دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

پایان نامه منابع طبیعی، اندازه گیری

شکل 3-1: طرح آزمایشی
3-1-2 محل آزمایش:
این آزمایش در شهرستان بهشهر، شهر خلیلشهر با طول جغرافیایی 53 و عرض جغرافیایی 36 درجه انجام گردید. اندازه گیری بخشهای فیتوشیمیایی در آزمایشگاه دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مرکز تحقیقات و آموزش تیرتاش و پژوهشکده زیست فناوری ساری صورت پذیرفت.
3-1-3 ماده آزمایشی: [do_widget id=kl-erq-2]
ماده آزمایشی در این پژوهش، شامل پیازهای نرگس ارقام تازتاو جانکوئیلا بود. پیازها قبل از کاشت، بر حسب تقسیمبندی تجاری جداسازی شده و اندازه مناسب برای کاشت پیازها، محیطهای بین 14-16 سانتیمتر از تازتاو محیطهای بین10-12 سانتی متراز جانکوئیلا برای آزمایش انتخاب شدند. برای این منظور، ابتدا بر اساس اندازه محیط پیاز، قطر آن محاسبه شد و سپس با استفاده از کولیس، پیازها گزینش شدند. پیازها پس از توزین در داخل گلدانها در دهه دوم آبان کاشته شدند.

شکل 3-2: اندازه گیری قطر پیاز با استفاده از کولیس

شکل 3-3: نحوه کاشت پیاز شکل 3-4: نحوه اندازه گیری عمق کاشت

شکل 3-5: نحوه خاکریزی
3-1-4 بستر کاشت:
از ترکیب ماسه، خاک زراعی، خاکبرگ و کود دامی پوسیده به نسبتهای 2، 5، 1،2 تشکیل گردید. مخلوط بدست آمده بعد از ترکیب مناسب با یکدیگر، آزمون خاک (جدول پیوست 16) وقراردادن زهکش در انتهای گلدان به داخل گلدانهای پلاستیکی به گونهای ریخته شدند تا به اندازه حدود یک سانتیمتر جهت آبیاری مناسب از قسمت لبه گلدان فاصله باقی مانده باشد.

شکل 3-6: ترکیبات بستر کشت
3-2 صفات مورد ارزیابی
3-2-1 پیاز:
قطر پیاز، وزن پیاز مورد اندازهگیری قرار گرفت. قطر پیاز با استفاده از کولیس بر حسب سانتیمترو وزن آنها تعیین و میانگین هر سوخ در محاسبات آماری منظور شد.
اندازه محیط یا قطر پیاز به عنوان مهمترین و اصلیترین شاخصه در دستهبندی همه انواع پیازهای زینتی به ویژه در نرگس مورد استفاده قرار میگیرد. در این آزمایش هم در مرحله قبل از کاشت و هم بعد از برداشت، ابتدا اندازهگیری قطر پیازها با کولیس اندازهگیری شد با توجه به این که پیازها ممکن است دارای اشکال گرد، زاویهدار و یا تخت باشند، اندازهگیری از قسمت بزرگترین قطر پیاز انجام گردید.
3-2-2 وزن پیازها:
وزن پیازها پس از اندازه محیط (قطر پیاز)، از نظر تجاری در درجه دوم اهمیت قرار میگیرد. پیازها ممکن است منفرد و دارای یک گردن باشند و یا اینکه بصورت خوشه پیاز و همراه با یک یا چند پیازچه جانبی باشند. بنابراین در توزین پیازها، با توجه به این که در ابتدا متوسط وزن پیازچه بدون احتساب پیازچههای احتمالی موجود در فلسهای درونی اندازهگیری شد، اندازه وزن پیاز اصلی یا مادری همراه با پیازچههای جانبی اندازهگیری شد. سپس با توجه به توزین کل پیازها در هر تکرار، متوسط وزن پیازها تولید شده در هر واحد آزمایشی، جهت مقایسه میانگینها مورد استفاده قرار گرفت.
3-2-3- تعداد پیازچه در هر پیاز:

]]>