه های آموزش مدون و در نهایت آموزش دانشگاهی(بهنام 25:1341).
]]>