دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

پایان نامه فنیل آلانین، اندازه گیری

آنزیم فنیل آلانین تعداد گلچه [do_widget id=kl-erq-2]
نرگس tazetta b69/2 a52/6
نرگس janquilla a66/3 a47/6
هورمون 0 (شاهد) c65/1 c22/5
هورمون 500 b7/2 bc05/6
هورمون 750 a69/3 b83/6
هورمون 1000 b341/2 a88/7
کود نانو پتاس 0 (شاهد) c69/1 b7/5
کود 1.5 در هزار b`8/2 b08/6
کود 2.5 در هزار a69/3 a7/7
حروف مشابه در هر ستون نشانه عدم وجود اختلاف معنیدار در بین تیمارهاست
فصل پنجم
بحث
5-1 بحث
در بخش نتایج نشان داده شد که صفات مورفولوژیک (قطر گلآذین، قطر ساقه، طول ساقه، وزن پیاز مادری، تعداد پیاز دختری، تعداد برگ، تعداد روز تا مرحله گردن غازی، زمان ظهور گلآذین، وزن تر، وزن خشک، سطح برگ و تعداد گلچه) و صفات فیزیولوژیک (میزان جذب آب، میزان جذب مواد، آنتوسیانین، فلاونوئید، نشت یون، رنگیزههای گیاهی، آنزیم فنیل آلانین آمونیالیاز و اسانس) در دو رقم مختلف تازتا و جانکوئیلا متاثر از هورمون بنزیل آدنین و کود نانوپتاس گردیدند. همچنین اثر تنظیم کننده بنزیل آدنین بسته به رقم میتواند برخی خصوصیات مورفولوژیک و فیزیولوژیک گل را بهبود ببخشد. همه صفات اندازه گیری شده در این گیاه تحت تاثیر این هورمون بسته به رقم تغییرات متفاوتی نشان دادند. در صفت قطر ساقه بیشترین میانگین در تیمار رقم تازتا مشاهده شده است. در صفت طول ساقه هر دو رقم با افزایش سطح هورمون و کود نانوپتاس افزایش معنیداری را نشان دادند که افزایش جانکوئیلا مطلوبتر بود.
دادههای بدست آمده از این آزمایش با نتایج پژوهشگرانی همچون نخعی وهمکاران(1388)و پتریدو و همکاران (2002) همخوانی دارد. همچنین وزن پیاز مادری با افزایش هورمون به میزان 1000 پی پی ام افزایش پیدا کرده است. در صفت وزن پیاز مادری بیشترین وزن در رقم تازتا مشاهده شد. نتایج حجتی و همکاران (1390 ) با نتایج بدست آمده از این آزمایش که در آن تاثیر هورمون وکود باعث افزایش پیاز مادری در نرگس تازتا شده است تایید گردید. تغذیه مناسب میتواند قطر و وزن پیازها را که بیانگر میزان مواد ذخیره درون پیاز بوده و در ارتباط با رشد و گلدهی پیازها قرار دارد، افزایش دهد. که این نتایج با گزارشهای Ruamrungsri مبنی بر اینکه تغذیه کورمهای آلیسماتیفولیا در دو مرحله ظاهر شدن برگها وباز شدن کامل سبب افزایش کیفیت و ضخامت کورمها میشود مطابقت دارد(روام رانگری و همکاران، 2005) . محلولپاشی پیازها باتوجه به اثرات بیولوژیکی سیتوکنینها سبب تحریک تقسیمات سلولی و افزایش تعداد سلولها شده و قطر، طول، تعداد پیازچهها را افزایش میدهد(لینارد و همکاران، 1993). همچنین نتایج نشان داد، که افزایش مقدار هورمون و کود سبب افزایش تعداد گلچه در گل شد به نحوی که بیشترین تعداد گلچه از تیمار هورمون 1000 پیپیام و کود به میزان 2.5 در هزار حاصل بود.
خیری (2006) به مانند نتایج این آزمایش نیز گزارش کرد هورمون بنزیل آدنین باعث افزایش طول ساقه گلدهنده، قطر گل، تعداد گلچهها و تسریع گلدهی در رقم پرپر مریم گردیده است. عرب و همکاران (1388) در بررسی اثر نیتروژن و پتاسیم بر صفات کیفی و دوام عمر گل بریدنی شببو بیان کردند مصرف نیتروژن و پتاسیم به طور معنیداری موجب بهبود شاخصهای رشد و نمو مانند وزن خشک، وزن تر، طول ساقه گلدهنده، ضخامت ساقه گلدهنده، طول گلآذین، قطر گلآذین و تعداد گلچه در مقایسه با شاهد گردید.
بیشترین تعداد برگ و بیشترین گردن غازی در رقم تازتا مشاهده شد و صفت تعداد برگ تنها تحت تأثیر رقم قرار گرفت اما صفت گردن غازی تحت تأثیر رقم، هورمون و کود اثر بسیار معنیداری نشان داد و با افزایش میزان کود و هورمون تا 750 پیپیام بیشترین گردن غازی مشاهده شد. با توجه به نتایج این آزمایش بیشترین سطح برگ در رقم تازتا مشاهده گردید و رقم جانکوئیلا در سطح پایینتری نسبت به این رقم قرار گرفت، در بین تیمارهای کودی بیشترین سطح برگ مربوط به تیمار 5/1 در هزار می باشد که این نتایج با نتایج پژوهشگرانی همچون ابراهیم و همکاران(2010)، موک (1994)، کری و همکاران(2008) تطابق دارد. به دلیل اینکه دیواره سلولی گیاهی به عنوان یک مانع برای ورود آسان هر عامل خارجی به داخل سلول گیاهی عمل میکند، نانو ذرات که قطر کمتری نسبت به قطر منفذ دیواره سلولی گیاه دارند به راحتی میتوانند از منافذ روی دیواره عبور کنند. نانو ذرات در سطح برگ از طریق منافذ روزنهای و یا
پایههای کرک وارد گیاه میشوند و سپس به بافتهای مختلف منتقل میشوند(نیر و همکاران،2010) . تیمار هورمون بنزیل آدنین رشد و توسعه برگ را افزایش داد که با نتایج موک (1994) مطابقت دارد. بنزیل آدنین با تسهیم مواد غذایی، تقسیم سلولی و توسعه سلول، باعث بزرگ شدن و نرمال شدن برگها میگردد که نتایج بدست آمده توسط کری و همکاران ( 2008) روی گیاهان دیگر خانواده سوسن این مطلب را تایید میکند.
در بخش میزان کلروفیل نیز تیمارهای هورمون اثر بسیار معنی داری بر غلظت این صفت داشتند و افزایش کود سبب افزایش غلظت کلروفیل a و b شد اما کلروفیل کل تنها تحت تأثیر رقم و هورمون قرار گرفت و تیمارهایی که حاوی ماده بنزیل آدنین بودند در مقایسه با سایر تیمارها سبب افزایش میزان کلروفیل موجود در برگها شدند و عمر برگها را به طور معنیداری نسبت به تیمار شاهد افزایش دادند. کومار و کومار (2008) نیز گزارش کردند که با افزایش میزان سولفات پتاسیم افزایش در محتوی نسبی کلروفیل دیده شده است. این محقق اعلام داشت بالا رفتن فعالیتهای فتوسنتزی ناشی از افزایش محتوی نسبی کلروفیل در برگها به واسطه نقش پتاسیم در سنتز پیشماده رنگدانههای کلروفیل میتوا ند باشد و افزایش محتوی نسبی کلروفیل در برگها انتقال انرژی تابشی را به داخل انرژی شیمیایی اولیه در شکل ATP و NADPH در کلروپلاستها بهبود میبخشد.هورمون بنزیل آدنین از طریق کاهش سرعت تنفس و هم چنین سنتز پروتئین و حفظ ساختمان کلروپلاست موجب افزایش میزان کلروفیل در برگها میگردد.تاثیر بر گلدهی یکی از مهمترین اثراتی است که تنظیم کنندههای رشد گیاهی دارند. مثالهای زیادی از تاثیر تنظیم کنندههای رشد گیاهی در گیاهان معطر وجود دارد(شوکلا و فاروکی، 1990).
همانطور که در نتایج بیان شد با افزایش هورمون و کود میزان آنتوسیانین افزایش یافت. آنتوسیانینها باعث ایجاد رنگهای قرمز، آبی، بنفش در گل و میوه میشوند. این متابولیتهای گیاهی، از ترکیب یک جزء قندی ویک یا چند مجموعه حلقوی غیر قندی بنام آنتوسیانیدین ساخته شدهاند طبق آزمایش انجام شده هورمون و کود و رقم تاثیر معنی داری بر میزان آنتوسیانین داشت .کود نانو پتاس در همه رنگیزهها با افزایش همراه بوده که این افزایش غلظت نیز بسته به رقم متفاوت بوده است.پتریدو و همکاران ( 2002) در گلهای داوودی (chysantemummorifolium) نشان دادند که بنزیل آدنین موجب حفظ رنگ گلبرگهای این گل شده است.
استفاده از تیمارهای هورمونی در این آزمایش باعث افزایش غلظت رنگیزههای گیاهی گردیده است که با توجه به تطابق تحقیقات انجام شده با پژوهش سینگ وهمکاران (2006 ) میتوان چنین بیان کرد که سیتوکنینها از تخریب کلروفیل جلوگیری میکنند. جذب اسیدهای آمینه و نگهداری پروتئینها را در گیاه تقویت مینمایند و با تحریک تقسیم سلولی از پیری در گیاهان جلوگیری میکنند.سنتز آنتوسیانین در بخشهای مختلف گیاه، تحت کنترل ژنتیکی میباشد این بدان معناست که ژنهای مختلفی در طول مسیر بایستی بیان شوند و آنزیمها را به وجود آورند تا در نهایت آنتوسیانینها ساخته شوند.در این آزمایش دو رقم اختلاف معنیداری در میزان نشت یونی داشتند که همزمان با پیر شدن گلبرگها، یک سری از فرایندهای شیمیایی و فیزیولوژیکی نیز تحت تاثیر قرار میگیرند، از جمله این فرایند افزایش فعالیت آنزیمهای هیدرولیتیکی، کاهش ماکرومولکولهای درون سلولی، افزایش فعالیت تنفسی و کاهش استحکام غشای سلولی و به دنبال آن نشت یونی سلول است که با نتایج مایاک و هلوی(1980) همخوانی دارد.
]]>