دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

پایان نامه با موضوع شهرستان رشت، نام گذاری

این موجود متعلق به شاخه جانوران، سلسله بندپایان، راسته حشرات، رده ی بال غشائیان، خانواده آپیده، جنس آپیس و گونه مهم و اقتصادی آن Apis mellifera می باشد که تحت نام زنبور عسل اروپایی(معمولی) نام گذاری شده است. تاکنون ۵ گونه زنبور عسل شناخته شده اند که عبارتند از:زنبور عسل معمولی یا اروپایی (Apis mellifera)، زنبور عسل شرقی یا هندی (Apis cerana)، زنبور عسل بزرگ (Apis dorsata)، زنبور عسل کوچک (Apis florea) و زنبور عسل کوچولو (Apis andreniformis) که اخیرا در چین شناخته شده و از نظر شکل شناسی با A.florea تفاوت دارد. [do_widget id=kl-erq-2]
زنبور عسل معمولی یا اروپایی مهم ترین گونه شناسایی شده زنبور عسل است که عمده مباحث مربوط به پرورش زنبور عسل در ایران مربوط به همین گونه است. گونه اروپایی و هندی می توانند درون کندو زندگی کرده و از نظر اقتصادی برای انسان حائز اهمیتند ولی سه گونه بعدی به صورت آزاد در طبیعت زندگی کرده و قادر به زندگی درون کندو نیستند.
در زیر پنج نژاد معروف از گونه زنبورعسل معمولی یا اروپایی که شهرت جهانی دارند معرفی شده اند.
● زنبورعسل سیاه (A.m.mellifera)
این زنبور در تمام قاره اروپا، کوه های آلپ و روسیه مرکزی وجود دارند.افراد این نژاد در زنبورهایی درشت و سیاه رنگند. رشد جمعیت این نژاد در بهار کند بوده ولی در اواخر تابستان و اوائل زمستان، کلنی به بیشترین رشد خود می رسد که در آن زمان دیگر در طبیعت گلی وجود ندارد (عیب این نژاد) این زنبور نسبت به امراض زنبور و پروانه موم خوار حساسند. تنها مزیت این نژاد این است که شرایط زمستان را به خوبی تحمل می کنند که آن هم با خوردن غذای زیاد توام است.
● زنبور عسل ایتالیایی (A.m.ligustica)
موطن اصلی آن ایتالیا بوده و از نر جثه کوچک تر و ظریف تر از زنبورسیاه بوده و رنگ آن معمولا زرد مایل به قهوه ای است. این نژاد دارای خصوصیات رفتاری خوب ازجمله آرام بودن و تمایل کم به بچه دهی، تولید اندک بره موم، عسل آوری و رشد سریع کلنی در اوایل بهار است. از طرفی زمستان را به خوبی تحمل نکرده و حس غارت در آن قوی بوده و حس جهت یابی ضعیفی دارند و گاهی اشتباها به کندوی مجاور می روند.
● زنبور قفقازی (A.m.caucasica)
این نژاد ساکن کوه های قفقاز در گرجستان بوده و دارای رنگ بدن خاکستری روشن است.زنبورهای آرامی هستند و کمتر نیش می زنند و تا اواسط تابستان جمعیتش به بیشترین حد می رسد. ویژگی مطلوب آن تمایل کم به بچه دهی است اما تولید زیاد بره موم در آن ها و در نتیجه چسباندن کادرها به همدیگر، کار با آن ها را مشکل می سازد. این نژاد از زمستان گذرانی خوبی برخوردار نیستند.
● زنبور عسل کارنیولان (A.m.carnica)
در قسمت جنوبی کوه های آلپ و شمال بالکان و در دره دانوب پراکنده اند. از نظر ظاهری شبیه زنبوران ایتالیایی است و رنگ بدن قهوه ای مایل به خاکستری است. از ویژگی های مطلوب آن می توان به آرام بودن، نیاز کم به غذایی اشاره کرد. این نژاد کم بچه می دهند،غارت نمی کنند و عسل خوبی تولید می نمایند و نسبت به بیماری های زنبورعسل مقاومند.
● زنبور عسل ایرانی (A.m.mede&persica)
موطن اصلی آن ایران بوده و سه حلقه اول شکم آن سیاه و بقیه حلقه ها زرد مایل به قهوه ای است. در کتاب های زنبورداری از این زنبور به عنوان زنبور نیش زن یاد می شود. این نژاد از سایر نژادهای فوق قانع تر بوده و مصرف غذای آن در زمستان اندک است. بره موم زیادی مصرف می کند اما مقدار آن از نژاد قفقازی کمتر است. در مناطق سردسیر سرمای زمستان را به خوبی تحمل می کند و در اوایل بهار رشد آن خوب بوده و تا خردادماه به بیشترین مقدارش می رسد. از ویژگی های نامطلوب این نژاد می توان به تمایل آن به غارتگری و تولید بچه زیاد اشاره کرد. این تحقیق با توجه به گونه موجود در ایران که از تلفیق گونه Apis mellifera با گونه های دیگر که به (توده بومی) معروف است انجام گرفته است.
با توجه به تحقیقات انجام شده و عدم تحقیق روی ویتامین C در فصل پائیز و تأثیر آن بر زمستان گذرانی کلنی زنبورعسل و با توجه به اینکه ویتامین ها از مواد ضروری برای رشد و نمو و سلامتی زنبور عسل می باشند، در مواقعی که از غذای طبیعی خود یعنی شهد و گرده گل ها تغذیه می کند به واسطه تازگی و تنوع شهد و گرده گل ها از لحاظ تامین مواد ویتامینی با کمبود مواجه نمی شود ولیکن زمانی که تغذیه تکمیلی مطرح می شود و ما با استفاده از موادی مانند شکر سفید زنبوران را تغذیه می کنیم درجه خلوص ساکارز آن در اثر تصفیه های مکرر به بیش از 99% می رسد و در حقیقت از لحاظ ویتامین به دلیل اینکه تحت تأثیر حرارت قرار می گیرد، بسیار با مشکل روبروست در چنین مواردی افزودن ویتامین ها به غذای زنبور الزامی به نظر می رسد، که شرح روش اجرایی آن در قسمت های بعدی شرح داده می شود.

فصل سوم
مواد و روش ها
3- 1 مواد و روش ها
اجرای طرح در فصل پائیز در شهرستان رشت (زنبورستان شخصی) واقع در کیلومتر 3 جاده لاکان در سال 1391 و در فصل بهار در شهر کومله از توابع شهرستان لنگرود (باغ مرکبات) در سال1392 انجام شد.

عکس 3- 1 کلنی های زنبورعسل
3- 2 اهداف طرح
آزمایش طرح بر روی زنبورعسل Apis mellifera در صحرا انجام گرفت که شامل مطالعاتی به شرح زیر بود:
تعیین امکان استفاده از ویتامینC محلول در شربت شکر در تغذیه تحریکی زنبور عسل درفصل پائیز.
تعیین سطح مطلوب مصرف ویتامینC محلول در شربت شکر.
بررسی تأثیر تغذیه سطوح مختلف ویتامینC محلول در شربت شکر بر میزان جمعیت کلنی های تحت آزمایش .

]]>