دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

پایگاه اقتصادی و اجتماعی، عوامل درون سازمانی

عینیت و بی طرفی (تعادل)
بی غرضی(عدم سوگیری)
صحّت
جامعیت
4-2- چارچوب نظری
در این مطالعه و در بحث مبانی نظری، نظریات مختلفی در حیطه رسانه و اعتماد مطرح شدند که به طور مفصل به هریک از آنها پرداخته شد. در اینجا برخی از این نظریه ها به عنوان چارچوب نظری مورد توجه قرار گرفتند که با استفاده از آنها مدل تحلیلی و فرضیات این مطالعه مطرح خواهند شد.
براساس دیدگاه نظریه پردازان این حوزه و آنچه که در مبانی نظری به آنها اشاره گردید برخی شاخص ها که قابلیت بررسی در حوزه اعتماد و رسانه را داشته اند (مطابق آنچه که در شکل 7-2 مطرح شد) مورد نظر قرار گرفته اند. کالیسون معتقد است که اعتبار رسانه در نزد مخاطب به قضاوت او از پیام های دریافتی بستگی دارد که به قابل اعتماد بودن رسانه بر می گردد. او نشان داد که مطالعات انجام شده درباره اثر قابل اعتماد یا موثق بودن اعتبار یک پیام، بر روی این مطلب متمرکز است که آیا شخص رابط در حال گفتن حقیقت است و صادق می باشد یا نه. پریستر و پتی قابلیت اعتماد و صداقت منبع برای یک پیام را شاخص های مهمتری نسبت به علم، تخصص، تجربه، بی غرض بودن، جذابیت و انگیزه منبع دانستند.
نتیجه ای که می توان از بررسی های انجام شده گرفت این است که هر چند اعتبار یک رسانه در نزد مخاطبانش بیشتر باشد، اعتماد آنان به پیامهای آن رسانه و میزان اثر بخشی پیامها افزایش می یابد. به همین جهت صاحب نظران علوم ارتباطی سه نوع اعتبار را در بحث اعتبار رسانه ها از یکدیگر متمایز کرده اند. اعتبار مقدماتی یا عرضی: اعتباری که رسانه قبل از ورود به فرایند ارتباط از آن برخوردار است؛ بدون توجه به اینکه چه می گوید و چگونه می گوید. این اعتبار از عنوان منبع نشات می گیرد و بیشتر ناشی از عملکرد سابق رسانه است. به عنوان مثال، اگر یک رسانه خبری اخباری نادرست و دارای جهت گیری خاصی را مکرراً پخش و یا اینکه اخباری را سانسور کند باعث از بین رفتن اعتبار مقدماتی خود در زمان آینده می شود و اعتماد مخاطب به آن رسانه نیز رفته رفته کاهش می یابد. اعتبار ثانویه یا مشتق شده، این اعتبار بیشتر از نکاتی چون موضوعی که از آن سخن گفته می شود و تسلط بر آن، شیوه بیان، نوع طرح و استدلال مربوط به موضوع نشات می گیرد؛ مثلاً در خصوص برنامه های خبری یک رسانه ویژگی هایی مانند سرعت انتشار پیام، گستره یا پوشش، پخش مستقیم، استفاده از گرافیک مناسب و مجریان مجرّب در اعتبار ثانویه آن رسانه موثر است. به نظر می رسد ملاک های فوق از طرق مختلف در ذهن مخاطب شکل می گیرد و او در مواجهه با یک رسانه جهت ارزیابی اعتبار رسانه از آنها استفاده می کند. این ملاک ها می توانند ناشی از مواجهه با رسانه هایی باشند که از اعتبار و قدرت بالایی برخوردارند؛ به این صورت که عملکرد رسانه هایی که به معتبر بودن شهرت دارند، به عنوان معیار اعتبار سایر رسانه ها تلقی خواهد شد. اعتبار نهایی نیز اعتباری است که در اثر تلفیق اعتبار اولیه و ثانویه به همراه تفکر و گفت و گو با دیگران یا تجربه شخصی موضوعاتی مشابه موضوعات مطرح شده از رسانه حاصل می شود.
فلیپ می یر در خصوص تعریف و سنجش اعتبار رسانه ها شاخصی ترکیبی ساخته است که مولفه های زیر را در بر می گیرد:
بی غرضی: منظور از بی غرضی آن است که مخاطب نباید احساس کند که وسیله ارتباطی در صدد تبلیغ و تاثیر گذاری بر روی اوست.
جامعیت: جامعیت به این معناست که فرستنده پیام از تخصص لازم در خصوص موضوع مورد بحث برخوردار باشد و بتواند به صورت علمی در خصوص همه ابعاد موضوع ،صحبت و اظهار نظر نماید.
بی طرفی: بی طرفی به این معناست که فرستنده خود در خصوص موضوع مورد نظر سوگیری خاصی نداشته باشد. به تعبیر دیگر اگر رسانه مورد نظر از فکر یا ایده ای در مقابل ایده ای دیگر جانبداری کند، از اصل بی طرفی خارج شده و باعث سوءظن مخاطب می شود.
صحت: درست بودن پیام یا مطالب از مهم ترین نکاتی است که در هر رسانه ای باید رعایت شود و اگر مخاطب احساس کند به نحوی مطالب ارایه شده از صحت برخوردار نیست ،اعتباری برای منبع قائل نمی شود.
قابلیت اعتماد: قابلیت اعتماد خود نشات گرفته از اعتبار اولیه رسانه است. به این معنا که اگر مخاطب در گذشته اعتبار لازم را برای رسانه مورد نظر قائل بوده ،امروزه نیز می تواند به آن اعتماد کند.
به طور کلی مفهوم اعتبار در دو حوزه اعتبار منبع و اعتبار رسانه مورد پژوهش قرار گرفته است. در بحث از اعتبار منبع عمدتاً زمینه های ارتباطات میان فردی ،ارتباطات سازمانی و ارتباطات جمعی و تاثیر ویژگیهای ارتباط گر بر پردازش پیام مورد بررسی قرار می گیرد. ارتباط گر در این بررسی ها، فرد، و یا سازمان، تعریف شده است. هم چنین در این بررسی ها، تاثیر محتوا و پیام بر روی اعتبار منبع نیز مورد پژوهش قرار گرفته است. از طرف دیگر پژوهش های ارتباطی در خصوص اعتبار رسانه ها بیشتر بر روی مجرای ارتباطی که محتوا را انتقال می دهد تمرکز داشته اند تا بر روی فرستنده یا فرستندگان پیام.
از سویی براساس نظر برخی از صاحبنظران دوگونه از عوامل برون سازمانی و یا درون سازمانی می توانند در اعتماد مخاطب به رسانه به ایفای نقش بپردازند. عوامل برون سازمانی که از آنها به عوامل غیررسانه ای و خارج از کنترل رسانه یاد می گردد می تواند شامل شرایط سیاسی، فرهنگی، اقتصادی (عدم امنیت سیاسی، فرهنگی، اقتصادی) و یا شرایط محیطی به لحاظ امکانات رسانه ای (دسترسی به رسانه های مختلف، مقایسه عملکرد از نظر اعت ماد اجتماعی) و یا متغیرهای فردی اعم از سن، جنس، تحصیلات، میزان مذهبی بودن و پایگاه اقتصادی و اجتماعی باشد که هریک به گونه ای می توانند در اعتماد مخاطب به رسانه تاثیرگذار باشند. اما در کنار این عوامل برخی از عوامل رسانه ای هستند که از آنها به عنوان عوامل درون سازمانی یاد می گردد و می توانند در اعتماد مخاطب به رسانه تاثیری اساسی داشته باشند که این عوامل عبارتند از: صداقت (تناقض گویی، مبالغه یا اغراق گویی، تحریف، سانسور)، موثق و معتبر بودن، عینیت و بی طرفی (تعادل)، صحت، بی غرضی (عدم سوگیری)، جامعیت. مطالبی که در چارچوب نظری مطرح گردیده اند را می توان به شکل زیر (شکل 8-2؛ مدل تحلیلی) به نمایش گذاشت.
شکل8-2- مدل تحلیلی تحقیق
صداقت
عوامل
غیر رسانه ای
عوامل
رسانه ای
موثق و معتبر بودن
صحّت

]]>