دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

مقاله درمورد دانلود نقش برجسته، مناسب

[do_widget id=kl-erq-2]

انبر دول، انبر دول برای گرفتن اشیاءاستوانه ای شکل که ضخامت دو نقطه آن با هم متفاوت است استفاده می شود.مثل دسته هاون که سر آن از دسته اش پهن تر است.قسمت پایین دهانه انبر برای گرفتن شئ و حفره میانی دهانه انبرجایی برای قرار گرفتن قسمت ضخیم شئ می باشد(تصویر4-26).
تصویر4-26 انبردول (مأخذ: نگارنده)
انبر لول همانطور که از اسمش مشخص است برای گرفتن شئ لوله ای و گرد استفاده می شود(تصویر4-27)
تصویر4-27 انبر لول (مأخذ: نگارنده)
کج انبر، برای گرفتن آهن های بزرگ و سنگین استفاده می شود.کج انبری که برای گرفتن ورقه آهن کاربرد دارد سری صاف و سر انبری که جهت گرفتن آهن گرد استفاده می شود دارای زائده ای است که از سُر خوردن آهن درون دهانه انبر جلوگیری می کند(تصویر4-28و4-29).

تصویر4-28 و 4-29 کج انبر (مأخذ: نگارنده)
انبر تیزبر گیری جهت نگه داشتن تیزبر روی قطعه ای که قصد بریدن و قطع نمودن آن را دارند؛ استفاده می شود واستاد تیز بر را با انبر روی کار نگه داشته و شاگرد باچکش به تیز بر ضربه زده و نقطه مورد نظر را قطع می کند.این انبربرای گرفتن تیزبر طراحی شده است و در زمان بستن انبر در قسمت دهانه حالت دایره مانندی ایجاد می شود که برای گرفتن تیزبر مناسب می باشد(تصویر4-30).
تصویر4-30 انبر تیزبر گیری (مأخذ: نگارنده)
انبر سمبه گیری برای گرفتن سمبه استفاده می شود. برای سوراخ کردن برخی از تولیدات مانند بیل و جای میخ نعل اسب از سمبه استفاده می شود به این صورت که مهرهای را زیر قسمتی که در نظر دارند سوراخ کنند؛ قرار می دهند و با سمبه و چکش آن را سوراخ می کنند(تصویر4-31). تصویر4-31 انبر سنبه گیری (مأخذ: نگارنده)
انبرجول انبری است مانند انبر دست که برای گرفتن میله های باریک کاربرد دارد؛ با این تفاوت که سر یکی از فک های آن زائده ای دارد که از سُر خوردن میله در هنگام ضربه زدن جلوگیری می کند(تصویر4-32).
تصویر4-32 انبر جول (مأخذ: نگارنده)
چکش، چکش های چلنگری شامل چکش های سبک و سنگینی است با نام های، چکش دست، چکش چهارسو، چکش گرد و چکش برکو که وزن بعضی از آن ها به هشت کیلو گرم نیز می رسد، چکش های سبکتر برای ساخت اشیاء ظریف و چکش های بزرگ که پتک نامیده می شود برای ساخت اشیاء ضمخت و سنگین کاربرد دارد و برای ضربه زدن با این چکش ها استاد از شاگرد کمک می گیرد.
تیغچه، ورقه ای است تیز و محکم که برکناره سندان توسط میله ای نسب شده است (تصویر4-33) و راحت از سندان جدا می شود؛ این ورقه تیز برای برش زدن اشیاء ظریف است که استاد کار به تنهایی آن را می سازد.
تصویر4-33 سندان تخت با تیغچه (مأخذ: نگارنده)
قالب، قالبی که برای ساخت گل میخ استفاده می شود به صورت استوانه است که سطح روی استوانه محدب می باشد؛ وسط آن سوراخی تعبیه شده که میله میخ را داخل آن فرو کرده و وقتی سر میخ روی قسمت محدب قرار گرفت و با چکش به آن ضربه می زنند؛ سر میخ به شکل گرد و نیم کره در می آید سپس با قالب دومی که از داخل دارای نقش برجسته است، روی آن قرار می دهند و بر آن ضربه می زنند، سطح روی این نیم کره را نقش می اندازند.
قسمتی از کار که قصد قطع کردن آن را دارد روی این تیغه قرار داده، سپس با چکش به نقطه مورد نظر ضربه می زند و به این صورت نقطه مورد نظر جدا می شود.و دلیل متحرک بودن آن هم این است که در صورت عدم نیاز آن را از کار جدا کنند
تیزبر، میله ای بلند، محکم و دارای سری تخت و تیز است(تصویر 4-34). استادکار برای بریدن شیء کلفت با کمک شاگرد از این وسیله استفاده می کند. به این روش که استاد با یک دست توسط انبرِدست شئ در حال ساخت را نگه می دارد و با دست دیگر انبر تیزبرگیری را که با آن تیزبر را روی نقطه و محل مورد نظر نگه داشته است، و شاگرد با چکش یا پتک بر آن می کوبد و بدین وسیله نقطه مورد نظر را جدا می کنند. تصویر4-34 تیزبر (مأخذ: نگارنده)
گیره، گیره آهن گری برای نگه داشتن آهن در هنگام برش است.
سنبه، سنبه یا سمبه میله ای محکم است که جهت سوراخ کردن استفاده می شود (مثل سوراخ کردن انتهای میخ طویله و سوزن جوال دوزی و لحاف دوزی که از تولیدات چلنگری است).
پیچک: میله ای است که برای باز کردن سوراخ هایی که توسط سمبه تعبیه شده است استفاده می شود.
سوهان، سوهان که برای تمیز کردن اتصالات و قسمت های برش خورده استفاده می شود.

]]>