دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

مقاله شرایط آب و هوایی، نهادهای اجتماعی

[do_widget id=kl-erq-2]

وجود هزاران کارمند و کارگر شاغل در شهرک ها، که متعلق به محیط های گوناگون فرهنگی می باشند، به دگرگونی بافت سنتی و روابط اجتماعی در منطقه تحت نفوذ خود می انجامد. تفاوت های موجود در بین ساکنین محیط های صنعتی، از جمله سن، تحصیلات و تاهل، از علل بیگانگی آنان از یکدیگر و با محیط های پیرامونی می شود. نگاه ابزاری به فضاهای شهرک توسط مهاجرین با فرهنگ خاص خود منجر به کاهش حساسیت فرد نسبت به محیط و شرایط زیست او می شود. از طرف دیگر قرار گیری مهاجرین در دسته بندی های خاص نظیر قومیت، که بر اساس علایق مشترک انجام می گیرد، یکپارچگی زندگی اجتماعی را خدشه دار می سازند. نکته دیگر اینکه بسیاری از مهاجرین به دور از خانواده های خود و به صورت انفرادی زندگی کرده و از شهر و دیار خود دور هستند، لذا ایجاد انگیزه برای آنان – که گاهی اوقات در همان شهرک نیز سکنی دارند – باید مد نظر قرار گیرد. امروزه بر خلاف گذشته، جامعه و نظام اجتماعی آن بسیاری از وظایف خانواده ها را تکفل کرده و نقش خانواده کمرنگ تر شده است؛ لذا نقش نهادهای اجتماعی جهت پر بار کردن فعالیت های نسل کنونی اهمیت دو چندانی پیدا کرده است. طرح و احداث فضاهایی برای پر کردن اوقات فراغت و محیطی مناسب برای تبادل افکار و اندیشه ها – هر چند در زمان های کوتاه بین کار – کمک موثری به گسترش روحیه همکاری ساکنین و شادابی محیط می باشد و در نهایت اینکه از اهمیت علایق ساکنین و فرهنگ بومی منطقه و تلفیق مناسب آن نباید غفلت کرد (کمالی و همکاران، 1389).
1-13- اهمیت مکان یابی شهرک های صنعتی از نظر کار فرمای اقتصادی
این موضوع را از دو بعد می توان مورد بررسی قرار داد: اول اینکه دولت در مکان یابی امکانات تحت اختیار خودش، مانند عقلایی بودن تصمیمات بخش خصوصی در اقتصاد، ملاحظلات (هزینه- فایده) اقتصادی را مد نظر قرار دهد. به عبارت دیگر، دولت به عنوان کار فرمای اقتصادی با مقیاس بزرگ تر و گسترده تر، دست به گزینش مکان های مورد نظر برای استقرار امکانات و تأسیسات خود بزند، به طوری که مکان های برگزیده بیشترین سود را عاید دولت کند.
دوم اینکه، دولت نحوه توزیع مکانی امکانات خود را چنان ساماندهی کند که تحلیل (هزینه- فایده) برای بخش خصوصی بهره مند از آن امکانات دولتی، اقتصادی و سود آور باشد. به عبارت دیگر دولت باید در مکان یابی امکانات تحت اختیار خود به فکر سود آوری کار فرمایان بخش خصوصی باشد و سعی در بیشینه کردن آن داشته باشد. چنین فرآیند مکان یابی که خود نوعی بهینه یابی است، می تواند در چار چوب قالب زیر دید:
– صرفه جویی های ممکن در کم ترین زمان دسترسی به امکانات دولتی برای مراجعان.
– بیشینه کردن پوشش منطقه ای چتر خدماتی امکانات دولتی که در محل پا گرفته اند.
– ارایه بیشترین خدمات با توجه به عوامل محدود کننده و موانعی که بر سر راه استقرار امکانات دولتی وجود دارد.
– بیشترین اندازه کاهش هزینه های مراجعان برای دستیابی به امکانات دولتی مستقر.
1-13-1- تصمیم گیری از دیدگاه کارفرمایان اقتصادی
تصمیم گیری از دیدگاه کار فرمایان اقتصادی مستلزم تصمیم گیری الف) نوع محصول، ب) مقیاس تولید (تصمیم در مورد میزان تولید و قیمت فروش ) و ج) شیوه تولید (ترکیب مناسب داده ها) می باشد. بنابراین، هر کار فرمای اقتصادی علاوه بر در نظر داشتن مسایلی مانند اینکه (چه چیزی، چقدر و چگونه تولید کند؟)، مجبور است به مسایل دیگر چون اینکه (کجا تولید کند؟) نیز بیندیشد. به عبارت دیگر، مکان یابی از مسایل عمده برای هر کار فرمای اقتصادی به شمار می آید (پورابراهیم و فرقانی، 1385).
1-14- مکان یابی شهرک صنعتی
در بررسی مکان یابی شهرک صنعتی باید به دو محدودیت مهم توجّه نمود. اولاً، کاربرد وسیع علوم و فن آوری موجب شد تا طبقه بندی صنایع به صنایعی که محدودیت مکانی دارند و صنایعی که ماهیتاً قابلیت استقرار در هر نقطه ای را دارند به تدریج از بین رفته و معیارهای مکانگزینی صنایع دگرگون شود. به این ترتیب مکانی که قبلاً به عنوان مکان نامناسب صنعتی تلقی می گردید، در شرایط جدید اغلب تحت تأثیر فنآوری نوین صنعتی مطلوبیت یافته است. ثانیاً، مکان یابی صنعتی در کلّیت خود تحت تأثیر شرایط خاصّ فرهنگی و جغرافیایی قرار دارد. از اینرو هیچ یک از فرضیه های مکان یابی به تنهایی و به طور عام قابل اجرا و تعمیم نیست و بدین لحاظ مکان یابی صنایع از دیدگاه علوم گوناگون تفاوت هایی داشته و هر یک از نظام های علمی بر جنبه ی خاصّی از موضوع تأکید دارند (شریفی، 1364).
جغرافیدانان با رسالتی که در زمینه ی مطالعه ی تغییرات مکانی فضایی پدیده ها دارند، در تکوین فرضیه های مکان یابی صنعتی سهیم بوده و عوامل طبیعی و انسانی مؤثّر در کارکردهای صنایع را در ارتباط با موقعیت مکانی آن ها مورد توجّه قرار داده اند. نخستین فرضیه مکان گزینی صنعتی توسّط شافل (1878) و با تأکید بر کارکرد مدل جاذبه در مکان گزینی صنایع عنوان گردیده است (کمالی و همکاران، 1389).
ماتور، صنعت را در مفهوم عام مورد توجه قرار داده و چنین اظهار داشته که موقع ارتباطی، دسترسی به ماد ه ی اوّلیه ، نزدیکی به بازارهای مصرف ، دسترسی آسان و اقتصادی به نیروی کار، برخورداری از شرایط آب و هوایی مناسب، امکان تهیه ی زمین ارزان و متناسب با کاربری های صنعتی و نیز توپوگرافی و شیب زمین همگی عواملی هستند که در تعیین مکان بهینه ی صنعت بایستی مورد توجّه قرار گیرند. موری آتی (1983) تعداد 530 واحد صنعتی را در ک ارولینای شمالی مورد بررسی قرار داده و چنین نتیجه گیری کرده است که ویژگی نیروی کار )باز دهی تولید، سطح مهارت و (… دسترسی به شبکه ی حمل و نقل موادّ اوّلیه، بازار و غیره، عوامل محلّی نظیر جذابیت محیطی، نگرش جامعه نسبت به وجود صنعت، ساختار و ویژگی های اجتماعی ساکنان و …عوامل و جوّ تجاری مالی مناسب محلّی جهت پذیرش صنعت، عوامل زیر بنایی (برق، آب و گاز)، عوامل مربوط به اندازه ی کارخانه و بالاخره عوامل شخصی و مالی نظیر علاقه ی صاحبان کارخانه به موطن خود و امکان برخورداری از معافیت های مالیاتی و نظایر آن مهم ترین عوامل و ضوابط تعیین مکان صنعتی است (کمالی و همکاران، 1389).
به ویس نیز فعالیت های صنعتی را از لحاظ دسترسی به موادّ اوّلیه به دو گروه تقسیم کرده است :
– صنایعی که از موادّ اولیه ی نخستین تغذیه می کنند (صنایع استخراجی و تولیدات غذایی).
– صنایعی که از موادّ اوّلیه نیمه ساخته در بخش ثانوی استفاده می کنند (صنایع ماشین سازی).
در گروه اوّل مکان گزینی صنعت به تبعیت از اندازه ی موادّ اولیه ی مورد نیاز به سوی موادّ اوّلیه گرایش دارد؛ و در گروه دوم روابط میان صنعتی مهم ترین عامل در انتخاب مکان بهینه ی صنعت است (کمالی و همکاران، 1389).
روش قدیمی مکان گزینی صنایع با تکیه بر فرضیه های حدّاقل هزینه، توجّه زیادی به هزینه های حمل و نقل داشت، ولیکن امروزه مشخّص شده است که تمام ابعاد فرهنگ در انتخاب مکان صنایع و پردازش اثرات آن مؤثّر است. چنین است که در مکانگزینی صنایع به طور عام و شهرک ها و شهرهای صنعتی به طور خاص، عوامل زیر مورد تأکید قرار گرفته است (کمالی و همکاران، 1389).
مکانیابی صنعتی شامل چندین گام است که می توان آن ها را در دو مرحله گروه بندی کرد. اولی یافتن قلمرو مناسب و دیگری انتخاب شهرهای مناسب می باشد. انتخاب قلمرو مناسب یعنی انتخاب مکان های اولیه که از نظر مکانی مناسب می باشد. در این مرحله معیارها شامل فاصله از خطوط راه آهن، فاصله از جاده های اصلی، فاصله از مناطق مسکونی، فرسایش، مسیر سیلاب و مناطق آبی و جنگلی حذف می گردد. مرحله دوم انتخاب مناسب ترین شهر بر اساس معیارهای غیر مکانی نظیر عوامل اقتصادی– اجتماعی، جمعیتی، بوم شناختی و … است. در نهایت نقشه تناسب نهایی که در بر گیرنده تمام عوامل می باشد حاصل می گردد (Dudukovic et al., 2005).
1-14-1- عوامل و ضوابط عام
آنچه در مکان یابی پروژه های صنعتی در مناطق گوناگون تاْثیر می گذارد مشتمل است بر :
]]>