دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

پایان نامه ایالات متحده، شمال آفریقا

[do_widget id=kl-erq-2]

شکل 2-10: شمایی از Daffodils Doeticus
Hybrids Bulbocodium : گلها تکی، فنجان بزرگتر از پریانت.

شکل 2-11: شمایی از Hybrids Bulbocodium
Daffodils Split-cupped : گلها تکی با فنجان، شکافدار، بیش از نیمی از طول، با لبه چیندار.

شکل 2-12: شمایی از Daffodils Split-cupped
Daffodils Miscellaneous: هیبریدهایی با گلهای متنوع و بینابین.

شکل 2-13: شمایی از Daffodils Miscellaneous
Wild Variants and Wild Hybrids: گلها تکی، فنجان قیفی یا کاسهای، شاخ و برگ باریک.

شکل 2-14: شمایی از Wild Variants and Wild Hybrids
2-3 اکولوژی و انتشار گونههای نرگس:
گل نرگس در دنیا نواحی مدیترانهای، اسپانیا، پرتغال، هلند، انگلیس، شبه جزیره سیبری شامل جنوب فرانسه، شمال آفریقا و همچنین ایالات کالیفرنیا، لورگان، واشنگتن از ایالات متحده آمریکا و در یک نوار کمعرض تا چین و ژاپن میباشد (برت، 2004). گلهای نرگس N.tazetta بومی نواحی مدیترانهای و N.pseudonarcissus متعلق به اروپا میباشند (دی هرتوق،1991) . قدمت گل نرگس چینی به حدود 400 سال میرسد که اولین بار از جاده ابریشم به چین و سپس از آنجا به ژاپن برده شد (اوهکی و همکاران، 2004) . نرگس در دامنه وسیعی از علفزارها، چمنزار، مناطق صخرهای و سنگی و مبدا رودخانهها و دامنهها کشت میشود و به طور کلی هم در مناطق پست و هم در مناطق کوهستانی رویش میکند. نرگسها عمدتاً بهار گل و دارای رویش لینانتوس (ظهور گل بعد از رویش و طویل شدن برگ) هستند. نرگس مانند بسیاری از ژئوفیتهای دیگر با گلدهی و خصوصیاتی که دارد برای گلدهی بهار ایده ال است. قبل از آنکه درختان خزاندار سایهاندازی داشته باشند و یا علفها متراکم شوند، رشد و گلدهی آنها کامل میشود. تعداد کمی از گونهها نظیر N.himilis,N.Serotinus,Nv.viridiflorus که گلدهی پاییزه دارند، به طور معمول هیسترانتوس (ظهور گل قبل از رویش برگ) هستند. مشاهدات رفتاری گونه تازتا و سایر ژئوفیتها بیان میکند که عادت رشد سین آنتروس – هیسترانتوس یک رفتار اختیاری است با گرایش به سمت هیسترانتی که بیشتر در محیطهای خشک اتفاق میافتد (ناصری، 1377 ؛ ناصری و ابراهیمی، 1381).
2-4 مورفولوژی و آناتومی:
رشد نرگس در درجه اول با اندازه پیازهای گل دهنده ارتباط دارد. پیاز نرگس دارای صفحه قاعدهای است که دارای ریشههای نابجا و اندامهای ذخیرهای (فلسها) در اطراف جوانه، با برگهای جدید و گلآذین قرار دارند. پیازها چند ساله با سیستم انشعابدهی میباشند که انشعابهای آن به خوبی جانشین محدودیت رشد پیاز در هر سال میشود. پیازها دارای شکلهای پیوستهای از پیازهای کوچک و گرد با یک تا چند گردن (پیازچه) در پیازهای بزرگ هستند. پیازهای کوچکی که به پیاز مادری متصل هستند، فاقد گلدهی میباشند (آداس، 1989 و ریس ، 1992).
در مقطع عرضی پیازها، فلسها و بیشتر برگها قاعدهای به صورت چرخشی در اطراف پیاز قرار
میگیرند. اما برگ داخلی در برگیرنده گل است و فقط بخشی از ساقه گل را در بر میگیرد. بعد از شکوفایی گل، قاعده ساقه گل نیز مسطح و فلسی شکل میشود (خوشخوی و همکاران، 1382).
برگ سبز بالغ شامل غلاف قاعدهای و یک پهنک کشیده و باریک که یک جهت آن کشیده و لولهای شکل است میباشد. فلس بالغ پیاز نیز کشیده و نیمهشفاف، دارای غلاف کوتاهی است که به بالای خاک گسترش می یابد و برگهای سبز را در ابتدای رشد محافظت میکند. رشد طولی برگها از شروع تا اسفند است و به طور مطلوب سرعت رشدی حدود 2 میلیمتر در هفته دارند. سپس از یک دوره متوقف، با الگوی سیگموئیدی تا خرداد ماه رشد میکنند. بخش فوقانی و تحتانی برگ آناتومی مشابهی دارند. اما در قاعده پهنک، سلولها کشیده و محتوی رافیدهای اگزالات کلسیم هستند. همچنین آناتومی قاعده برگهای سبز و برگهای فلسی مشابه هستند. در فلسهای مسنتر، مواد ذخیرهای از اولین بخش تحتانی برگ خارج شده و فضایی بین سلولهای فشرده فوقانی برگ و اپیدرم تحتانی بوجود میآید که این فضا قبل از خشک شدن فلس و غشایی شدن آنها با موسیلاژ پر میشود. در بیش از صد کولتیوار نرگس آزمایش شده، 70% آنها دارای دو تا چهار برگ هستند، اما برخی دارای 7 یا 8 برگ نیز میباشند. متوسط تعداد فلس و برگ، به سیستم انشعابدهی پیاز بستگی دارد. پیازها یا واحدهای انتهایی که در بین یک یا دو واحد جانبی در خوشه پیاز دارند تعداد بیشتری از مجموع برگ و فلس نسبت به پیازهای جانبی دارند. عمدتاً پیازهای مرکزی، گل دهنده هستند اما آنهایی که وارد مرحله گلدهی نمیشوند 4 برگ یا کمتر دارندو تعدادی از واحدهای جانبی نیز اگر گلدهی داشته باشند تعداد برگ آنها، سه برگ یا بیشتر است (دی هرتاق، 1989).
ساقه گل یک میانگره واحد است که به طور معمول دارای یگ گل منفرد یا گل آذین گرزن (در ارقام تازتا) است. سلولهای میانگره مریستم آغازی هستند و رشد بعدی بوسیله مریستم قاعدهای تامین میشود. ساقه گلدهنده دارای تعداد زیادی رافیداگزالات کلیسم و دانههای نشاسته است. در نزدیکی زمان شکوفایی گل، نهنج گل در زیر تخمدان به صورت مشخصی متمایل میشود. شکوفایی گل بصورت افقی است و بعد از باروری دوباره برای نگهداری میوه به حالت عمودی اولیه بر میگردد (ریس،1992).
جوانه گل در درون یک غلاف اسپاتی نگهداری میشود اسپات از دو برگ نازک چسبیده غشایی نشات میگیرد که در ابتدا سبز است و بعد خشک و نواری میشود. همچنین گلها در ارقامی نظیر کینگآلفردو تازتا ممکن است دارای براکته باشند (ناصری و ابراهیمی، 1381).

]]>