منابع تحقیق درباره انقلاب اسلامی ایران

5- مقاله «روحانیان شیعه در ایران؛ علل نفوذ و اقتدار » در 28 صفحه به بررسی علل نفوذ و اقتدار روحانیون در جامعه ایران پرداخته است. در چکیده این مقاله آمده است: در جامعه مذهبی ایران، پس از ورود اسلام و بسط تشیّع، روحانیت شیعه یکی از پرنفوذترین و تأثیرگذارترین اقشار اجتماعی بوده و در بیشتر جریان‏های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و حتی نظامی نقش مهمی ایفا نموده است. نگارنده با بررسی مبانی اقتدار این قشر، عدم وابستگی به ارکان حاکمیت سیاسی، مردمی بودن، استقلال اقتصادی، نظام مرجعیت و فتوا، زهد و تقوا و هدایت بست‏نشینی را از عوامل عمده نفوذ و اقتدار این قشر می‏داند.
این مقاله در سال 1383 در شماره ششم مجله شیعه‌شناسی به قلم پرویز فتح الله پور به چاپ رسیده است.
6- مقاله «نهاد مرجعیت شیعه و نقش آن در تحولات اجتماعی ایران معاصر» در 24 صفحه نقش نهاد مرجعیت را در تحولات اجتماعی ایران معاصر بررسی کرده است . در این مقاله، ضمن اشاره به جریان تاریخی شکل‏گیری نهاد مرجعیت شیعه، تلاش‏های حکومت پهلوی برای تضعیف حوزه و روحانیت به بحث گذارده شده، سپس فعالیت سیاسی نهاد مرجعیت دینی در رهبری انقلاب اسلامی ایران و فعالیت‏های فرهنگی حوزه علمیه قم در مقابله با جریان غیردینی شدن ایران ارائه گردیده است.
در بخشی از این مقاله آمده است: مردی که مقام « مرجعیت کل» را احراز می‌کند باید دانشمندترین همه هم قطاران خویش باشد. یک فرد ممکن است مجتهد و یا حتی «مرجع تقلید» نامیده شود، ولی اگر در او ویژگی های مجتهدان دیگر نباشد، ممکن است قدرت، نفوذ و پیروان کمتری داشته باشد. هنگامی که فردی به عنوان مرجع شناخته می‌شود از او انتظار می‌رود که فتوای خود را در مسائلی که مورد نیاز مردم می‌باشند در کتابی به نام کلی «رساله عملیّه» بنویسد و در آغاز هر رساله عملیّه، معمولاً مجتهد بیان می‌کند که هر مسلمانی باید یا مجتهد باشد و یا مقلّد و یا اینکه به احتیاط عمل کند. کسی که به احتیاط عمل می‌کند باید مطمئن شود که آنچه انجام می‌دهد خلاف فتوای هیچ یک از مجتهدان صاحب رساله عملیّه نیست. این شیوه کار کم و بیش تا زمان حاضر ادامه یافته است.
گرچه مراجع کلی تقلید از نظر معلومات و شرایط دیگر مرجعیت، که معمولاً مورد انتظار بوده، مانند وارستگی و تقوا به شیوه ای بسنده، شایستگی مقام احراز شده را داشته اند، ولی نباید تصور کرد که هیچ مجتهد دیگری به شایستگی مجتهدان یاد شده گام بر جهان روحانیت ننهاده است. بسیاری از مجتهدان بوده اند که به هیچ وجه جامعیت و شایستگی شان کمتر از رهبران مزبور نبوده، ولی پرهیز از قبول مسئولیت، مانع پذیرش مرجعیت آن ها شده است.
این مقاله در تابستان 1383 در شماره دهم مجله شیعه‌شناسی به قلم علی ربانی خوراسگانی به چاپ رسیده است.
7- کتاب «جریان ها و سازمان های مذهبی سیاسی ایران» تالیف حجت الاسلام رسول جعفریان است که به دوره 1320 تا 1357 از روی کار آمدن محمد رضا شاه تا پیروزی انقلاب اسلامی پرداخته است؛ در این کتاب نویسنده جرایان و سازمان های مذهبی و سیاسی ایران را از نظر منشا پیدایش و اثرگذاری در انقلاب مورد بررسی قرار داده است.
کتاب حاضر، گزارش کوتاهی از چگونگی رشد و برآمدن جریان‌های مذهبی ‌ـ سیاسی در روزهای پس از شهریور 1320 (زمان تبعید رضا شاه) تا پیروزی انقلاب اسلامی است، دوره‌ای که روحانیان، دینداران و گروه‌هایی که به نوعی در اندیشه احیای دین یا هماهنگ ساختن آن با دنیای جدید بودند، کوشیدند با اقدام به نوعی خانه‌تکانی، دین را که در دوره رضاخان گرفتار انزوا شده بود، احیا کنند و آن را در پیوند بیشتری با جامعه و سیاست قرار دهند.

 
اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند. برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند


آنها سعی داشتند تجربه جدیدی را در رویارویی با دنیای نو، عملی سازند؛ تجربه‌ای که در نهایت به تأسیس جمهوری اسلامی ایران منجر شد.
این تلاش‌ها در کتاب حاضر در دو بخش بررسی شده‌اند. نخست، تلاش تشکل‌های منظم اعم از گروه‌ها، احزاب، انجمن‌ها و سازمان‌ها و در بخش دوم، تلاش جریان‌های فکری که طیفی از نیروهای اجتماعی را تحت تأثیر قرار دادند و با ایجاد موج‌های فکری، آنان را به سمت و سوی خاصی هدایت کردند.
کتاب حاضر، شامل هشت فصل با عنوان‌های؛ بازگشت دین به عرصه جامعه و سیاست، فعالیت‌های حوزوی از اواخر دهه 30 تا انقلاب اسلامی سال 57، جریان‌های مذهبی ـ‌ سیاسی فعال دهه 40 تا اوائل50، اسلام انقلابی سازمان مجاهدین خلق، حسینیه ارشاد و دکتر شریعتی، گروه‌‌ها و جریان‌های فعال مذهبی‌ـ‌ سیاسی در آستانه انقلاب اسلامی، نویسندگان برجسته آثار دینی ـ سیاسی در آستانه انقلاب اسلامی و جریان‌های تجدید نظر طلب در عقاید شیعه است.
چ- روش انجام تحقیق و ابزار گردآوری اطلاعات
روشی که در این تحقیق مورد استفاده قرار گرفته است، روش کیفی توصیفی از نوع مطالعات اسنادی و تاریخی است که با استفاده از این روش سعی می‌شود جایگاه مرجعیت در نظام سیاسی ایران توصیف شود. برای انجام تحقیق و گرد آوری اطلاعات از ابزار فیش برداری از اسناد و مدارک تاریخی، مقالات و کتاب های منتشره داخل و خارج کشور، مصاحبه، جستجو در اینترنت و غیره استفاده شده است. این تحقیق با رویکری جامعه شناسی سیاسی انجام شده و هدف از آن مطالعه حوادث تاریخی و تاریخ نگاری نیست به همین خاطر تمام موارد تاریخی برای عناوین ذکر نشده و تنها شواهد مهم مورد استفاده واقع شده است.
ح-محدوده زمانی و مکانی
این تحقیق از سال وقوع انقلاب مشروطه(1285) تا سال وقوع انقلاب اسلامی ایران(1357) را مورد بررسی قرار داده است.
خ-فصول و سازمان دهی تحقیق
این پایان نامه در قالب 6 فصل به بررسی کارکردهای حزبی مرجعیت در ایران در بازه زمانی انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی ایران می‌پردازد.
فصل اول این تحقیق در بردارنده کلیات تحقیق است در این فصل اهمیت و ضرورت، هدف‌ها و سوالات تحقیق بیان شده و برخی از مفاهیم مورد استفاده تعریف شده است؛ همچنین در قسمت پیشینه تحقیق خلاصه‌ای از مقالات، کتب و تحقیقات درباره مرجعیت در ایران ذکر شده است.
در فصل دوم این پایان نامه چارچوب نظری احزاب سیاسی و تاریخچه مرجعیت مورد بررسی قرار گرفته است؛ در این فصل در ابتدا تعاریفی از احزاب سیاسی و کارکردهای آنها در جامعه عنوان شده است، سپس جایگاه مرجعیت در فرهنگ سیاسی تشیع و تاریخچه آن طرح شده است.
در فصل سوم نقش مرجعیت به عنوان واسطه بین مردم و حکومت از مشروطه تا انقلاب اسلامی بررسی می‌شود؛ نقش ساختاری مرجعیت در اسلام به عنوان واسطه، دلایل واسطه بودن مرجعیت بین مردم و حکومت از جمله عناوینی هستند که در این فصل به آنها پرداخته شده است.
در فصل چهارم ابزارهایی که مرجعیت برای جامعه پذیری سیاسی مردم از آنها بهره برده‌اند از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی مورد بررسی قرار گرفته است. در این فصل جامعه پذیری سیاسی مردم از طریق خطابه، فتوا، بیانیه، تجمعات سیاسی، شاگردپروری، رسانه‌ها، مهاجرت و نظریه پردازی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.
در فصل پنجم نقش مرجعیت در سیاستگذاری و تصمیم سازی سیاسی نظام حاکمه از مشروطه تا انقلاب اسلامی بررسی شده است.در این فصل موضوعاتی همچون تصمیم سازی سیاسی مردم از طریق تماس با رجال سیاسی و تاثیرگذاری در سیاستگذاری از داخل نظام بررسی شده است.
در فصل ششم و آخر این پایان نامه نقش مرجعیت در انتقاد از حکومت و اعتراض علیه آن از مشروطه تا انقلاب اسلامی مورد توجه قرار گرفته و موضوعاتی همچون نمونه‌هایی از انتقاد و اعتراض مرجعیت از حکومت در مسایل سیاسی داخلی، مسایل سیاسی خارجی و مسایل فرهنگی و مذهبی مورد بررسی قرار گرفته است.
در انتهای این پایان نامه نتیجه‌گیری نهایی از تحقیقات در مورد کاکردهای حزبی مراجع عنوان شده و منابع و پیوست‌ها ذکر گردیده است. فصل دوم مبانی نظری و تاریخچه مرجعیت

مقدمه
افزایش تماس ایرانیان با غرب از قرن نوردهم به بعد سبب گردید تا بتدریج برخی از نخبگان ایران درصدد نوسازی ساختار سیاسی ایران به منظور توزیع قدرت برآیند. این تلاشها در سال 1285 شمسی با صدور دستخط فرمان مشروطیت و تشکیل نخستین مجلس شوری در ایران تحقق یافت.تشکیل مجلس شوری و انتقال قسمتی از قدرت دربار به آن فرصت را برای تشکیل احزاب سیاسی در ایران فراهم ساخت. برای نخستین بار در مجلس دوم مشروطه، احزاب سیاسی بطور رسمی فعالیت خود را آغاز کردند. علیرغم تداوم مشروطیت در ایران فعالیت احزاب قبل از پیروزی انقلاب اسلامی نهادینه نگردید و تنها در برخی مقاطع از تاریخ معاصر ایران احزاب فرصت فعالیت یافتند.
احزاب، نهادهای جدید سیاسی هستند که به منظور انجام روشمند و نهادینه شده رفتار سیاسی جمعی و نیز به سامان رساندن فعالیت های سیاسی در جوامع بشری پا به عرصه اجتماعات گذاشتند. این جریان عمدتا در دویست سال اخیر؛ یعنی در تاریخ معاصر جهان صورت گرفت. با ظهور احزاب در عرصه سیاسی جوامع، نظام‌های سیاسی مبتنی بر پارلمانتالیزم به سوی تکامل ساختاری خود حرکت کردند.این احزاب توانستند با انجام رسالت خود در تبدیل مبارزات سیاسی خشونت‌گرایانه و غیرمسالمت‌آمیز به فعالیت سیاسی آرام و سامان یافته، نقش موثری در تکامل نظام‌های سیاسی حاضر ایفا نمایند.
در تاریخ پرفراز و نشیب ایران احزاب سیاسی دارای خاستگاهی متفاوت از غرب بودند و هرگز نتوانستند به عنوان پل ارتباطی مردم و حکومت به ایفای نقش بپردازند. با توجه به وِیژگی‌های خاص قدرت در ایران، انحصار قدرت در دست عده‌ای محدود و سازوکار مطلق‌گرای اعمال قدرت در ایران احزاب همواره در معرض فروپاشی و انحلال بوده‌اند و هیچ‌گاه نتوانستند در شرایط ثبات سیاسی به طرح برنامه‌های خود و پیگیری مطالبات اعضا خود بپردازند.
جامعه ایران جامعه‌ای کاملا مذهبی بود و در اندیشه تشیع در زمان حیات ائمه معصوم(ع) آن بزرگواران متولی اداره جامعه و برپایی حکومت بودند و در زمان غیبت هم نائبان و نمایندگان امام عصر(عج) باید برای برپایی حکومت تلاش می‌کردند اما از آنجا که در سال‌های بین انقلاب مشروطه و انقلاب اسلامی ایران بستر و زمینه‌ها برای حکومت عالمان دین فراهم نبود این عالمان و مراجع تقلید در حیات سیاسی مردم و زندگی آنها نقش خود را ایفا می‌کردند و همواره ملجا و پناهگاه مردم بودند و بسیاری از کارکردهایی را که احزاب سیاسی نمی‌توانستند به درستی ایفا کنند را بر عهده گرفته بودند.
الف- تعریف و کارکردهای احزاب سیاسی
1- تعریف حزب سیاسی
حزب‌های سیاسی در اغلب کشورها و در بیشتر نظام‌های سیاسی وجود دارند. حزب‌ها ممکن است اقتدارگرا یا دمکرات باشند؛ از راه انتخابات یا از راه انقلاب درصدد کسب قدرت باشند، از ایدئولوژی‌های چپ یا راست یا میانه پشتیبانی کنند یا یکسره هر اندیشه سیاسی را رد کنند. اما انواع حزب‌ها از برزیل تا بروندی و از نروژ تا نیوزیلند وجود دارند. رشد حزب‌های سیاسی و فراگیر شدن نظام‌های حزبی را می‌توان نشانه مدرن شدن سیاسی دانست(هیوود، 1383: 355).
واژه«party» در انگلیسی یا «Parti» در فرانسه برگرفته شده از مصدر«partier» به معنای رفتن و قسمت کردن است که معادل فارسی آن را حزب برگزیده‌اند. کاربرد این واژه در ادبیات سیاسی حتی بر مفهوم «طبقه» نیز تقدم تاریخی دارد. در قرون وسطی «Parti» معنای نظامی داشته و به عده‌ای اطلاق می‌شده است که برای رفتن به صحنه نبرد از دیگران مجزا می‌شدند.
بعدها این واژه در مورد اشراف شورشی که علیه لویی سیزدهم و چهاردهم با بیگانگان متحد شدند به کار برده شد. در طول قرن نوزدهم برای مدت‌ها این واژه با گرایش یا طرز فکر مترادف بود؛ گرایشی که اندیشه‌های یک طبقه یا گروه اجتماعی را به نمایش می‌گذارد. مثلا حزب کارگر به معنای یک سازمان کارگری تلقی نمی‌شد بلکه گرایشی بود برای دفاع از منافع کارگران(نقیب‌زاده، 1378: 13).
به اعتقاد وبر، «احزاب در قلمرو قدرت جای می‌گیرند. اعمال و فعالیت‌های آنها معطوف به کسب قدرت اجتماعی است.مهم نیست که محتوای آن، چه چیزی ممکن است باشد یا به چه چیزی منجر خواهد شد» بدین ترتیب به عقیده وبر «احزاب سیاسی» معرف نمونه معینی از گروه‌های صاحب نفوذند که به گونه‌ای تشکل یافته در صدد تسلط بر قدرت و تحقق مقاصد و اهداف اقتصادی، سیاسی و اجتماعی خود هستند(فروند 1362: 54).
1-1- کارکرد احزاب سیاسی
احزاب دارای ویژ‌گی‌هایی هستند که برخی از این ویژگی‌ها عبارتند از: 1- حزب دارای سازمان مرکزی و رهبری است و با مرگ این رهبر این سازمان حفظ می‌شود.2- حزب باید دارای سازمان‌های محلی پایدار بوده و با سازمان‌های مرکزی حزب پیوند همیشگی و گونه گون داشته باشد.3- رهبران مرکزی و محلی حزب باید مصمم باشند که قدرت سیاسی را در پهنه کشور خواه به تنهایی یا به یاری حزب‌های دیگر به دست گیرند و آن را رهبری و اداره کنند.4- حزب باید از پشتیبانی توده مردم برخوردار باشد.(ابوالحمد، 1370:405). احزاب در هر جامعه‌ای کارکردهای خاصی دارند که برخی از این کارکردها در ذیل ذکر می‌شود.
1-1-1- کارکردهای انتخاباتی
امروزه درکشور‌های توسعه یافته، انتخابات مقامات دولتی و پارلمانی شکل حزبی به خود گرفته است. احزاب و گروه‌های ذی نفوذ در انتخابات فعالیت‌های چشمگیری را ارائه می‌دهد. احزاب در مبارزات انتخاباتی که بسیار پرهزینه می‌باشد وارد می‌شوند و از نامزد‌های خود حمایت می‌کنند. در مبارزات انتخاباتی افراد و احزاب با بیان دیدگاه‌ها و اهداف خود میزان توانایی‌های شان را مانند کالاهای تجاری در پشت ویترین‌ها در معرض نمایش و دید عموم قرار می‌دهند و این مردم هستند که از بین آن‌ها با توجه به خواسته‌های شان دست به انتخاب می‌زنند. معمولا هنگام انتخاب،]]>

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *